Sąd pierwszej instancji uchylił decyzję GIS, podkreślając, że brak powołania dodatkowych dowodów skutkował istotnym naruszeniem procedury administracyjnej, uniemożliwiając GIS prawidłową ocenę dot. kwalifikacji żywności.

Skarżącemu nie przysługuje status strony w postępowaniu o likwidację urządzenia wodnego, prowadzonym na podstawie art. 64a ust. 5 Prawa wodnego, gdyż brak ku temu podstaw w przepisach prawa materialnego.

Po ostatecznym nałożeniu obowiązku likwidacji urządzenia wodnego, brak jest możliwości skutecznego wnoszenia wniosku o legalizację, a wykonalność tej decyzji uniemożliwia ponowne wszczęcie postępowania w przedmiocie legalizacji urządzenia, zgodnie z art. 190 oraz art. 61a k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż brak wcześniejszego zawiadomienia o kontroli sanitarnej był zgodny z przepisami prawa krajowego i unijnego, a siedmiodniowy termin na rozpoznanie zażalenia przez organ odwoławczy został dochowany.

Skarga kasacyjna A. S. przeciwko wyrokowi WSA w Poznaniu została oddalona. Przerwanie egzaminu dla kierujących pojazdami uznano za niezasadne wobec niewystąpienia bezpośredniego zagrożenia dla życia lub zdrowia uczestników ruchu drogowego.

Dla uwłaszczenia przedsiębiorstwa państwowego na podstawie ustawy o komercjalizacji PKP niezbędne jest, aby grunty stanowiły własność Skarbu Państwa. Decyzje administracyjne potwierdzające brak takiej własności wykluczają zastosowanie przepisów o uwłaszczeniu i są skuteczne w postępowaniach sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że kwestia wadliwych przeglądów technicznych i tachografu, dokonanych poza UE, uzasadnia nałożenie kary zgodnie z ustawą o transporcie drogowym, niezależnie od twierdzeń o znikomości naruszeń. Skarga kasacyjna zostaje oddalona, a wyrok WSA pozostaje zgodny z prawem.

Obowiązek przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej samowolnie wykonanych robót budowlanych może być nałożony na podstawie art. 81c ust. 2 Prawa budowlanego, bez konieczności zawieszenia postępowania z powodu potencjalnej samowolnej zmiany sposobu użytkowania lokalu.

Brak zgody właściciela nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste nie stanowi przeszkody do zatwierdzenia jej podziału zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami.

Organy administracyjne, dokonując oceny celu wywłaszczenia, zobowiązane są do pełnego zgromadzenia dokumentacji potwierdzającej realizację celu publicznego w jego pierwotnej formie, oraz szczegółowa analiza aktów prawnych z daty wywłaszczenia jest niezbędna.

Skarga kasacyjna P. S.A. na decyzję w sprawie odmowy nabycia użytkowania wieczystego nieruchomości była niezasadna z uwagi na brak szczegółowej argumentacji naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego. Oddalona na podstawie art. 184 ppsa.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony przed 31 grudnia 2023 r. winien być rozpatrywany według przepisów obowiązujących przed tą datą, jeżeli prawo do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności powstało w okresie przewidzianym prawem, co pozwala na retroaktywne przyznanie świadczeń.

Skarga kasacyjna P.J. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalona. Organy prawidłowo nałożyły grzywnę w celu przymuszenia, przestrzegając zasad egzekucji administracyjnej według u.p.e.a., a zarzuty proceduralne skargi kasacyjnej uznano za nieuzasadnione.

Podmiot wnoszący o wznowienie postępowania może wykazywać interes prawny za pomocą wszelkich dowodów, nawet wbrew wpisowi w księdze wieczystej, jeśli domniemanie niezgodności z rzeczywistym stanem ma wpływ na rozpoczęcie postępowania.

Decyzja przyznająca świadczenie rodzinne nie może być uchylona z mocą wsteczną, gdy okres świadczeniowy minął przed złożeniem wniosku o uchylenie; taka decyzja nie kształtuje już uprawnień strony i nie może skutecznie zmienić sytuacji prawnej.

Z uwagi na art. 72a ustawy Prawo budowlane, postępowania w zakresie utrzymania obiektów budowlanych wszczynane są z urzędu, co wyklucza możliwość ich wszczynania na wniosek osoby powołującej się na interes prawny.

Pismo organu administracyjnego, które nie zawiera rozstrzygnięcia władczego ani nie rozstrzyga kwestii merytorycznej, nie jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie. Niedopuszczalność zażalenia wynika z braku prawnej możliwości zaskarżenia dokumentu o charakterze informacyjnym.

Skarga kasacyjna P. S.A. w przedmiocie nabycia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości została oddalona wobec braku usprawiedliwionych podstaw, zgodnie z art. 184 ppsa, przy uwzględnieniu zasad dyspozycyjności i granic skargi kasacyjnej.

Odmowa umorzenia nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych była zasadna, gdyż na gruncie art. 30 ust. 9 u.ś.r. żadne szczególnie uzasadnione okoliczności nie uzasadniały wyjątkowego zastosowania tej ulgi, a decyzja organów była prawidłowa i pozbawiona wad.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstaje od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku o samo świadczenie, co obliguje do stosowania przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed zmianą przepisów.

Skarga kasacyjna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę na czynności egzekucyjne nie znajduje usprawiedliwionych podstaw. Proceduralne uchybienia nie miały istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, a zastosowane środki egzekucyjne były zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że skarga kasacyjna, pozbawiona dostatecznych podstaw i argumentacji, nie spełnia kryteriów materialnoprawnych do jej uwzględnienia, co skutkuje oddaleniem skargi zgodnie z art. 184 ppsa.

Nieruchomość uznaje się za niezrealizowaną na cel wywłaszczenia, jeśli mimo upływu terminów określonych w art. 137 ugn prace nie zostały rozpoczęte, chyba że brak jest sprzeczności w działaniach organów do wywłaszczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną P.J., uznając, że doręczenie tytułu wykonawczego było prawidłowe, a zarzuty proceduralne dotyczące pełnomocnictwa nie były uzasadnione, ponieważ dotyczyły odrębnego postępowania egzekucyjnego.