Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Komendanta Głównego Policji, stwierdzając niewłaściwe postępowanie dowodowe prowadzone przez organy administracji w sprawie odmowy wydania zaświadczenia. Rozpoznanie wniosku o zaświadczenie powinno obejmować pełną i obiektywną analizę dostępnej dokumentacji.

W myśl Reguły 2(a) z Not wyjaśniających Nomenklatury Scalonej, importowane towary mają być klasyfikowane na podstawie całokształtu dostępnych wersji językowych, a nie na podstawie jednej wersji. Towary w stanie niemal kompletnym, jak obręcze i dyski felg, są klasyfikowane jako gotowe produkty, gdy poddawane są wyłącznie operacjom montażowym.

Wykonywane operacje montażowe, tak długo jak nie stanowią dalszej obróbki, nie wyłączają klasyfikacji elementów jako gotowych wyrobów pod kodem taryfowym 8708 70 99 80. Interpretacja reguł Nomenklatury znajduje się w autentycznych angielskich i francuskich wersjach Not wyjaśniających.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że wyrok TSUE z 2025 r. nie uzasadnia wznowienia postępowania, gdyż nie wpływa na treść wyroku NSA; zaskarżającej nie pozbawiono możliwości efektywnej obrony w orzeczonych karach administracyjnych, a dostępny materiał dowodowy był wystarczający.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowił, że nieprzesiedlenie się na terytorium powojenne Rzeczypospolitej Polskiej nie wyklucza prawa do rekompensaty, kiedy istnieją okoliczności wojenne uzasadniające opuszczenie byłych terytoriów. Decyzje organów administracji sprzeczne z prawomocnym orzeczeniem sądowym należy uchylić.

Podtrzymując decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, sąd uznał, że skarżący został słusznie obciążony długiem celnym i obowiązkiem zapłaty VAT z uwagi na niedopełnienie warunków odprawy czasowej i brak dowodów na powrotny wywóz zwierząt poza UE.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie odmowy dofinansowania z PFRON; zaległości finansowe wnioskodawcy wobec Funduszu stanowią bezwzględną przeszkodę formalną do przyznania środków, zgodnie z § 9 ust. 1 rozporządzenia z dnia 25 czerwca 2002 r.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż rzeczywisty cel wywłaszczenia nieruchomości został zrealizowany poprzez budowę fabryki domów, co wyklucza możliwość jej zwrotu na podstawie art. 136 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.

Wykonywanie przewozu okazjonalnego samochodem osobowym niespełniającym wymogów konstrukcyjnych podlega karze pieniężnej; posiadanie licencji na transport drogowy nie wyklucza odpowiedzialności za naruszenia przepisów o przewozach okazjonalnych.

Czynność przewozu okazjonalnego osób samochodem osobowym wymaga spełnienia wymogów konstrukcyjnych przewidzianych przez ustawę o transporcie drogowym, a ich niespełnienie uzasadnia nałożenie kary pieniężnej przez organy administracyjne. Zamawianie przewozu za pomocą aplikacji nie zwalnia z obowiązków ustawowych dotyczących przewozu okazjonalnego.

Termin na wniesienie opłaty okresowej zgodnie z art. 224 ust. 4 pwp jest nieprzywracalny, a jego niedotrzymanie skutkuje wygaśnięciem patentu. Niezależne od przyczyny uchybienia sądy administracyjne nie stosują mechanizmów przywrócenia takich terminów.

Wpłaty na fundusze promocji produktów rolno-spożywczych nie stanowią danin publicznych, co wyklucza możliwość wydania interpretacji indywidualnej zgodnie z art. 34 ust. 1 Prawa przedsiębiorców.

Plan miejscowy, który nie narusza ustaleń Studium i pozostaje zgodny z przepisami prawa, nie powoduje nieważności uchwały. Prawidłowe określenie kierunków zagospodarowania w planie miejscowym dopuszcza wybór funkcji nieruchomości, jeśli nie jest sprzeczny z ogólnymi zasadami studium.

Art. 124b ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami uprawnia ograniczenie prawa własności w celu przesyłu gazu, niezależnie od jego klasyfikacji jako sieci przesyłowej czy kopalnianej, co legitymuje ingerencję w prawo własności pod warunkiem wypłaty odszkodowania właścicielom.

Ostateczna i prawomocna decyzja o nakazie rozbiórki wyklucza możliwość wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, z uwagi na sprzeczność potencjalnych rozstrzygnięć administracyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że protokoły i umowy związane z postępowaniami ofertowymi podlegają ustawie o dostępie do informacji publicznej, a przedsiębiorstwo jako dysponent majątku publicznego zobowiązane jest do ich udostępnienia.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę, potwierdzając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych.

Przetwarzanie danych osobowych dłużnika po przedawnieniu roszczenia nie stanowi prawnie uzasadnionego interesu, jeżeli nie uwzględnia proporcjonalności między interesem administratora a prawami i wolnościami osoby, której dane dotyczą (NSA, sygn. akt I FSK 1260/22).

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nieruchomość wywłaszczona z zamiarem utworzenia strefy ochronnej nie podlega zwrotowi, gdyż cel wywłaszczenia został zrealizowany. Sąd uchylił zaskarżony wyrok i oddalił skargę, potwierdzając prawidłowość realizacji pierwotnego celu wywłaszczenia.

Sąd oddalił skargę kasacyjną F.Sp. z o.o., stwierdzając, że brak wystarczających dowodów na opuszczenie towarów z obszaru celnego UE uzasadniał unieważnienie zgłoszeń celnych. Przedłożone dokumenty nie potwierdzają definitywnego wywozu towarów.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną przeciwko uchyleniu decyzji ograniczającej pomoc opiekuńczą, potwierdzając brak dowodów na marnotrawienie świadczenia i błędy proceduralne organów administracyjnych.

Wiedza pracodawcy o niepełnosprawności pracownika, zdobyta przed zatrudnieniem, nawet na podstawie oświadczenia osoby z niepełnosprawnością, spełnia warunek efektu zachęty uzyskania dofinansowania do wynagrodzenia.

Zatrudnienie pracownika niepełnosprawnego następuje w ramach efektu zachęty, gdy pracodawca ma wiedzę o jego niepełnosprawności w momencie zatrudnienia, niezależnie od późniejszego przedstawienia formalnego orzeczenia.

W przypadku zatrudnienia pracownika niepełnosprawnego efekt zachęty nie wymaga przedłożenia orzeczenia o niepełnosprawności w chwili zawarcia umowy. Wystarczająca jest wiedza pracodawcy o istnieniu niepełnosprawności na moment zatrudnienia.