Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych była niezgodna z prawem Unii. Zwrot ten powinien obejmować odsetki z tytułu naruszenia prawa unijnego przez organy celne.
Wypłata z kapitału zapasowego spółki z o.o., powstałego z zysków przekształcanej jednoosobowej działalności gospodarczej, które zostały uprzednio opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych, nie stanowi przychodu wspólnika z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, podlegającego ponownemu opodatkowaniu.
Członek zarządu nie może świadczyć usług doradczych dla spółki, jeśli ich zakres pokrywa się z obowiązkami wynikającymi z tej funkcji; brak dowodów faktycznego wykonania wyklucza zaliczenie wydatków do kosztów uzyskania przychodów.
NSA oddala skargę kasacyjną, stwierdzając brak istotnego naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby wpływać na wynik sprawy, a także brak podstaw do umorzenia postępowań egzekucyjnych. Zasądza zwrot kosztów na rzecz organu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że do nabycia z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną konieczne jest wykazanie władania nieruchomością przez gminę. Brak wystarczających dowodów władania przez gminę skutkuje oddaleniem żądań jej nabycia.
Decyzja w przedmiocie skierowania na badania lekarskie przez Starostę Wałbrzyskiego była zgodna z właściwością miejscową, gdyż nie wykazano nieważności z powodu naruszenia zasad określania miejsca zamieszkania, co uprawnia do oddalenia skargi kasacyjnej.
Przelew roszczeń dekretowych i nabycie budynku po wejściu w życie dekretu warszawskiego nie skutkuje uzyskaniem statusu strony uprawnionej do odszkodowania w postępowaniu administracyjnym, gdyż status dotychczasowego właściciela dotyczy tylko właścicieli na dzień 21 listopada 1945 r.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że rozbieżność pomiędzy zadeklarowaną a rzeczywistą ilością przewożonego towaru uzasadnia zastosowanie kary pieniężnej przewidzianej przez ustawę SENT, niezależnie od subiektywnych przesłanek winy, zgodnie z obowiązującą w systemie odpowiedzialnością obiektywną.
Podmiot będący stroną postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę zachowuje ten przymiot również w postępowaniu dotyczącym zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, jeśli jego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania obiektu w zmienionym kształcie.
NSA uznaje za prawidłową decyzję o odmowie uznania miejsca czasowego składowania, podkreślając poprawność subsumpcji przepisów unijnego kodeksu celnego oraz brak naruszenia procedur administracyjnych przez organy celne.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak jest podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w sprawie egzekucji prowadzonej przez ZUS, gdyż zarzuty naruszenia przepisów postępowania nie wykazały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Organ administracji pozostaje w bezczynności, gdy nie rozpozna wniosku o udostępnienie informacji publicznej, błędnie traktując jego treść jako brak formalny. Bezczynność nie może być uzasadniona domniemanym brakiem interesu publicznego.
Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 kpa, rażące naruszenie prawa wymaga unieważnienia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej bez świadectwa homologacji, gdyż skutki społeczne nie mogą przeważać nad oczywistym naruszeniem przepisów prawa administracyjnego.
Rażące naruszenie prawa, przejawiające się w wydaniu decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności tej decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).
Rażące naruszenie prawa przy rejestracji pojazdu – z powodu braku dokumentu homologacyjnego – uniemożliwia uznanie decyzji za prawnie ważną, mimo ewentualnych skutków społeczno-ekonomicznych. Organ rejestracyjny musi przestrzegać jasnych i obowiązujących przepisów prawnych.
Zasada ogólna prawa Unii Europejskiej nakazuje zwrot odsetek od należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego.
Odmowa wypłaty odsetek od zwróconych należności celnych przez organ celny, w okolicznościach potwierdzających naruszenie prawa UE, jest sprzeczna z zasadami ogólnymi prawa unijnego, które przewidują zwrot zapłaconych kwot wraz z odsetkami.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że spółka Q. Sp. z o.o. nie uzasadniła zarzutów naruszenia prawa materialnego i procesowego, potwierdzając zasadność kontroli organów administracji w kwestii konfliktu interesów w projektach unijnych oraz zasadność decyzji o zwrocie środków.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż w przypadku zwrotu należności celnych pobranych niezgodnie z prawem Unii Europejskiej, przysługują odsetki, mimo brzmienia art. 116 ust. 6 UKC, który winien być traktowany jako wyjątek od zasady ogólnej prawa unijnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że obciążenie właściciela kosztami zastępczego utrzymania zwierząt na podstawie ustawy o ochronie zwierząt jest zasadnie, niezależnie od wyniku postępowania karnego. Władza administracyjna ma obowiązek takiego działania, co wynika z charakteru publicznoprawnego tych należności. Skarga kasacyjna na tę decyzję nie znajduje uzasadnienia.
Cofnięcie uprawnień diagnostycznych na podstawie art. 84 ust. 3 ustawy - Prawo o ruchu drogowym jest obligatoryjne w przypadku stwierdzenia wydania zaświadczenia o pozytywnym wyniku bez przeprowadzenia badania, a decyzje te są zgodne z zasadą proporcjonalności.
W postępowaniu dotyczących zwolnienia spod egzekucji, decydujące znaczenie ma obowiązek wykazania przez zobowiązanego istnienia "ważnego interesu", co nie zostało udowodnione przez skarżącą spółkę; zatem zasadnie odmówiono wnioskowanego zwolnienia.
Podatkowa Grupa Kapitałowa jako podatnik ma prawo do pełnego korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej, niezależnie od strat ponoszonych przez jednostkowe spółki wchodzące w jej skład, gdyż ograniczenia odliczania kosztów kwalifikowanych odnoszą się wyłącznie do PGK jako całości.
Brak spełnienia przez Rzecznika Finansowego wymagań art. 15zzzzzn² ustawy covidowej dotyczącego uchybień terminowych w okresie pandemii uzasadnia uchylenie decyzji sankcyjnej nałożonej decyzją administracyjną z uwagi na niedochowanie proceduralnych praw strony.