Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną i potwierdzając, że brak kompletnych akt nie pozwala na weryfikację zasadności dodatkowego zobowiązania podatkowego. Sankcja podatkowa wymaga pełnej legalności postępowania oraz kompletności przedstawionych dowodów.

Status wspólnika spółki jawnej, wynikający z wpisu do KRS, determinuje obowiązek ubezpieczeniowy niezależnie od faktycznej działalności spółki, tym samym upadłość likwidacyjna spółki nie wpływa na obowiązek ubezpieczeniowy wspólnika.

Zatrzymanie prawa jazdy za wykroczenie polegające na przekroczeniu prędkości o ponad 50 km/h w terenie zabudowanym jest zgodne z prawem, o ile decyzja ostateczna jest wstrzymana do prawomocnego orzeczenia sądu powszechnego. NSA potwierdza zasadność decyzji odmowy zwrotu dokumentu przed tym terminem.

Decyzja organu II instancji wydana z naruszeniem reguł oceny dowodów winna być uchylona, o ile stwierdzona nierzetelność w zakresie ustaleń faktycznych mogła wpłynąć na prawidłowość rozstrzygnięcia. Skarga kasacyjna oddalona z uwagi na zgodność sentencji z prawem.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania przekroczenia granic uznania administracyjnego i brak podstaw do przyjęcia naruszenia prawa w decyzji o odmowie zasiłku celowego.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 udp organ może odmówić wydania zezwolenia na lokalizację zjazdu na drogę klasy GP, jeśli lokalizacja zagraża bezpieczeństwu ruchu. Odmowa jest uzasadniona, gdy istnieje alternatywny dojazd.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając, iż postępowanie wszczęto po 19 września 2020 r., co uzasadnia zastosowanie przepisów Prawa budowlanego w brzmieniu po nowelizacji, skutkując tym samym prawidłowym nałożeniem obowiązku rozbiórki na właścicieli nieruchomości.

W zakresie budowy obiektu budowlanego tymczasowego, którego budowa bez wymaganego pozwolenia na budowę może być uznana za samowolę, kluczowe jest ustalenie kwestie trwałego związania z gruntem oraz daty realizacji w kontekście zmian prawnych. Wadliwa ocena dowodów i ustalenia faktyczne mogą skutkować uchyleniem decyzji nakazujących rozbiórkę.

Wysokość odszkodowania za wygasłe ograniczone prawo rzeczowe, takie jak służebność przesyłu, zależy od rzeczywistej wartości ekonomicznej tego prawa. Samo wygaśnięcie służebności nie implikuje automatycznego przyznania odszkodowania, jeżeli wycena rzeczoznawcy wykazuje zerowy wpływ na wartość nieruchomości.

Skarżąca A. D. naruszyła warunki umowy dofinansowania oraz zasady konkurencyjności. Zarzuty kasacyjne uznano za bezzasadne, a decyzję organu oraz uzasadnienie WSA za prawidłowe; skargę kasacyjną oddalono.

Podatek dochodowy od osób fizycznych od dywidendy wypłacanej przez spółkę opodatkowaną estońskim CIT należy obliczać bez pomniejszania o ryczałt od dochodów spółek, co zgodnie z uchwałą spółki determinuje jej wysokość.

Wobec braku spełnienia przez zmarłą okresu składkowego, zaginięcie przez śmierć nie stanowi przesłanki do przyznania renty rodzinnej w drodze wyjątku. Renty socjalne z zagranicy nie wykluczają krajowych świadczeń wyjątkowych.

Organ administracyjny zobowiązany jest do prawidłowego stosowania procedur określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej, w tym do wydania decyzji odmownej w razie braku wykazania szczególnego interesu publicznego, a jego bezczynność w tej kwestii będzie podlegała kontroli sądowej.

Naruszenie przez organy celne prawa UE przy poborze cła obliguje je do zwrotu odsetek od niesłusznie pobranych kwot, niezależnie od regulacji UKC, co potwierdza ogólna zasada zwrotu nienależnego świadczenia wynikająca z prawa UE.

W sprawach o zwrot należności celnych niezgodnie pobranych z naruszeniem prawa Unii, zasada ogólna prawa UE nakłada obowiązek zwrotu tych należności wraz z odsetkami, mimo ograniczeń wynikających z art. 116 ust. 6 UKC.

W przypadku zwrotu należności celnych uiszczonych niezgodnie z prawem UE, naliczanie odsetek od zwróconych kwot jest wymagane na podstawie zasad ogólnych prawa unijnego, nawet jeśli unijny kodeks celny stanowi ogólną zasadę ich nieprzyznawania.

Unijny kodeks celny w art. 116 ust. 6 stanowi wyjątek od zasady ogólnej prawa UE dotyczącej zwrotu nienależnie uiszczonych opłat z odsetkami, co nie zwalnia organu celnego z obowiązku ich wypłaty w zgodzie z zasadą generalną prawa Unii.

W przypadku przyznania dodatku węglowego, kluczowe znaczenie ma rzeczywiste zamieszkanie i prowadzenie gospodarstwa domowego pod wskazanym adresem. Przyznanie świadczenia nienależnego, w wyniku świadomego wprowadzenia w błąd organu, uzasadnia decyzję o jego zwrocie (art. 30 ust. 2 pkt 2 u.ś.r.). Skarga kasacyjna została oddalona.

W postępowaniu dotyczącym podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia nie jest kompetentny do badania przedawnienia należności z tytułu składek zdrowotnych; kwestie te należą do właściwości organów ubezpieczeń społecznych.

Organ administracji publicznej nie może pozostawić wniosku o udostępnienie informacji publicznej bez rozpoznania, uznając za przetworzony, bez wydania decyzji, co stanowi bezczynność administracyjną.

Decyzja o rejestracji pojazdu, w przypadku braku wymaganego prawem świadectwa homologacyjnego, stanowi rażące naruszenie prawa, niewyważalne stabilnością decyzji, co skutkuje jej nieważnością na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.

Stwierdzenie nieważności decyzji o rejestracji pojazdu w przypadku oczywistego naruszenia przepisów prawa p.r.d. (z art. 72 ust. 1 pkt 3) jest zasadne, nawet gdy naruszenia te prowadzą do negatywnych skutków społeczno-ekonomicznych. Zasada zaufania do organów państwa nie uzasadnia legalizacji decyzji sprzecznych z prawem.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 czerwca 2026 r.: Oczywiste naruszenie przepisów art. 72 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 72 ust. 2 pkt 1 prawa o ruchu drogowym przy rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów skutkuje stwierdzeniem rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia uchylenie decyzji rejestracyjnej jako sprzecznej z zasadą praworządności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że brak świadectwa homologacji przy rejestracji pojazdu stanowi rażące naruszenie art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d., skutkujące koniecznością stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.