Ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości przez decyzję administracyjną w oparciu o art. 124 u.g.n., w związku z celem publicznym oraz decyzją lokalizacyjną, jest prawidłowe, jeśli spełniono ogólne przesłanki formalne oraz materialne dla tego typu inwestycji.
Wzruszenie decyzji ostatecznej na mocy art. 155 k.p.a. niesie przesłanki "innych uzasadnionych przyczyn", które uniemożliwiają wszczęcie postępowania, gdy wcześniej wydano prawomocne orzeczenia niezgodne z intencją wnioskującego.
Informacje o konkretnych dniach urlopów sędziów Trybunału Konstytucyjnego stanowią informację publiczną, związaną z wykonywaniem funkcji publicznych, co obliguje organ do ich udostępnienia na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a odmowa spełnienia takiego wniosku motywuje do uznania bezczynności organu.
Prezes Trybunału Konstytucyjnego dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, przy czym zwłoka ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Uzasadnienie przedłużenia terminu było ogólne i niewystarczające.
Art. 24 ust. 2a pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wyklucza właścicieli działek sąsiednich z kręgu podmiotów uprawnionych do żądania zmiany danych w ewidencji gruntów, co oznacza, że skarżący J.G. nie posiada legitymacji procesowej. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe ustalenie przez Ministra Rozwoju i Technologii odszkodowania za ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości, podkreślając zgodność operatu szacunkowego z prawnymi wymogami.
Służba funkcjonariuszy SG we wskazanych okolicznościach może być podstawą do podwyższenia emerytury, gdy inne niż minersko-pirotechniczne kwalifikacje wykraczające poza regulacje Zarządzenia KG SG wykazują spełnienie pojęcia 'działań bojowych' w potocznym rozumieniu tychże pojęć.
Stwierdzenie istnienia związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a opieką nad osobą niepełnosprawną wymaga wykazania, że opieka ma charakter stały i wyklucza zawodowe zatrudnienie. Samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności nie wystarczy do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje istnienie bezpośredniego związku przyczynowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną za podstawę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, wymagając dalszego wyjaśnienia okoliczności po okresie kwietnia 2023 roku.
Skarga kasacyjna O. G. na orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zostaje oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza brak istotnych uchybień prawnych, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., podtrzymując zgodność decyzji zwolnienia ze służby wojskowej z prawem.
Art. 165b § 1 o.p. nie ma zastosowania do postępowań SENT; błędna klasyfikacja towaru przez A. Sp. z o.o. uzasadnia nałożenie kary pieniężnej; skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. oddalona jako bezzasadna.
Dla stwierdzenia nieprawidłowości przy zwrocie dofinansowania wystarcza wykazanie potencjalnej możliwości szkody, bez konieczności udowodnienia realnego uszczuplenia środków unijnych.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi automatycznie niedozwolonej pomocy publicznej, a jego zastosowanie musi być oceniane w kontekście spełnienia przesłanek art. 107 ust. 1 TfUE, z uwzględnieniem faktycznego zajęcia terenu przez infrastrukturę.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej, ograniczone do faktycznie zajętych gruntów, nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 ust. 1 TFUE, o ile nie przyznaje selektywnej korzyści zakłócającej konkurencję.
Niedopuszczalne jest orzeczenie o zwrocie nieruchomości wywłaszczonej, która w czasie osądzania o zwrocie zajmuje powierzchnię drogi publicznej, nawet jeśli pierwotny cel wywłaszczenia nie został fizycznie zrealizowany.
Otrzymana dotacja na realizację projektu nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT, gdyż nie jest wynagrodzeniem za usługę, lecz pokryciem kosztów projektowych, pozbawionym bezpośredniego związku z ceną świadczonej usługi.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dokonana kontrola i stwierdzone nieprawidłowości uzasadniały decyzję o zwrocie dofinansowania UE. Beneficjent naruszył zasady konkurencyjności przez wybór wykonawcy niespełniającego wymagań ekonomicznych, co uzasadniało korektę finansową.
NSA potwierdził prawidłowość zobowiązania cudzoziemki do powrotu. Ustalono brak zindywidualizowanego zagrożenia dla życia lub wolności. Oddalono skargę kasacyjną, argumentując zgodność decyzji z przepisami prawa administracyjnego.
Zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary finansowej za naruszenie przepisów ustawy SENT potwierdzona w sytuacji, gdy strona nie złożyła dokumentów wykazujących przesłanki do odstąpienia od ukarania; skarga kasacyjna oddalona, brak podstaw do zarzutu naruszenia przepisów materialnych i procesowych.
Ostateczna decyzja podatkowa, ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego, pozostaje wiążąca w obrocie prawnym, a organy podatkowe są uprawnione do zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowej, pomimo twierdzeń podatnika o wygaśnięciu zobowiązania z przyczyn cywilnoprawnych.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że określone w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych monety nie podlegają zwolnieniu jako waluty obce, chyba że pełnią wyłącznie rolę znaku pieniężnego. NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną.
W sprawach dotyczących nieważności orzeczeń nacjonalizacyjnych, istotna jest skrupulatna ocena dowodów, w tym opinii biegłych. Brak szczegółowej analizy przez organ oraz niewłaściwe ustalenia faktyczne mogą skutkować uchyleniem decyzji administracyjnych.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej na podstawie ustawy SENT może być uzasadnione zarówno ważnym interesem publicznym, jak i interesem odbiorcy, przy czym organy są zobowiązane do całościowej analizy okoliczności danego naruszenia.
Zwolnienie z podatku od nieruchomości dla infrastruktury kolejowej nie stanowi niedozwolonej pomocy publicznej w rozumieniu art. 107 TFUE. Jednakże ulga podatkowa dotyczy wyłącznie gruntów faktycznie zajętych pod infrastrukturę kolejową, a nie całości działki.