Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek przekazania dokumentacji przez przedsiębiorcę na wezwanie organu zezwalającego w Prawie farmaceutycznym, dotyczy wyłącznie inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nakładanie kar w innych przypadkach.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie sprostało obowiązkowi wykonania zaleceń prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wobec nieprzeprowadzenia istotnych czynności dowodowych, oddalił skargę kasacyjną jako niezasługującą na uwzględnienie.

Odpowiedzialność podatkowa członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki może być orzeczona po stwierdzeniu bezskuteczności egzekucji, a skuteczne doręczenie postanowień procesowych jest warunkowane prawidłowym adresem zamieszkania widniejącym w rejestrze.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż ograniczenia wprowadzone w uchwale Sejmiku Województwa Małopolskiego dotyczące obywatelskiej inicjatywy uchwałodawczej były istotnym naruszeniem prawa, co uzasadnia stwierdzenie nieważności niektórych paragrafów uchwały.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być interpretowany szerzej niż przewidziane przypadki inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tym kontekstem. W związku z tym uchylono decyzję organu i umorzono postępowanie administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję inspektora sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej, podkreślając związanie sądów i organów administracyjnych wiążącymi orzeczeniami lekarskimi.

Rodzic dziecka obowiązanego do szczepień ochronnych nie posiada prawa do odmowy poddania dziecka szczepieniu, gdy brak jest przeciwwskazań. Skarżący musi wykazać przeciwwskazania zdrowotne, w przeciwnym razie obowiązek szczepień jest wykonalny zgodnie z ustawą o zwalczaniu chorób zakaźnych.

Obowiązek szczepień ochronnych jest zgodny z przepisami prawa krajowego, a jego egzekucja w drodze postanowień administracyjnych nie narusza konstytucyjnych praw obywateli, nawet jeśli szczegółowe zasady określono w aktach niższego rzędu.

Osoba małoletnia, posiadająca ograniczoną zdolność do czynności prawnych, nie jest uprawniona do samodzielnego składania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Taki wniosek powinien być składany przez przedstawiciela ustawowego, co zapewnia możliwość pełnej realizacji prawa dostępu do informacji publicznej.

Uznanie zarzutów procesowych w skardze kasacyjnej, uchylające wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na niewłaściwe uzasadnienie uniemożliwiające kontrolę instancyjną.

Akt odwołania ze stanowiska dyrektora instytucji kultury musi być należycie uzasadniony, uwzględniając konkretne przepisy prawa i okoliczności faktyczne naruszeń, aby umożliwić pełną kontrolę legalności aktu przez sąd.

W postępowaniach dotyczących zezwoleń na lokalizację lub przebudowę zjazdu z drogi publicznej, decyzja zarządcy drogi powinna być oparta na pełnej analizie danych o ruchu drogowym oraz szczegółowej ocenie wpływu na bezpieczeństwo ruchu zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o drogach publicznych.

Ustawa zabużańska nie ogranicza prawa do rekompensaty tylko dla właścicieli z 1 września 1939 r. Posiadają je także ich następcy prawni, jeśli nabyli nieruchomości podczas wojny i spełniają ustawowe warunki.

Odpowiedzialność prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki jest uzasadniona, gdy formalne odejście z funkcji nie znosi faktycznego pełnienia obowiązków członka zarządu, zgodnie z art. 116 §1 i §2 Ordynacji podatkowej.

Uznaje się, że brak oznakowania pojazdu wskazanego w licencji jako taksówki pozbawia go statusu taksówki, co uzasadnia nałożenie kar administracyjnych za naruszenie zasad wykonywania transportu drogowego.

Pisma z wyrazem niezadowolenia z długości postępowania można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 K.p.a. Wadliwe zakwalifikowanie pisma przez organ nie powinno prowadzić do jego odrzucenia.

Skarga kasacyjna B. M. od wyroku WSA w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo ocenił zarzuty dotyczące egzekucji oraz materiał dowodowy, nie dopatrując się naruszenia prawa.

Art. 37at ust. 8 u.p.f. nie stanowi podstawy do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Kary za nieprzekazanie dokumentów w takim trybie są niezasadne.

W przypadku tożsamych postępowań sądogoadministracyjnych, sąd pierwszej instancji zobowiązany jest do połączenia ich w jedno, w braku czego następuje uchylenie orzeczenia z uwagi na przesłankę nieważności lis pendens.

Spółka cywilna nie może samodzielnie być adresatem decyzji administracyjnej, jednakże nieprawidłowe oznaczenie strony przez wymienienie wspólników spółki cywilnej z imienia i nazwiska obok nazwy spółki nie stanowi kwalifikowanego naruszenia prawa, uzasadniającego stwierdzenie nieważności decyzji (art. 156 § 1 pkt 2 lub 4 k.p.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził dopuszczalność elastycznego zastosowania zasady kontynuacji funkcji zabudowy, zgodnie z art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, i uznał decyzje organów administracyjnych za prawidłowe w świetle przeprowadzonej analizy urbanistycznej.

Zasada dobrego sąsiedztwa nie wymaga sztywnego uśredniania parametrów budowlanych. Przeprowadzona analiza urbanistyczna jest zgodna z przepisami, a przyjęte parametry inwestycji są adekwatne do zróżnicowanej zabudowy obszaru.

Wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej w trybie specustawy dezaktualizuje części planu miejscowego, zaś lokalizowanie miejsc postojowych i terenów utwardzonych na terenach planowanych na inne cele jest z nią zgodne.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.