Osoba umieszczona w zakładzie psychiatrycznym w ramach środka zabezpieczającego nie jest w sytuacji tożsamej prawnie z osobą odbywającą karę pozbawienia wolności, przez co nie można poprzez analogię pozbawić jej prawa do zasiłku stałego z pomocy społecznej.

W przypadku programów wieloletnich terminem maksymalnym dla ustalenia kwoty nienależnie pobranych środków jest 8-letni okres wynikający z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 2988/95. Przerwanie biegu następuje poprzez akty powiadomione stronom.

Uczelnia, mimo usprawiedliwionych opóźnień z powodu wewnętrznych działań weryfikacyjnych, dopuściła się bezczynności niezapewniając skarżącej terminowego zaświadczenia, co uzasadniało sądową interwencję.

Dopuszczenie się przez Uczelnię rażącego naruszenia przepisów poprzez bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów uzasadnia przyznanie skarżącemu rekompensaty pieniężnej wynikającej z opóźnionych działań, mimo przeprowadzanych przez Uczelnię prac naprawczych i weryfikacyjnych.

Pisemne oświadczenie o zrzeczeniu się mandatu radnego stanowi informację publiczną, podlegającą udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, jako dokument wiążący się z wykonywaniem funkcji publicznej radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując stanowisko, że Uczelnia dopuściła się rażącej bezczynności w wydaniu karty przebiegu studiów, uzasadniając decyzję przyznania skarżącej rekompensaty finansowej.

Bezczynność uczelni w wydaniu dyplomu po ukończeniu studiów narusza art. 77 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Organizacyjne przeszkody ze strony uczelni nie uzasadniają opóźnienia w realizacji tego obowiązku.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie wyłącza stosowania zasad sprzed 6 listopada 2018 r., które determinują sposób ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop. Skarga Komendanta Stołecznego Policji została oddalona jako niezasadna.

Bezczynność Uczelni w zakresie wydania dyplomu i suplementu, mająca miejsce z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązuje ją do załatwienia sprawy w terminie wskazanym przez sąd administracyjny. Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uwzględniający skargę na bezczynność uczelni został utrzymany przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że skarga kasacyjna na postanowienie WSA o bezczynności Uczelni w zakresie rozpoznania wniosku o wydanie karty przebiegu studiów jest bezzasadna, a stwierdzona bezczynność, choć nie rażąca, wymaga uwzględnienia procedur naprawczych.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej, w związku z art. 115a ustawy o Policji, nie stanowi przeszkody do stosowania nowych przepisów dotyczących ekwiwalentu za niewykorzystany urlop do spraw sprzed 6 listopada 2018 r. oraz do obliczeń według zasad wynikających z przepisów obowiązujących przed tą datą.

Dyrektor Zakładu Karnego, jako zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, jest w posiadaniu danych dostępnych w Centralnej Bazie Danych Osób Pozbawionych Wolności. Bezczynność organu w udzieleniu informacji jest nieuzasadniona, o ile posiada on do niej dostęp, zgodnie z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przetwarzanie danych osobowych w celu oceny zdolności kredytowej przez banki, które nie zakończyło się zawarciem umowy kredytowej, nie ma podstaw prawnych. W przypadku braku zawarcia umowy, ustaje cel przetwarzania, co uzasadnia zaprzestanie dalszego przetwarzania danych osobowych przez bank oraz pośredniczące instytucje.

Rażące naruszenie prawa, uzasadniające stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, ma miejsce tylko gdy oczywistość naruszenia i jego skutki wykluczają jej akceptację jako aktu prawnego, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Nie można odmówić świadczenia pielęgnacyjnego osobie faktycznie sprawującej opiekę z powodu potencjalnej pomocy rodzeństwa, jeżeli nie przewiduje tego prawo.

Eliminacja decyzji dekretowej ex tunc nie gwarantuje Skarżącej uzyskania praw do nieruchomości. Interes prawny w stwierdzeniu nieważności decyzji komunalizacyjnej wymaga odrębnego wykazania, bez bezpośredniego związania sądów i organów innymi orzeczeniami cywilnymi.

Okres pobierania zasiłku dla opiekuna po dacie przyznania prawa do świadczenia wspierającego podlega zaliczeniu do okresu uprawniającego do zasiłku dla bezrobotnych. Ten okres nie został częściowo zaliczony przez sądy I instancji i czynności organu, co NSA uznał za naruszenie prawa mogące wpływać na wynik sprawy.

Brak spełnienia przez nieruchomość wymogów wykazania związku funkcjonalnego z majątkiem ziemskim, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. e) Dekretu, wyklucza możliwość uznania jej za podległą reformie rolnej.

NSA podtrzymał decyzję WSA, odrzucając literalną wykładnię art. 9 ustawy o szczególnych rozwiązaniach, i potwierdzając konieczność uwzględnienia wyroku TK przy ustalaniu ekwiwalentu za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r.

Skarga kasacyjna A. Sp. z o.o. została oddalona z powodu braku wykazania usprawiedliwionych podstaw w zakresie naruszeń prawa materialnego i proceduralnego. Zaskarżony wyrok WSA został uznany za prawidłowy.

Skarga kasacyjna dotycząca bezczynności organu administracyjnego w sprawach zwolnienia i wyznaczenia na stanowisko służbowe jest niedopuszczalna, gdyż decyzje w tych sprawach nie podlegają kontroli sądów administracyjnych zgodnie z ustawą o obronie Ojczyzny.

Postępowanie dyscyplinarne wobec byłego funkcjonariusza należy umorzyć z przyczyn materialnych lub wydać orzeczenie uniewinniające, jeśli zgromadzony materiał dowodowy to uzasadnia, niezależnie od wyłączenia przepisów procesowych."

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja komunalizacyjna Wojewody z 2001 roku, przyznająca nieruchomość Powiatowi Kutnowskiemu, była wydana z rażącym naruszeniem prawa, gdyż nie dotyczyła mienia stanowiącego własność Skarbu Państwa; wpis w księdze wieczystej w momencie decyzji nie był determinujący.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłowe zastosowanie przez sąd I instancji art. 115a ustawy o Policji, z pominięciem niewłaściwie zrekonstruowanego współczynnika 1/30, zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego. Potwierdzono zasadność interpretacji korzystniejszej dla funkcjonariuszy.