Uchybienie obowiązkowi terminowego zgłoszenia nabycia pojazdu nie może być uznane za naruszenie prawa o znikomej wadze według art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., nawet przy problemach interpretacyjnych związanych z innymi przepisami. Narzucenie sankcji w takich okolicznościach jest zasadne.

Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 2006 roku o stwierdzeniu nieważności orzeczenia z 1954 roku nie była wydana z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość działania Kolegium.

Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie wydania poświadczonej za zgodność kserokopii aktu urodzenia przez Kierownika USC jest uzasadniona brakiem prawnej podstawy w ustawie Prawo o aktach stanu cywilnego.

Sąd utrzymał w mocy wyrok WSA uchylający decyzję odmowną GDDKiA. Organ bezpodstawnie oparł się na argumentacji przewidywanego, a nie rzeczywistego wpływu inwestycji na ruch drogowy, nie dowodząc negatywnych skutków dla bezpieczeństwa już funkcjonującej inwestycji.

Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie umorzenia postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1951 r. na skutek upływu terminu przewidzianego w ustawie nowelizującej k.p.a., potwierdzono dopuszczalność domniemania faktycznego w zakresie ustalenia doręczenia orzeczenia.

Koszty postępowania rozgraniczeniowego obciążają strony proporcjonalnie do ich udziału na zasadzie art. 152 k.c., co nie jest sprzeczne z przepisami prawa administracyjnego. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość wykładni stosowanej przez sądy administracyjne.

NSA uznał, że organ celny niewłaściwie ocenił dowody, naruszając art. 191 o.p., gdyż nie przedstawił rzetelnych podstaw do zakwestionowania zadeklarowanego pochodzenia towaru. Uznano, że weryfikacja zgłoszenia celnego po upływie znacznego czasu wymaga szczególnej ostrożności i oparcia na wiarygodnych dowodach.

Nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej w sprawach podatkowych jest zasadne, gdy zachodzą przesłanki z art. 239b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, takie jak brak majątku odpowiadającego zaległościom i krótki okres do przedawnienia zobowiązań.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na nieprzekonujące zarzuty dotyczące poziomu wynalazczego i ujawnienia wynalazku, przy jednoczesnym stwierdzeniu, że patent spełnia kryteria ochrony prawnej w granicach wniosku niezmienionych po upływie prekluzji.

Skarga kasacyjna, oparta na rzekomej błędnej wykładni art. 5 ust. 1 u.p.o.l. przez WSA w Gliwicach, jest bezzasadna, gdyż Skarżący nie przedstawił wystarczających dowodów na błędne rozstrzygnięcie; stawka podatku od nieruchomości została ustalona prawidłowo.

Zmiana przepisów art. 17 ust. 1 pkt 34a u.p.d.o.p. od 1 stycznia 2022 r. miała charakter normatywny, ograniczając zwolnienie podatkowe wyłącznie do dochodów z nowej inwestycji. Wobec tego interpretacja organu odmawiająca całościowego zwolnienia dochodu była niewłaściwa. WSA zasadnie uchylił interpretację organu.

Bezskuteczność egzekucji, jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe, może być ustalona nie tylko przez formalne zakończenie postępowania egzekucyjnego, lecz także na podstawie innych dowodów. Ocena ta leży poza kontrolą sądu w postępowaniu z art. 116 ordynacji podatkowej.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 o.p. powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 233 § 1 pkt 3 o.p. Decyzja ta nie podlega ponownej ocenie przesłanek zabezpieczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, wskazując, że bezpodstawne podważanie deklaracji pochodzenia towaru, bez należycie uzasadnionej podstawy prawnej i uwzględnienia skutków upływu czasu, narusza zasady postępowania dowodowego w postępowaniu celnym.

Zgodność decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego spełnia wymogi z art. 124 ust. 1 u.g.n. Skargę kasacyjną oddalono z uwagi na brak zasadnych podstaw faktycznych i prawnych.

NSA uznał za zasadne korekty dofinansowania w wysokości 5% dla podstawowej umowy oraz 100% dla aneksów, stwierdzając ich adekwatność wobec naruszeń zasad konkurencyjności i integralności przetargu.

Rozwiązanie sporu prawnego zgodnie z obowiązującymi przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego oraz ustawy nowelizującej z 2021 r., pomimo zarzutów skarżącego dotyczących ich niekonstytucyjności, winno opierać się na formalnych przesłankach prawnych dotychczas niezakwestionowanych przez Trybunał Konstytucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nieterminowe zgłoszenie nabycia pojazdu stanowi istotne naruszenie obowiązków prawnych, co uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej z art. 140mb pkt 2 Prawa o ruchu drogowym, nie podlegającej odstąpieniu na gruncie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Zezwolenie na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu przebudowy linii napowietrznej 110 kV jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowość wskazania strony postępowania administracyjnego oraz uzasadnienie wyroku nie naruszają przepisów postępowania.

Bezczynność organu administracyjnego naruszająca rażąco prawo uzasadnia przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W przypadku opieszałości organu sąd może zastosować środki dyscyplinujące mieszczące się w granicach sędziowskiego uznania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że niewłaściwe ustalenie statusu prawnego drogi publicznej na dzień 31 grudnia 1998 r. stanowi naruszenie prawa materialnego i proceduralnego uzasadniające uchylenie decyzji odmownych stwierdzających nabycie nieruchomości z mocy prawa przez gminę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.S. była niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw procesowych i materialnoprawnych, co skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy rzekomym naruszeniem a wynikiem sprawy.

Decyzja Prezydenta Miasta G. z 22 października 2020 r., zatwierdzająca projekt budowlany z otworem okiennym w ścianie budynku, nie narusza rażąco prawa. Brak jest zakazu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczącego takiego wykonania, co wyłącza przesłanki stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Sąd kasacyjny potwierdza zobowiązanie organu administracji do załatwienia sprawy bez zwłoki, oddalając zarzuty dotyczące rzekomego braku przewlekłości w postępowaniu oraz naruszeń proceduralnych, utrzymując wyrok I instancji w mocy.