Dopuszczalne jest uregulowanie w statucie jednostki pomocniczej diety dla członków komisji wyborczej w wyborach do organów tej jednostki, co mieści się w zakresie samodzielności samorządu terytorialnego wyznaczonej przez art. 35 ust. 3 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym.

Podniesiony problem dotyczył niewłaściwej oceny prawnej decyzji administracyjnej jako niespełniającej warunków formalno-prawnych wykonywania przejazdu nienormatywnego oraz dopuszczalności jednoczesnego stosowania sankcji administracyjnych w oparciu o różne reżimy prawne.

Decyzja o uznaniu statku za wycofany z rybołówstwa komercyjnego, po upływie 3 lat od ostatniego wyładunku, jest actum vinculatum. Organ jest zobligowany do jej wydania, gdy spełnione są przesłanki. Ograniczenie wolności gospodarczej w tym kontekście jest uzasadnione interesem publicznym.

Kwestia przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne nie leży w gestii Prezesa NFZ. Kompetencje Prezesa NFZ dotyczą jedynie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, co do czego zobowiązany jest się wypowiedzieć właściwy organ ubezpieczeń społecznych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że lokalizacja kasyna, zgodnie z art. 35 pkt 15 ustawy o grach hazardowych, powinna uwzględniać nie tylko geograficzne, ale przede wszystkim funkcjonalne powiązania obiektu z miejscowością, a pozytywna opinia rady gminy w tym zakresie, spełniając wymogi formalne, jest wystarczająca dla udzielenia koncesji.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż sąd pierwszej instancji prawidłowo ocenił stan prawny i faktyczny sprawy oraz nie stwierdzono naruszeń proceduralnych wpływających na wynik postępowania.

Decyzja Wojewody Małopolskiego odmowa zwrotu nieruchomości działka nr [...], na podstawie art. 137 ust. 1 u.g.n. wskutek stwierdzenia braku zbędności nieruchomości na cel wywłaszczenia - stacji redukcyjnej - została prawidłowo podtrzymana; zaskarżoną skargę kasacyjną oddalono.

Podstawę opodatkowania podatkiem od nieruchomości budowli stanowi ich wartość rynkowa. Organ podatkowy uprawniony jest do powołania biegłego w przypadku wątpliwości co do prawidłowości deklarowanej wartości, a uzasadnione opinie biegłego mogą stanowić wiążący dowód dla organów i sądów administracyjnych.

W sytuacji wątpliwości co do zadeklarowanej wartości budowli, organ podatkowy ma prawo powołać biegłego celem jej weryfikacji, w tym stosując metodę odtworzeniową w braku danych rynkowych; decyzja organu musi uwzględniać rzetelną opinię biegłego.

Uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego powinno być sporządzone w sposób umożliwiający kontrolę instancyjną. Niedopełnienie tego wymogu uzasadnia uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.

Skarga kasacyjna P. [...] S.A. została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość ustalenia wartości budowli w oparciu o opinię biegłego powołanego przez organ podatkowy, stosując art. 4 ust. 7 u.p.o.l., z uwagi na niedostateczne dane w opinii prywatnej.

NSA stwierdza, że organ celny nie wykazał, iż deklaracja pochodzenia towaru była wadliwa. W związku z upływem czasu brak jest możliwości procesowej weryfikacji deklaracji pochodzenia towaru, co skutkuje umorzeniem postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została oddalona jako bezzasadna. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że procedura zatwierdzenia skrócenia taryfy zaopatrzenia w wodę odbyła się zgodnie z przepisami prawa, a decyzja Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego była prawidłowa.

Odmowa transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa osób tej samej płci narusza przepisy unijnego prawa o swobodnym przemieszczaniu się, co obliguje organy administracji do jego dokonania, niezależnie od odmienności polskiego porządku prawnego w zakresie małżeństw.

Brak publikacji uchwały regulującej wysokość diet radnych nie zwalnia z odpowiedzialności za ich nieprawidłowe zastosowanie, a wypłaty dokonane z naruszeniem przepisów są podstawą do poniesienia odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Zasady uczestnictwa w postępowaniach konkursowych nie mogą zakładać warunków wygórowanych i ograniczających konkurencję, gdyż naruszają one fundamentalne zasady konkurencyjności i efektywnego wykorzystania środków unijnych. Wyrok sądu pierwszej instancji został uchylony, a skarga oddalona.

Ocena projektu w konkursie na dofinansowanie działań NGO nie spełniła warunków rzetelności i transparentności wymaganych przez regulamin i przepisy; sprawa wymaga ponownej analizy zgodnej z zasadami uczciwego postępowania administracyjnego.

Zmiana zgłoszenia celnego w zakresie pochodzenia towaru wymaga prawidłowego wykazania jego nieprawidłowości. Niedopełnienie tego obowiązku skutkuje oddaleniem zmiany danych w zgłoszeniu, w szczególności gdy brak jest dowodów uzasadniających nielicencjonowanie deklaracji."

Z uwagi na brak wykazania przez organy celne wadliwości deklaracji o pochodzeniu towarów oraz upływ czasu, umorzone zostaje postępowanie celne dotyczące weryfikacji zgłoszeń celnych na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając wyrok Sądu I instancji za prawidłowy, wskazując, że skarżący kasacyjnie ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych z uwagi na zawiniony brak zwrotu dotacji publicznej.

Brak możliwości wykazania wadliwości deklaracji celnej o pochodzeniu towaru uzasadnia umorzenie postępowania administracyjnego. Organ podatkowy nie przedstawił wystarczających dowodów, mogących podważyć prawdziwość deklaracji o pochodzeniu skarżonego towaru, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Decyzja ostateczna Prezesa Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie została uchylona z uwagi na naruszenia przepisów postępowania i niewłaściwą ocenę skutków prawnych przekroczenia terminu rozpatrzenia taryfy. Sąd zobowiązał Prezesa PGW WP do ponownego rozpoznania sprawy, uwzględniając prawidłową interpretację przepisów prawa materialnego i proceduralnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok WSA w Warszawie, uznając wadliwości proceduralne w uzasadnieniu wyroku, które uniemożliwiły pełną kontrolę kasacyjną zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zawieszenie biegu terminów przedawnienia zgodnie z ustawą COVID-19 zostało prawidłowo zastosowane, a kara pieniężna nałożona za naruszenie dyscypliny finansów publicznych była uzasadniona i adekwatna do stopnia szkodliwości czynu.