Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania następuje na gruncie obowiązujących przepisów k.p.a. i nie zależy od uznania organu odwoławczego. Powtórne doręczenie decyzji ma jedynie charakter informacyjny i nie otwiera ponownie terminu do wniesienia odwołania.

Zmiana technicznych elementów decyzji administracyjnej, takich jak numer rachunku bankowego, nie wpływa na jej trwałość ani zasadność. Wygaśnięcie decyzji może być uznane za sprzeczne z interesem społecznym.

Wnuczce osoby wymagającej opieki nie przysługuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, gdy istnieją bliżsi krewni (dzieci), którzy nie spełniają przesłanek wykluczających ich z roli opiekuna, zgodnie z art. 17 ust. 1 i 1a ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez E. O. od wyroku WSA w Szczecinie została oddalona, gdyż nie wykazano błędów proceduralnych ani materialnych mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a rozpatrywane postępowanie uznano za zgodne z obowiązującymi przepisami.

Prawo do rekompensaty za nieruchomości pozostawione poza granicami Polski przysługuje także tym, którzy nabyli własność po 1 września 1939 r., jeśli spełniają ustawowe przesłanki. NSA potwierdził zasadność wykładni umożliwiającej szerszą interpretację uprawnień do rekompensaty.

Skarga kasacyjna przeciwko decyzji o nałożeniu obowiązku realizacji robót naprawczych w związku z samowolą budowlaną oddalona. Roboty winny być rozpatrywane jako całość ze względu na ich powiązania funkcjonalne i techniczne, uznając za słuszne zastosowanie art. 138 § 2 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że umorzenie postępowania dotyczącego robót budowlanych w części jest niedopuszczalne, gdy całość robót jest funkcjonalnie i technicznie powiązana, naruszając zasadę dwuinstancyjności.

Art. 40 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych nie stanowi podstawy do skargi do sądu administracyjnego na uchwały organów Krajowej Izby, o ile nie spełniają one przesłanek p.p.s.a.

Sąd nie stwierdził podstaw do wygaśnięcia decyzji ustalającej opłatę adiacencką, podtrzymując, że zmiana techniczna, taka jak numer rachunku bankowego, nie wpływa na merytoryczne rozstrzygnięcie o ustaleniu tej opłaty.

Odmowa wypłaty dotacji oświatowej dla niepublicznych placówek w związku z niespełnieniem formalnych wymogów określonych w ustawie o finansowaniu zadań oświatowych jest zasadna, gdy placówka nie przekazuje wymaganych informacji w określonym terminie. Samo istnienie placówki nie uprawnia do otrzymania dotacji.

Świadczenie wychowawcze w pełnej wysokości może być przyznane jednemu z rodziców sprawujących opiekę naprzemienną, jeśli zgodnie z ustaleniem obojga rodziców, środki są przeznaczane na potrzeby dziecka. Ograniczenie wypłaty do połowy kwoty na podstawie art. 5 ust. 2a ustawy wymaga starannego rozważenia kontekstu i celu świadczenia.

Skarga kasacyjna Polskich Kolei Państwowych S.A. została oddalona przez NSA z uwagi na nieprecyzyjne i niespełniające wymogów formalnych zarzuty. Brak wykazania naruszenia przez sąd I instancji przepisów proceduralnych skutkował potwierdzeniem prawidłowości wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Skarżącym, jako spadkobiercom, nie przysługuje prawo do odszkodowania za wywłaszczenie, gdy prawo własności nieruchomości nie weszło do spadku. Prawo do odszkodowania, mające charakter kompensacyjny, nie przechodzi na spadkobierców, jeśli właściciel własności utracił ją przed śmiercią.

Zmiana numeru rachunku bankowego podanego w decyzji administracyjnej o ustaleniu opłaty adiacenckiej nie stanowi przesłanki wygaśnięcia tej decyzji; skarga kasacyjna oddalona.

Skarga kasacyjna, jako nieuzasadniona i pozbawiona merytorycznych podstaw dotyczących naruszenia prawa materialnego i procesowego, ulega oddaleniu na podstawie art. 184 ppsa. Wniosek o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania jest niezasadny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż WSA w Białymstoku błędnie przyjął, że wezwanie z 31 maja 2024 r. stanowi wykrycie nieprawidłowości uniemożliwiającej zmianę wniosku przez skarżącą oraz nieprawidłowo ustalił brak wspólnego prowadzenia gospodarstwa przez małżonków w 2023 roku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Polskie Koleje Państwowe S.A. została oddalona, gdyż nie wykazała skutecznie naruszenia przepisów postępowania ani zasadności zarzutów wobec rozstrzygnięcia Sądu I instancji, zgodnie z wymogami p.p.s.a.

NSA uchylając wyrok WSA uznał, że decyzja o umorzeniu należności z tytułu składek powinna uwzględniać brak majątku stwierdzony w postępowaniach egzekucyjnych niezwiązanych bezpośrednio ze składkami. Tym samym, organ administracyjny zobowiązany jest do odpowiedniego rozważenia zaistniałych przesłanek.

Nieuprawnione jest automatyczne dzielenie świadczenia wychowawczego na pół w przypadku opieki naprzemiennej, jeśli jeden z rodziców nie złożył wniosku, o ile rodzice są zgodni co do przeznaczenia środków. Stosowanie art. 5 ust. 2a powinno uwzględniać rzeczywiste dobro dziecka.

Przedłużenie art. 100d ustawy o pomocy po 30.06.2024 r. nie miało uzasadnienia konstytucyjnego; nie stanowiło podstawy do stwierdzenia przewlekłości. Bezczynność Wojewody naruszała terminowość, lecz nie była rażąca. Skarga kasacyjna częściowo uwzględniona, lecz bez sumy pieniężnej dla skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż bezczynność w wydaniu karty przebiegu studiów nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa, oddalając tym samym skargę kasacyjną jako niezasadną.

Bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o przebiegu studiów stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia przyznanie odszkodowania za doznaną krzywdę w wyniku długotrwałego oczekiwania.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że bezczynność organu uczelni, mimo nadzwyczajnych okoliczności, nie była rażąca, jednak nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia orzeczenia stwierdzającego stan bezczynności, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przekroczenie przewidzianego terminem proceduralnego na wydanie karty przebiegu studiów przez organ administracji uczelni, wynikające z nadzwyczajnych i uzasadnionych przyczyn organizacyjnych, nie zwalnia organu z odpowiedzialności za bezczynność, chyba że bezczynność ta zostanie wykazana jako celowa lub rażąca.