Sąd kasacyjny utrzymał w mocy decyzję oddalającą przyznanie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego skarżącej, dla której pobieranie emerytury stanowiło przeszkodę w przyznaniu tego świadczenia zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a u.ś.r.

Orzeczenie wywłaszczeniowe z dnia 11 sierpnia 1953 r. wydane na podstawie dekretu z 7 kwietnia 1948 r. w stosunku do osoby zmarłej, prowadzi rażąco do nieważności zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc rozsądzenie w przedmiocie nieważności decyzji powinno skutkować jej uchyleniem.

Dla ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego decydująca jest data złożenia wniosku o orzeczenie niepełnosprawności przed dniem 31 grudnia 2023 r., co uzasadnia stosowanie przepisów u.ś.r. ze stanu prawnego sprzed 1 stycznia 2024 r.

Ochrona prywatności stron postępowania uzasadnia odmowę udostępnienia wyroków rozwodowych jako informacji publicznej; anonimizacja nie zawsze zapewnia wystarczającą ochronę prywatności.

Informacje zawarte w umowie sponsorsko-partneringowej, będące tajemnicą przedsiębiorstwa, nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna, jeśli ich ujawnienie mogłoby zaszkodzić interesowi handlowemu przedsiębiorcy. Odmowa dostępu do takich informacji jest uzasadniona działaniami zmierzającymi do ochrony poufności danych.

Przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji wyklucza przyznanie pomocy finansowej policjantowi, którego potrzeby mieszkaniowe są już zaspokojone w momencie złożenia wniosku. A.K. posiadała odpowiedni lokal mieszkalny w dniu złożenia wniosku, co wykluczyło przyznanie pomocy.

Brak dowodów na prawidłowe doręczenie orzeczenia wyklucza możliwość uznania zaistnienia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, a tym samym podstaw do jego przywrócenia.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak jest podstaw do przedłużenia terminu na wykonanie obowiązków nałożonych decyzją administracyjną w trybie art. 155 KPA, jeśli nie znajduje to uzasadnienia w interesie społecznym ani słusznym interesie strony.

Brak obecności pełnomocnika strony podczas przesłuchania świadków, mimo uzasadnionej nieobecności, nie uzasadnia uznania czynności dowodowej za mającą istotny wpływ na wynik postępowania, o ile nie wykazano konkretnych naruszeń wpływających na treść zebranego materiału dowodowego.

Odmówienie prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie fikcyjnych faktur VAT jest zasadne; transakcje muszą odzwierciedlać rzeczywiste zdarzenia gospodarcze, aby skorzystać z odliczenia. Skarga kasacyjna w tym zakresie została oddalona.

Lokalizacja zjazdu z drogi krajowej wymaga zgody zarządcy drogi, którą można odmówić z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa ruchu; dostęp do alternatywnej drogi publicznej uzasadnia odmowę zgody.

W przypadku odmowy umorzenia zaległości składkowych skarżący musi wykazać przesłanki całkowitej nieściągalności. Skarga kasacyjna pozbawiona podstaw wykazania uchybień proceduralnych nie może zostać uwzględniona.

Umowa o wygłoszenie wykładu dla aplikantów radcowskich, której przedmiotem jest przekazanie wiedzy prawniczej, nie może być kwalifikowana jako umowa o dzieło. Jest to umowa o świadczenie usług, regulowana przepisami o zleceniu, wykluczająca samodzielną samoistność i weryfikowalność rezultatu typowe dla umowy o dzieło.

Nie istnieje korelacja między mocą instalacji a jej kwalifikacją jako odnawialnego źródła energii w kontekście art. 61 ust. 3 u.p.z.p., umożliwiająca ustalenie warunków zabudowy niezależnie od mocy i bez konieczności badania przesłanek dobrego sąsiedztwa.

Sąd oddalił skargę kasacyjną dotyczącą uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, uznając, że brak podstaw do uznania sporu cywilnoprawnego za zagadnienie wstępne, które warunkowałoby zawieszenie postępowania administracyjnego.

Kondygnacja w poddaszu użytkowym, zgodnie z planem miejscowym i definicją z rozporządzenia, może zostać uznana za pełną kondygnację, o ile całość inwestycji spełnia wymogi dotyczące maksymalnej wysokości zabudowy. Brak szczegółowej definicji poddasza w planie wyklucza przyjęcie dodatkowych ograniczeń.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną Wojewody Lubuskiego, stwierdzając brak istotnego naruszenia przepisów w procedurze zmiany studium zagospodarowania przestrzennego gminy Przytoczna, która uzasadniałaby eliminację z obrotu prawnego badanej uchwały.

Cudzoziemiec, składając fałszywe lub przerobione dokumenty w postępowaniu o zezwolenie na pobyt, odpowiada administracyjnie niezależnie od świadomości ich autentyczności; cofnięcie zezwolenia zgodnie z art. 199 ust. 1 pkt 3 u.o.c. jest zasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że zajęcie wierzytelności z rachunku bankowego jest dopuszczalnym, bo jednym z najmniej dolegliwych środków egzekucyjnych, nie naruszającym zasady minimalizacji uciążliwości, o ile nie wykazano alternatywy mniej uciążliwej dla wykonywania obowiązku.

Oddalenie skargi kasacyjnej uznaje się za zasadne, gdy skarżąca nie wykazuje przesłanek umorzenia zaległości składkowych i brak jest podstaw do konkluzji, że wyegzekwowanie należności naruszałoby jej podstawowe potrzeby życiowe.

W postępowaniu zainicjowanym skargą na czynność egzekucyjną kontrola sądowa nie obejmuje weryfikacji dopuszczalności wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a dotyczy wyłącznie prawidłowości dokonanych czynności egzekucyjnych.

NSA uznał, że wykorzystanie dotacji zgodnie z pierwotnym przeznaczeniem, mimo zmiany zakresu rzeczowego wykonywanych robót, nie stanowi wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 1 ustawy o finansach publicznych.

Właściwość miejscową organu egzekucyjnego dla dokonania zabezpieczenia określa się zgodnie z art. 22 § 2 u.p.e.a., uwzględniając zmiany siedziby podatnika, a nie na podstawie art. 80 § 2 ustawy o KAS, który dotyczy wyłącznie właściwości organów podatkowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., ze względu na nieistnienie nowych okoliczności faktycznych w dniu wydania pierwotnej decyzji, co wyklucza naruszenie terminów proceduralnych.