Skarga kasacyjna K.W. od wyroku WSA w Warszawie oddalona. NSA orzekł, że decyzje wywłaszczeniowe z 1957 r. nie wydano z rażącym naruszeniem prawa zgodnie z dekretem z 1949 r.

Nieusprawiedliwione uchybienie terminowi wniesienia zażalenia wyłącza możliwość jego przywrócenia. Od odbiorcy wymaga się należytej staranności w zabezpieczeniu swojej sytuacji prawnej w przypadku planowanej nieobecności, co obejmuje ustanowienie pełnomocnika do doręczeń.

Wykonywanie przewozu pasażerskiego pojazdem nieznakowanym jako taksówka bez odpowiedniej licencji kwalifikuje się jako przewóz okazjonalny, niezależnie od formy zamówienia przejazdu. Organ administracyjny miał podstawę do nałożenia kary.

Dokonane przez inwestora zmiany użytkowe i techniczne budynku handlowo-usługowego nie kwalifikowały się do kategorii przebudowy według art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego, tym samym nie naruszały przepisów prawa budowlanego i nie wymagały interwencji organów nadzoru.

Skarga kasacyjna, która nie spełnia wymogów precyzyjnego wskazania przepisów naruszonych oraz ich uzasadnienia, nie może zostać uwzględniona przez sąd kasacyjny, wiążąc sąd wyłącznie z wyraźnymi granicami skargi bez możliwości ich rozszerzenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest stwierdzeniem zgodności nałożonej kary pieniężnej za przewóz niespełniający wymogów konstrukcyjnych i niedostosowany do zgłoszonych licencji z przepisami ustawy o transporcie drogowym. Przepisy te nie naruszają norm konstytucyjnych ani prawa unijnego.

Okręgowa Rada Lekarska w Warszawie, stosując art. 64 § 2 k.p.a., niezasadnie pozostawiła wniosek o przyznanie prawa wykonywania zawodu lekarza bez rozpoznania. Organ powinien uwzględniać dokumenty jako część postępowania wyjaśniającego zgodnie z powszechnie obowiązującymi regulacjami.

NSA orzekł, iż postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w trybie art. 61a § 1 k.p.a. nie może opierać się na ocenie merytorycznej spełnienia przesłanek przyznania świadczenia kompensacyjnego. Wymaga to pełnego postępowania administracyjnego.

W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji skarga kasacyjna została oddalona z uwagi na brak przesłanki rażącego naruszenia prawa. Ocena rażącego naruszenia wymaga jednoznacznego zestawienia normy prawnej z treścią decyzji.

Decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości powinna jednocześnie rozstrzygać o wszystkich kwestiach związanych ze zwrotem należności, w tym formie zabezpieczenia, co nie pozwala na wydawanie odrębnych decyzji w tym zakresie.

Naczelny Sąd Administracyjny, opierając się na art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną w sprawie podziału kosztów postępowania rozgraniczeniowego, uznając za prawidłowe rozstrzygnięcie Sądu I instancji i brak przesłanek materialnoprawnych i procesowych do zmiany wyroku.

Decyzja organu podatkowego oparta na art. 28b ust. 2 ustawy VAT narusza przepisy procesowe i materialne z uwagi na niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego, niewystarczające zbadanie istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności przez A. Ltd. w Polsce oraz brak pogłębionej analizy prawnej.

Niepełne ustalenie faktyczne co do rzeczywistego prowadzenia działalności gospodarczej przez zagranicznych kontrahentów uniemożliwiało organowi podatkowemu określenie właściwego miejsca świadczenia usług i stosownej stawki opodatkowania VAT.

Sąd uznał zabezpieczenie zobowiązań podatkowych B.P. sp. z o.o. za zasadne, wykazując uzasadnioną obawę ich niewykonania, zgodnie z art. 33 § 1 o.p., oraz potwierdzając uczestnictwo spółki w oszustwie podatkowym.

Wznowienie postępowania podatkowego zgodnie z art. 240 § 1 pkt 5 i 7 Ordynacji podatkowej w sprawie podatku od nieruchomości za 2019 rok, nie jest uprawnione, gdyż brak jest nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istniejących w dniu wydania decyzji oraz nie ma bezpośredniego związku pomiędzy decyzjami, by wpływały one na ostateczne rozstrzygnięcie prejudycjalne.

Skarga kasacyjna G.S. podlega oddaleniu z uwagi na brak przesłanek do wznowienia postępowania, określonych w art. 240 § 1 pkt 5 i 7 ustawy Ordynacja podatkowa, wobec czego decyzja ostateczna z 2019 r. pozostaje w mocy.

Decyzje administracyjne podjęte w sprawie wywłaszczenia z 1976 r. oraz realizacja planów przestrzennych wskazywały na zasadność celu wywłaszczenia, zatem nieruchomość nie może być zwrócona, jako że była rzeczywiście wykorzystana do realizacji celu publicznego.

Brak prawidłowego ustalenia powierzchni rolnej nieruchomości oraz jej związku funkcjonalnego z częścią rolną majątku skutkuje uchyleniem decyzji utrzymującej przejęcie na cele reformy rolnej w zakresie uznania konkretnego obiektu za objęty dekretem PKWN.

Nałożenie obowiązku wykonania ściany oddzielenia przeciwpożarowego w wyniku samowoli budowlanej, opierając się na wymogach art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. jest zasadne, a nakazane prace stanowią dopuszczalną formę przeróbek służących dostosowaniu obiektu do przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmownych organów administracyjnych w sprawie zwolnienia z opłaty za pobyt członka rodziny w DPS.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że oczywista omyłka pisarska w oznaczeniu strony postępowania podlega sprostowaniu, gdy postępowanie prowadzone było prawidłowo wobec uprawnionego podmiotu, a decyzja pozostaje skuteczna mimo błędu technicznego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną wobec braku wykazania związku pomiędzy wskazanymi naruszeniami a rozstrzygnięciem sprawy, uznając argumentację skargi za niewystarczającą zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i procesowego.

W przypadku kolizji między ogólnymi zasadami dostępu do informacji według u.d.i.p. a szczególnymi regulacjami k.p.k., pierwszeństwo mają przepisy k.p.k., wyłączając stosowanie u.d.i.p. w zakresie dostępu do akt postępowania karnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że niewłaściwe uzasadnienie wyroku uniemożliwia kontrolę instancyjną, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, aby właściwie przeanalizować decyzję organu ochrony danych.