Świadczenia pieniężne związane z zapewnieniem wyżywienia i strawnego na statkach ratowniczych, wynikające z obowiązków pracodawcy zgodnych z ustawą o pracy na morzu, nie stanowią przychodu pracownika zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w kontekście wyroku TK K 7/13.

Ograniczenie prawa do zabudowy działek poprzez przeznaczenie ich na tereny zieleni urządzonej zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego nie narusza władztwa planistycznego gminy ani ustaleń Konstytucji RP, o ile jest zgodne ze Studium i uwzględnia interes publiczny.

Przychody z prowadzenia stołówki szkolnej nie stanowią działalności gastronomicznej, lecz usługę ściśle związaną z działalnością edukacyjną, opodatkowaną jako usługa edukacyjna stawką 8,5% ryczałtu.

Decyzja o warunkach zabudowy nie narusza przepisów prawa przez nieuwzględnienie istniejącej infrastruktury technicznej jako przesłanki wznowienia postępowania. Ewentualne kolizje z taką infrastrukturą są analizowane na etapie uzyskiwania pozwolenia na budowę.

Ograniczenie ustanowione w planie miejscowym dotyczące wysokości infrastruktury telekomunikacyjnej, w istotny sposób uniemożliwiające jej lokalizację, narusza art. 46 ust. 1 specustawy. Plan miejscowy nie może ustanawiać zakazów uniemożliwiających inwestycje celu publicznego z zakresu łączności publicznej.

Rekompensata wypłacana przez jednostkę samorządu terytorialnego na rzecz spółki prawa handlowego z tytułu realizacji zadań z zakresu kultury fizycznej nie może być uznana za wynagrodzenie za świadczenie usług, a tym samym nie stanowi podstawy opodatkowania podatkiem VAT według art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Nie istnieją przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 k.p.a., jeśli nie udowodniono oczywistości fałszerstwa dowodów ani nie wykazano niezbędności wznowienia dla uniknięcia zagrożeń publicznych.

Doręczenie decyzji administracyjnej uważa się za dokonane po upływie 14 dni od przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 46 § 6 k.p.a.), niezależnie od przypadających dni wolnych od pracy, co oznacza, że bieg terminu do wniesienia odwołania nie jest uzależniony od czasu faktycznego odbioru decyzji przez stronę.

Informacja dotycząca umów zawartych przez Szefa SKW wzakresie i formie żądanej przez wnioskodawcę jest informacją przetworzoną, której udostępnienie wymaga działań zaburzających tok pracy organu; wnioskodawca nadużył prawa do informacji publicznej.

Dla skutecznego zameldowania na pobyt stały konieczne jest wykazanie skoncentrowania interesów życiowych pod danym adresem, co wymaga spełnienia zarówno przesłanki fizycznego zamieszkania, jak i zamiaru stałego przebywania.

O odmowie zameldowania na pobyt stały przesądzają przesłanki fizycznego przebywania oraz zamiar stałego zamieszkiwania, przy czym pozory zamieszkania nie spełniają wymogów art. 25 ust. 1 ustawy o ewidencji ludności.

Brak spełnienia przesłanki widoczności w toku użytkowania końcowego uniemożliwia uznanie kształtki wieńcowej za wzór przemysłowy zgodnie z art. 102 ust. 1 p.w.p., co uzasadnia unieważnienie prawa z rejestracji.

NSA orzekł o uchyleniu wyroku WSA oraz postanowienia organu podatkowego, wskazując na niewłaściwe uzasadnienie przedłużenia zwrotu VAT. Organ powinien ograniczyć wstrzymanie zwrotu do kwoty rzeczywiście spornej oraz uwzględnić nowe okoliczności wynikające z kontroli.

Oddalenie skargi kasacyjnej; spółka nie wykazała tytułu prawnego do gruntów zgłoszonych do płatności, co wykluczało przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Istotna była nowa nieznana organowi okoliczność dotycząca braku tytułu prawnego.

Decyzja rejestrująca pojazd po istotnych zmianach konstrukcyjnych, dokonanych bez zgody producenta, narusza art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, co uzasadnia jej stwierdzenie za nieważną.

NSA stwierdza brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej spółki C. Sp. z o.o. i podtrzymuje rozstrzygnięcie, że brak tytułu prawnego do nieruchomości wyklucza przyznanie płatności ONW, co jest zgodne z art. 20 ust. 4 ustawy PROW i przepisami unijnymi.

Odmowa przyznania dotacji przez organ dotujący przed początkiem nowego roku budżetowego, zgodnie z art. 33 ust. 4 u.f.z.o., mieści się w ramach uznania administracyjnego organu i jest zgodna z zasadą budżetową roczności.

NSA uznał skargę kasacyjną za zasadną, uchylił decyzje organów administracyjnych oraz wyrok WSA, podnosząc konieczność uwzględnienia sytuacji rodzinnej, a nie tylko dochodowej skarżącego, przy rozstrzyganiu o umorzeniu należności alimentacyjnych.

Dla uznania zgodności z prawem nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za naruszenie przepisów o odpadach, istotne jest ustalenie, czy każde naruszenie było osobnym zdarzeniem, oraz czy zaszły okoliczności przedawnienia. Pominięcie tych elementów stanowi istotne uchybienie proceduralne i merytoryczne.

Oddalenie skargi kasacyjnej A. sp. z o.o. i utrzymanie decyzji o wymierzeniu administracyjnej kary pieniężnej jest zasadne z uwagi na przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego przez spółkę, polegające na nieprzeprowadzeniu wymaganej liczby średniodobowych pomiarów jakości ścieków.

Ponowne przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT za lipiec 2019 r. przez organ podatkowy bez dostatecznego uzasadnienia i wykazania konkretnych przesłanek była naruszeniem art. 87 ust. 2 ustawy o VAT. Należy dążyć do ograniczenia zakresu przedłużenia do kwot rzeczywiście spornych.

Przesłanką przedłużenia terminu zwrotu VAT jest konieczność udokumentowanej weryfikacji zasadności zwrotu; przedłużenie nie może być prewencyjne i musi dotyczyć jedynie kwoty sporne.

Raport o oddziaływaniu na środowisko, jako kompleksowe opracowanie specjalistyczne, posiada szczególną moc dowodową. Warianty przedstawione w raporcie, w tym racjonalny wariant alternatywny, odpowiadają wymogom prawnym, a ich analiza nie wykazała, by były wariantami pozornymi.

Wydatki poniesione w wyniku ugody sądowej nie stanowią kosztów uzyskania przychodów na gruncie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie służą zabezpieczeniu lub zachowaniu źródła przychodów, a jedynie minimalizacji strat przedsiębiorcy.