Decyzję organu podatkowego uchylono z powodu jej nieodpowiedniego uzasadnienia w kontekście zawieszenia biegu terminu przedawnienia, wynikającego ze wszczęcia postępowania karnego skarbowego. Organ nie wykazał związku z niewykonaniem zobowiązania podatkowego.

Wszczęcie postępowania karnego skarbowego nie wywołuje skutku określonego w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, jeżeli całokształt okoliczności wskazuje, że jego zasadniczym celem było umożliwienie organowi podatkowemu zakończenia postępowania wymiarowego po upływie podstawowego terminu przedawnienia, a nie realizacja celów postępowania karnego skarbowego.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej następuje tylko wtedy, gdy już w chwili wszczęcia postępowania karnego skarbowego istnieje bezpośredni związek między podejrzeniem popełnienia przestępstwa lub wykroczenia skarbowego a niewykonaniem konkretnego zobowiązania podatkowego danego podatnika.

Obowiązek płatnika podatku dotyczy jedynie faktycznego zysku rozliczonego po zakończeniu roku obrotowego, a nie zaliczek na poczet zysku wypłacanych w trakcie roku obrotowego; pobór zaliczek na podatek musi być wyraźnie określony w ustawie.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że skarga kasacyjna była niezasadna, a postanowienie o odmowie udostępnienia akt jest zasadne, gdyż nie wykazano interesu prawnego ani statusu strony w postępowaniu głównym.

Dochody uzyskane w pracy najemnej na statku badawczym, nieeksploatowanym w międzynarodowym transporcie morskim, podlegają opodatkowaniu w Polsce z wyłączeniem ulg przewidzianych w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W postanowieniu o zaliczeniu wpłat na poczet zaległości podatkowych działanie organu podatkowego jest wyłącznie deklaratoryjne, a wpłata podatkowa z mocy prawa zaliczana jest na najstarsze zaległości, niezależnie od wskazania podatnika.

Sąd oddalił skargę kasacyjną, utrzymując, że decyzje organów podatkowych i ocena dowodów przez sąd pierwszej instancji były zgodne z prawem i nie budziły uzasadnionych wątpliwości co do stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że spełnienie przesłanki z art. 239b § 1 pkt 4 Ordynacji podatkowej uprawnia do nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, gdy okres do przedawnienia jest krótki, a zobowiązanie może nie zostać wykonane przez Skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny utrzymuje w mocy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznając skargę kasacyjną za niezasadną z uwagi na jej niespełnienie wymogów formalnych i niewłaściwą konstrukcję zarzutów.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że nieprzedłożenie wymaganych badań lekarskich i psychologicznych może stanowić podstawę do cofnięcia dopuszczenia do posiadania broni palnej, szczególnie przy istniejących, udokumentowanych wątpliwościach co do zdolności osoby do jej posiadania i użytkowania.

Kwota równoważna utraconym dochodom gminy z tytułu zwolnienia z podatku, nieprzekazana w terminie, stanowi zaległość budżetową. Odsetki naliczane zgodnie z zasadami dla zaległości podatkowych, a skarga Funduszu została oddalona.

Skarga kasacyjna P.K. na wyrok WSA we Wrocławiu została oddalona z uwagi na brak uzasadnionych podstaw oraz niespełnienie formalnych wymogów skargi kasacyjnej, w tym niewskazanie konkretnych naruszeń przepisów materialnych i procesowych.

NSA potwierdza, że wniosek o wznowienie postępowania złożony po terminie jest prawnie nieskuteczny. Organy administracyjne prawidłowo oceniły brak dochowania terminu, a zarzuty skargi kasacyjnej nie znalazły oparcia w procedurze sądowoadministracyjnej.

W zmienionym stanie prawnym zwrot nieruchomości wywłaszczonej nie może zostać uznany za tożsamy z wcześniejszym rozstrzygnięciem, co uchyla istotę res iudicata, umożliwiając ponowne merytoryczne rozpatrzenie wniosku w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Wypłata zysku z kapitału zapasowego spółki z o.o., uprzednio opodatkowanego jako dochód z działalności gospodarczej, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego ponownemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Nagła choroba pełnomocnika skarżącego uzasadniała przywrócenie uchybionego terminu procesowego, gdyż skarżący uprawdopodobnił brak winy. Argumentacja organu o zaniedbaniu i możliwym zastępstwie została uznana za nieusprawiedliwioną.

Zaliczka na poczet przyszłej dywidendy wypłacona wspólnikowi nie skutkuje u niego powstaniem przychodu z tytułu udziału w zyskach osób prawnych, co zwalnia spółkę z obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od tej zaliczki.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia składek na ubezpieczenia społeczne jest prawidłowe, gdy pierwsza czynność egzekucyjna została podjęta i dłużnik o tym powiadomiony, co odpowiada wymogom art. 24 ust. 5b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, niezależnie od skuteczności egzekucji.

Zaistnienie istotnego elementu stosunku zobowiązaniowego sprzedaży w okresie referencyjnym, prowadzącego do strat rolnika, uprawnia do pomocy zgodnie z przepisami krajowymi i unijnymi, mimo późniejszych korekt transakcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Rokowania prowadzone w trybie art. 124 ust. 3 u.g.n. są spełnione, gdy inwestor przedstawi właścicielowi warunki udostępnienia nieruchomości, a obie strony zapoznają się z wzajemnymi stanowiskami.

Pojazdy dla dzieci będące zabawkami, niezależnie od ich dodatkowych funkcji, podlegają rozporządzeniu MRiF z 2016 r. w sprawie wymagań dla zabawek, a przepisy o wyłączeniach nie dotyczą tych, które spełniają definicję zabawki. Wyłączenie stosowania rozporządzenia nie dotyczy produktów jednoznacznie sklasyfikowanych jako zabawki.

Przesłanki cofnięcia koncesji na działalność koncesjonowaną muszą być jednoznacznie wykazane poprzez wiążące wezwanie do usunięcia naruszeń oraz rażące, oczywiste naruszenia prawa. Brak spełnienia tych warunków skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnych cofających koncesję.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając wkładację nieruchomości do rejestru zabytków za niewłaściwie uzasadnioną wobec braku udowodnienia jej wartości historycznej, artystycznej lub naukowej.