Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ organy transportowe właściwie oceniły materiał dowodowy i prawidłowo nałożyły karę administracyjną wobec uchybienia obowiązku terminowego pobierania danych z karty kierowcy oraz braku badań technicznych pojazdu.

Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a., oddala skargę kasacyjną wniesioną przez Zarząd Powiatu K., uznając ją za bezzasadną, a wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za prawidłowy.

Odmowa przyznania dotacji przez organ lokalny dla placówki niepublicznej niezależnej w strukturze od DWD jest bezskuteczna, z uwagi na odrębną możliwość otrzymania dotacji przez szkołę, pod warunkiem istnienia spełnienia statutowych zadań placówki oraz zgodności z przyjętą wykładnią przepisów prawa.

Stowarzyszenie prowadzące działalność gospodarczą może być uznane za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, co uzasadnia obciążenie podwyższoną stawką podatku od nieruchomości, pomimo przeznaczania przychodów na cele statutowe.

Uchwała Rady Gminy Prażmów nie jest zgodna z ustawą o systemie oświaty z powodu braku uprzedniego programu wspierania edukacji uzdolnionych dzieci, co skutkuje jej nieważnością.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza rażące naruszenie prawa przez Prezesa UODO w postaci bezczynności w rozpatrywaniu skargi, co uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia pieniężnego zgodnie z art. 149 § 2 P.p.s.a., podtrzymując wyrok WSA w tym zakresie.

Działania Konsula RP nie stanową aktów administracyjnych podlegających kontroli sądów administracyjnych. Właściwość skarg względem takich działań określa Kodeks postępowania administracyjnego.

Regulamin pracy jednostki organizacyjnej stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., gdyż dotyczy organizacji pracy i może być udostępniony zgodnie z prawidłowo zastosowanymi normami prawnymi w zakresie jawności informacji publicznej.

Stosunek służbowy żołnierza dobrowolnej zasadniczej służby wojskowej wygasa z mocy prawa z upływem maksymalnego okresu służby (12 miesięcy), a decyzja administracyjna jedynie formalnie potwierdza ten fakt w trybie deklaratoryjnym. Oddalono skargę kasacyjną.

Sąd stwierdził, że umorzenie postępowania w sprawie nieważności decyzji administracyjnej po 30 latach od jej wydania jest zgodne z prawem, podtrzymując zasadę trwałości decyzji administracyjnej, o ile postawa prawna decyzji jest zgodna z nowelizacją prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że uchylenie decyzji stwierdzającej nabycie z mocy prawa własności nieruchomości pod drogę publiczną, z uwagi na niekompletny materiał dowodowy, jest zgodne z prawem. Weryfikacja przesłanek nabycia własności wymaga rzetelnego postępowania wyjaśniającego w pierwszej instancji.

Na podstawie art. 31 pkt 2 u.o.p. samo popełnienie przez cudzoziemca wykroczeń drogowych nie jest wystarczające do uznania zagrożenia dla bezpieczeństwa i porządku publicznego, jeśli opinie służb bezpieczeństwa wykazały brak takiego zagrożenia oraz po zatarciu wykroczeń. Organy muszą ocenić całokształt okoliczności sprawy.

Opinia prawna sporządzona na potrzeby Komisji ds. Reprywatyzacji, dotycząca wykonywania zadań publicznych, stanowi informację publiczną i jej nieudostępnienie w odpowiedzi na wniosek powoduje bezczynność organu w zakresie u.d.i.p.

Naczelny Sąd Administracyjny, w orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną, potwierdził, że kwalifikowane wydatki w ramach dotacji oświatowej muszą bezpośrednio dotyczyć realizacji zadań szkoły zgodnie z obowiązującym brzmieniem przepisów w momencie wydatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje dotyczące uwłaszczenia gruntu i urządzeń na rzecz PKP były obarczone błędami proceduralnymi, co spowodowało ich uchylenie. Decyzja musi zawierać szczegółowe określenie przedmiotu nabycia prawa rzeczowego.

Nieruchomości należące do stowarzyszenia prowadzącego działalność gospodarczą mogą podlegać wyższej stawce podatku od nieruchomości, jeśli są faktycznie lub potencjalnie wykorzystywane gospodarczo. Organ podatkowy ma obowiązek przeprowadzenia szczegółowych ustaleń.

Wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia już zrealizowanego jest dopuszczalne, jeżeli znajduje oparcie w orzecznictwie i nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa zgodnie z art. 156 § 1 k.p.a.

Naruszenie zasad poprawnego prowadzenia postępowania administracyjnego, wynikające z braku realizacji wyroków sądowych oraz stosowania właściwego przepisu prawa materialnego w zakresie ochrony środowiska, uzasadnia uchylenie wcześniejszych rozstrzygnięć przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że nieuzasadnione jest stosowanie uproszczonego postępowania legalizacyjnego wobec legalnie zgłoszonego obiektu tymczasowego, którego niewłaściwe użytkowanie nie spełnia przesłanek rażącego naruszenia prawa według art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.

Skarżącemu kasacyjnie nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zwrotu nieruchomości, gdyż nie wykazał interesu prawnego wynikającego z normy prawa powszechnie obowiązującego, co skutkuje niedopuszczalnością wniesienia odwołania.

Uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 14 września 2022 r. w zakresie ograniczeń dotyczących lokalizacji inwestycji telekomunikacyjnych nie narusza prawa miejscowego i krajowego. Sąd potwierdził legalność ograniczeń planistycznych uwzględniających ochronę wartości krajobrazowych i kulturowych, przy jednoczesnym umożliwieniu rozwoju infrastruktury telekomunikacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż organ nie dopuścił się bezczynności ani przewlekłości w postępowaniu. Podjęte działania były konieczne dla rzetelnego ustalenia przesłanek wynikających z art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna dotycząca obciążenia kosztami postępowania rozgraniczeniowego została oddalona z powodu wadliwości w jej konstrukcji, potwierdzając zgodność działań administracyjnych z obowiązującymi przepisami prawa.