Zajęcie pasa drogowego bez wymaganego zezwolenia zarządcy drogi stanowi delikt administracyjny uzasadniający nałożenie kary pieniężnej, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny pozwala na potwierdzenie faktu zajęcia oraz spełnia wymogi dowodowe określone w ustawie o drogach publicznych.

Ekwiwalent za urlop niewykorzystany przed 6 listopada 2018 r. określa się na podstawie zasad przed tą datą, nie zaś według niekonstytucyjnego współczynnika ułamkowego. NSA potwierdził konieczność stosowania nowych zasad ustalania, a nie wysokości, co uzasadnia ponowne ustalenie ekwiwalentu.

Dokumenty opracowane przez podmioty prywatne i dostarczone na potrzeby postępowania administracyjnego, nie stają się automatycznie informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej tylko na podstawie faktu ich użycia przez organy administracji publicznej.

Adwokat, będący osobą pełniącą funkcję publiczną, nie może odmówić udostępnienia informacji publicznej dotyczącej swej działalności zawodowej, z wyjątkiem informacji niezwiązanych z wykonywaniem zawodu. Bezczynność organu w udostępnieniu takich informacji stanowi naruszenie prawa do informacji publicznej, nawet w kontekście zarzutów o nadużycie tego prawa.

Bezczynność organów administracji publicznej może być przedmiotem skargi, jeśli wpływa na załatwienie spraw w terminie przewidzianym przez prawo. Jednak brak rażącego naruszenia prawa wyklucza przyznanie sumy pieniężnej za bezczynność.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, iż decyzja z 1979 roku była prawidłową podstawą do ograniczenia korzystania z nieruchomości, a podnoszone zarzuty proceduralne i materialne nie miały kluczowego wpływu na wynik sprawy.

Maksymalna stawka opłaty targowej wynika z przedmiotowego podejścia, związanego z rodzajem i miejscem sprzedaży, a nie z podmiotu realizującego czynności handlowe, co pozostaje w zgodzie z ustawowymi kompetencjami gminy.

Rozbudowa siedliska rolniczego w obszarze objętym ochroną przyrodniczą wymaga zastosowania się do generalnego zakazu inwestowania wynikającego z art. 15 ust. 1 ustawy o ochronie przyrody, chyba że kontynuacja dotychczasowego użytkowania nieruchomości nie narusza walorów krajobrazowych i przyrodniczych obszaru.

Zbiornik żelbetowy o pojemności V=6,0 m3 stanowi obiekt budowlany podlegający obowiązkowi zgłoszenia zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. Wadliwości proceduralne organu nie wpływają na legalność rozstrzygnięcia, a brak zgłoszenia uzasadnia nakaz rozbiórki.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając zasadność decyzji o zwrocie przez wspólników s.c. A części dofinansowania z powodu naruszenia procedur wykorzystania środków unijnych, w związku z nieprawidłową dokumentacją projektu.

Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie z uwagi na błędne nieuwzględnienie wniosków dowodowych przez organy, co naruszało zasady postępowania. NSA uchyla decyzje niższych instancji, wskazując na konieczność rozpatrzenia dowodów podważających materialną podstawę odpowiedzialności podatkowej K.B.

Rażące naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej zgodnie z art. 247 § 1 pkt 3 o.p. nie uprawnia do badania w postępowaniu nadzwyczajnym kwestii doręczenia decyzji wymiarowej, jeżeli decyzja ta pozostaje w obrocie prawnym, tym samym brak podstaw do uchylenia decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej.

Stołeczny Zarząd Infrastruktury posiada legitymację do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją administracyjną dotyczącą trwałego zarządu do nieruchomości, przysługującego Ministerstwu Obrony Narodowej, wynikającego z decyzji historycznych. Niezależnie od faktycznego wykonywania zarządu, prawnym źródłem trwałego zarządu pozostaje istniejący zarząd.

Obwiązani do pokrywania kosztów pobytu w domu pomocy społecznej mogą zostać zwolnieni z opłat wyłącznie w zakresie uzasadnionym wyjątkowymi okolicznościami, przy czym decyzja w tej kwestii jest podejmowana w ramach uznania administracyjnego, co nie narusza interesu społecznego i ma wsparcie w wynikach rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Odszkodowanie wypłacone przez ubezpieczyciela stanowi zwrot poniesionego wydatku zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6a u.p.d.o.p.; jest zatem wyłączone z przychodów podatkowych, ponieważ nie zwiększa trwałych aktywów podatnika.

Sprzeciw wniesiony przez przedsiębiorcę w toku kontroli wymaga merytorycznego rozpoznania bez względu na sporne interpretacje terminu jego wniesienia definiowanego przez organ kontroli bądź stronę. Chybione terminy muszą być oceniane w kontekście rzeczywistego czasu trwania kontroli.

Przy zachowaniu wymogów formalnych skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził brak podstaw faktycznych i prawnych dla uwzględnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego oraz proceduralnego, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej w przedmiocie nabycia z mocy prawa nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.

NSA uchyla wyrok WSA, wskazując na niedostateczną ocenę potencjalnego naruszenia zakazu reformationis in peius oraz brak wystarczającego uzasadnienia dotyczącego istotnych kwestii prawnych w związku z decyzją kasacyjną organu.

Bezczynność organu, polegająca na nieudzieleniu informacji publicznej w terminie, może być stwierdzona przez sąd, mimo późniejszego udostępnienia informacji przez organ. Zarzuty kasacyjne dotyczące trybu postępowania WSA są bezzasadne, gdyż tryb uproszczony jest właściwy.

W przypadku zażaleń na postanowienia organu I instancji, siedmiodniowy termin ich rozpatrzenia, określony w art. 59 ust. 9 Prawa przedsiębiorców, biegnie od dnia otrzymania zażalenia przez organ odwoławczy, zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego.

Oddalenie skargi kasacyjnej ze względu na niewykazanie przez stronę istotnego wpływu uchybień proceduralnych i braku podstaw do uznania błędów w stosowaniu prawa materialnego przez organy administracyjne.

Włączenie działki do granic Mazowieckiego Parku Krajobrazowego jest zgodne z przepisami prawa ochrony przyrody i konstytucyjną zasadą proporcjonalności, skoro działka posiada wartości przyrodnicze uzasadniające ochronę, a skarga nie wykazała konkretnego naruszenia konstytucyjnych praw.

Zasada proporcjonalności ograniczenia prawa do sądu w sprawach z art. 100d specustawy ukraińskiej wygasła po ustaniu nadzwyczajnych okoliczności, a zatem ograniczenie terminów przestało być uzasadnione po 30 czerwca 2024 roku.

Skarga kasacyjna wniesiona przez Z. T. dotycząca przewlekłości postępowania administracyjnego w sprawie rozgraniczenia nieruchomości została oddalona jako niezasadna, z uwagi na brak naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego przez sąd pierwszej instancji.