Oddalenie skargi kasacyjnej w sprawie o naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Sąd stwierdził, że nie doszło do naruszenia zasady ne bis in idem, a kontrolny pomiar masy pojazdu był zgodny z prawem i procedurami.

Nałożenie na przedsiębiorcę kary administracyjnej za naruszenie przepisów transportowych jest zgodne z zasadą ne bis in idem, jeśli różne regulacje prawne dotyczą odrębnych deliktów administracyjnych, a zastosowane procedury pomiarowe były prawidłowe.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że brak spełnienia przesłanki braku niezbędnych środków utrzymania wyłącza możliwość przyznania renty rodzinnej w trybie wyjątku zgodnie z art. 83 ustawy emerytalnej. Dochód na osobę przewyższający minimalną emeryturę uzasadnia oddalenie wniosku.

Prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu, niezależnie od obywatelstwa, a organ publiczny zobowiązany jest do udostępnienia żądanej informacji w ustawowym terminie bezspornie rozstrzygając kwestie obywatelstwa wnioskodawcy.

Funkcjonariusz, któremu nie złożono w terminie propozycji służby zgodnie z art. 165 ust. 7 p.w. KAS, nie ma roszczenia o przywrócenie, gdy stwierdzono jego niezdolność do służby. Decyzja stwierdzająca wygaśnięcie stosunku służbowego była zgodna z prawem, a uprawomocnione wyroki nie obligują do przedłożenia propozycji służby.

Nie jest rolą organu administracyjnego determinowanie administracyjnoprawnego trybu rozpoznania, gdy skarżący wyraża intencję dochodzenia roszczeń przed sądem cywilnym. Wszczęcie postępowania administracyjnego bez odpowiedniego wniosku narusza przepisy k.p.a., prowadząc do nieważności decyzji.

Dla prawa do podwyższenia emerytury z tytułu służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, konieczne jest wykazanie istnienia rzeczywistych sytuacji zagrożenia ponad normę wynikającą z przypisanych do stanowiska obowiązków służbowych, co nie może być uzasadnione samym charakterem wykonywanych czynności.

NSA uznaje prawidłowość decyzji o zastosowaniu zabezpieczenia zobowiązań podatkowych wobec L. S.A., podkreślając kluczowe znaczenie okoliczności dotyczących sytuacji majątkowej Spółki i uzasadnionej obawy ich niewykonania.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż artykuł 115a ustawy o Policji, niezależnie od zmiany brzmienia w 2020 r., znajduje zastosowanie zgodnie z wyrokiem TK z 2018 r., wykluczając niekonstytucyjny przelicznik 1/30 dla ustalenia ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

Przedłużenie zawieszenia funkcjonariusza policji w czynnościach służbowych do zakończenia postępowania karnego jest zasadne, gdy spełnione są przesłanki "szczególnie uzasadnionego przypadku", określone w art. 39 ust. 3 ustawy o Policji. Zarzut popełnienia przestępstwa umyślnego stanowi podstawę dla takiego środka prawnego.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną, potwierdza wykładnię Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który orzekł, że ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop należy ustalać na zasadach wynikających z przepisów ustawy o Policji w brzmieniu uwzględniającym wyrok TK z 30 października 2018 r. (K 7/15).

Nieudostępnienie informacji, będących częścią postępowania administracyjnego, w którym skarżąca była stroną, nie stanowi naruszenia ustawy o dostępie do informacji publicznej; dostęp jest regulowany przez przepisy KPA. Skarga na bezczynność organu podlega oddaleniu.

Komendant Główny PSP jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów powstałych w toku postępowania skargowego, niezależnie od ich wewnętrznego charakteru, jeśli dotyczą działalności publicznej organu.

Osoby zatrudnione na stanowiskach dyrektora i zastępcy dyrektora Departamentu Prawnego w Ministerstwie Finansów są uznane za pełniące funkcje publiczne; ich wynagrodzenie, jako finansowane ze środków publicznych, stanowi informację publiczną podlegającą ujawnieniu, pomimo ochrony prywatności.

NSA, potwierdzając ustalenia WSA, uznał za prawidłową decyzję o zabezpieczeniu zobowiązań podatkowych G. sp. z o.o. z uwagi na istnienie uzasadnionej obawy niewykonania tych zobowiązań wynikającej z sytuacji finansowo-majątkowej spółki.

W sytuacji braku zawarcia umowy kredytowej przetwarzanie danych osobowych wynikających z zapytań kredytowych jest niedopuszczalne; administrator nie wykazał przesłanek przetwarzania, niezbędnych dla legalności zgodnie z RODO.

Bezczynność organu w zakresie dostępu do informacji publicznej, polegająca na niepełnym udostępnieniu dokumentów, stanowi rażące naruszenie prawa, co uzasadnia wymierzenie sankcji w formie grzywny oraz zobowiązanie organu do pełnego rozpatrzenia wniosku.

Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej musi w sposób wyczerpujący wykazać, iż żądana informacja stanowi informację przetworzoną oraz że jej uzyskanie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W przypadku braku należytego uzasadnienia odmowy, organ narusza zasady praworządności, co skutkuje uchyleniem jego decyzji.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed tej daty, zachowując zasadę pełnej ekwiwalentności urlopu. Skarga kasacyjna oddalona.

Norma art. 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody w stosowaniu art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu od 1 października 2020 r. do stanów faktycznych sprzed listopada 2018 r., a zarzuty kasacji są niezasadne.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że ocena sądu lustracyjnego, uznającego brak współpracy wnioskodawcy z organami bezpieczeństwa, musi zostać uwzględniona przez Prezesa IPN przy wydawaniu decyzji w trybie ustawy o działaczach opozycji.

Podatnikiem podatku od nieruchomości pozostaje właściciel nieruchomości, nawet gdy inne podmioty, jak spółki jawne, korzystają z nieruchomości na podstawie ograniczonego prawa rzeczowego, nie będącymi samoistnymi posiadaczami.

Zobowiązanie podatkowe spółki, wobec odpowiedzialności którego skarżący jest obciążony, może podlegać przedawnieniu w ramach kontroli legalności decyzji o odpowiedzialności osoby trzeciej; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w tym przedmiocie wymaga ponownego rozpoznania z uwagą na wykazanie przesłanek przedawnienia.

Uchwała Rady Miejskiej w zakresie regulaminu dostarczania wody i odprowadzania ścieków naruszała istotnie przepisy prawa przez nieuprawnione przekroczenie delegacji ustawowej. Kontrola sądowa potwierdziła decyzję WSA o jej częściowej nieważności.