Odmowa wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie wydania poświadczonej za zgodność kserokopii aktu urodzenia przez Kierownika USC jest uzasadniona brakiem prawnej podstawy w ustawie Prawo o aktach stanu cywilnego.

Sąd utrzymał w mocy wyrok WSA uchylający decyzję odmowną GDDKiA. Organ bezpodstawnie oparł się na argumentacji przewidywanego, a nie rzeczywistego wpływu inwestycji na ruch drogowy, nie dowodząc negatywnych skutków dla bezpieczeństwa już funkcjonującej inwestycji.

Bezskuteczność egzekucji, jako przesłanka odpowiedzialności członka zarządu spółki za zaległości podatkowe, może być ustalona nie tylko przez formalne zakończenie postępowania egzekucyjnego, lecz także na podstawie innych dowodów. Ocena ta leży poza kontrolą sądu w postępowaniu z art. 116 ordynacji podatkowej.

Bezczynność organu administracyjnego naruszająca rażąco prawo uzasadnia przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. W przypadku opieszałości organu sąd może zastosować środki dyscyplinujące mieszczące się w granicach sędziowskiego uznania.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że niewłaściwe ustalenie statusu prawnego drogi publicznej na dzień 31 grudnia 1998 r. stanowi naruszenie prawa materialnego i proceduralnego uzasadniające uchylenie decyzji odmownych stwierdzających nabycie nieruchomości z mocy prawa przez gminę.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna M.S. była niezasadna z uwagi na brak usprawiedliwionych podstaw procesowych i materialnoprawnych, co skutkowało oddaleniem skargi i utrzymaniem w mocy zaskarżonego wyroku. Strona wnosząca skargę kasacyjną nie wykazała związku przyczynowego pomiędzy rzekomym naruszeniem a wynikiem sprawy.

Zaniechanie terminowego zawiadomienia starosty o nabyciu pojazdu, mimo prowadzenia profesjonalnej działalności, nie spełnia przesłanek znikomej wagi naruszenia uprawniającego do odstąpienia od nałożenia kary administracyjnej, zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość stosowania prawa materialnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oraz negując zasadność zarzutów skargi kasacyjnej, w tym dotyczących przedawnienia i oceny dowodów.

Zezwolenie na ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości w celu przebudowy linii napowietrznej 110 kV jest zgodne z planem zagospodarowania przestrzennego. Prawidłowość wskazania strony postępowania administracyjnego oraz uzasadnienie wyroku nie naruszają przepisów postępowania.

Decyzja Prezydenta Miasta G. z 22 października 2020 r., zatwierdzająca projekt budowlany z otworem okiennym w ścianie budynku, nie narusza rażąco prawa. Brak jest zakazu w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dotyczącego takiego wykonania, co wyłącza przesłanki stwierdzenia nieważności tej decyzji.

Sąd kasacyjny potwierdza zobowiązanie organu administracji do załatwienia sprawy bez zwłoki, oddalając zarzuty dotyczące rzekomego braku przewlekłości w postępowaniu oraz naruszeń proceduralnych, utrzymując wyrok I instancji w mocy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej za znaczące uchybienie obowiązku notyfikacyjnego zbycia pojazdu zgodnie z art. 78 ust. 2 pkt 1 PRD.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok WSA w Krakowie, uznając naruszenie prawa materialnego oraz zasady proporcjonalności przez ograniczenia w miejscowym planie, i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania przez WSA.

NSA uznał, że władztwo planistyczne gminy musi być zgodne z zasadą proporcjonalności. Wyrok WSA uchylono, nakazując ponowne rozpatrzenie zgodności MPZP z interesem skarżących oraz przepisami planowania przestrzennego.

Postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o odmowie zapoznania się z aktami sprawy było zgodne z prawem, gdyż pełnomocnictwo pracownika nie obejmowało wglądu po zakończeniu czynności kontrolnych i wszczęciu postępowania administracyjnego.

Członek zarządu spółki odpowiada za jej zobowiązania, gdy nie zgłoszono wniosku o upadłość mimo niewypłacalności, której podstawą może być niespłacalna należność nawet jednego wierzyciela, jeśli zobowiązania przewyższają majątek przez 24 miesiące.

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw wykazujących błędną wykładnię przepisów prawa materialnego przez sądy niższych instancji, związanych z ustaleniem stawki podatku od nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że naruszenie zasad konkurencyjności i równego traktowania wykonawców, poprzez udzielanie zamówień powiązanym podmiotom, uzasadnia decyzję o zwrocie dofinansowania.

Ograniczenia w przeznaczeniu działek rolnych na tereny zieleni krajobrazowej, wprowadzone uchwałą, nie przekraczają granic władztwa planistycznego gminy i są zgodne z prawem, zważywszy na racjonalne zarządzanie przestrzenne i ochronę środowiska.

Znak towarowy, który ma charakter wyłącznie informacyjny i opisowy, nie spełnia wymogów zdolności odróżniającej i nie może być zarejestrowany jako chroniony znak towarowy, z uwagi na brak dystynktywności oraz konieczność zapewnienia dostępności opisowych określeń dla wszystkich przedsiębiorców.

NSA stwierdził, że zastosowanie nowych przepisów o własności lokali do samowoli budowlanej nie narusza zakazu retroakcji. Zmiany w ustawie o własności lokali mają zastosowanie do istniejących postępowań sądowych, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej i uchylenie wcześniejszego postanowienia GINB.

W przypadku przyznawania zasiłków rodzinnych należy uwzględniać prawa i dobro dziecka jako głównego beneficjenta świadczenia, niezależnie od statusu migracyjnego rodzica. Interpretacja przepisów winna kierować się zasadami konstytucyjnymi i konwencyjnymi, nie polegając jedynie na wykładni literalnej.

Roboty związane z podwyższeniem grobli uznano za budowlę ziemną, stanowiącą obiekt budowlany. Zachodzi potrzeba oceny ich zgodności z Prawem budowlanym, co uzasadnia brak podstaw do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.

Zaniechanie zgłoszenia nabycia pojazdu z uchybieniem ustawowego terminu nie może być klasyfikowane jako naruszenie znikomej wagi, gdy stało się regularną praktyką. Termin notyfikacji jest kluczowy dla funkcji ewidencyjnych i kontrolnych, a jego naruszenie usprawiedliwia nałożenie kary pieniężnej.