Członek zarządu spółki z o.o. ponosi solidarną odpowiedzialność za zwrot dofinansowania, jeżeli decyzja organu została wydana bez naruszenia przepisów proceduralnych oraz przed upływem terminu przedawnienia zobowiązania.

Zgłoszenie przez P. L. wniosku o ogłoszenie upadłości nie uwolniło go skutecznie od solidarnej odpowiedzialności za zobowiązania spółki. Pożyczki wspólników traktowane są jako zobowiązania pieniężne wpływające na ocenę niewypłacalności przed datą ogłoszenia upadłości.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że opłata dodatkowa może być pobierana tylko za faktyczne nieuiszczenie opłaty parkingowej. Wszelkie rozszerzenia tej zasady, polegające na sankcjonowaniu błędów formalnych w dokumentacji, są niezgodne z prawem. Organom lokalnym nie przysługuje prawo do kreowania dodatkowych przesłanek odpowiedzialności. Skutkiem tego, NSA uchyla wyrok WSA.

NSA oddala skargę kasacyjną jako nieuzasadnioną, potwierdzając zgodność z prawem decyzji odmownej w zakresie przyznania płatności za 2021 r. w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, prawidłowo stosując unijne przepisy rozporządzenia 640/2014.

Skarga kasacyjna Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych zostaje oddalona. Orzeczenie sądu I instancji, stwierdzające istotne naruszenia proceduralne w ocenie projektu przez organ, jest zasadne. Organ zignorował wiążące wskazania sądu, wymagając od niego ponownej oceny zgodnej z konserwatywnymi zasadami oceny projektu.

Skarga kasacyjna oddalona; postępowanie wykonawcze przeprowadzone zgodnie z art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego było prawidłowe, a zarzuty proceduralne nie uzasadniały uchylenia decyzji organów nadzoru budowlanego.

W postępowaniu kasacyjnym sąd ocenia prawidłowość zastosowania przepisów prawa procesowego przez sąd pierwszej instancji, uwzględniając wytyczne wcześniejszych wyroków, i może oddalić skargę kasacyjną, jeżeli zarzucane naruszenia nie miały wpływu na wynik sprawy.

Za "jedną inwestycję mieszkaniową" uznaje się jedno przedsięwzięcie związane z nabyciem lub budową konkretnego obiektu mieszkaniowego, stanowiącego jednorodną, niepodzielną całość, a nie zespół różnych działań, nawet jeśli mają wspólny cel mieszkaniowy dla tego samego gospodarstwa domowego.

W sprawach dotyczących przepisów Prawa budowlanego, które nakazują wszczęcie postępowania z urzędu, nie jest dopuszczalne zainicjowanie postępowania administracyjnego na wniosek osoby powołującej się na interes prawny.

Organ administracji, podejmując decyzję o zwrocie kosztów przewozu, musi wykazać, że wybrane placówki spełniają zalecenia indywidualnego orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego, przy czym „najbliższa” oznacza także realizację tych zaleceń, nie tylko odległość geograficzną.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności, udzielił pełnych odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, a wszelkie niewyczerpujące odpowiedzi dotyczyły pytań wykraczających poza zakres informacji publicznej.

Nielegalny przewóz odpadów, realizowany z niepoprawnie wypełnionymi dokumentami wg załącznika VII rozporządzenia (WE) nr 1013/2006, uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, nawet gdy informacje w dokumentach są wewnętrznie sprzeczne.

Nałożenie na S. sp. z o.o. administracyjnej kary pieniężnej za nielegalne transgraniczne przemieszczanie odpadów było zgodne z prawem, gdyż odpady wymagały zgłoszenia, co zostało zaniedbane przez spółkę.

Przewożenie odpadów pomiędzy oddzielnymi oczyszczalniami ścieków w obrębie jednej gminy na cele dalszego przetwarzania wymaga uzyskania indywidualnych zezwoleń zgodnie z ustawą o odpadach, a brak takich zezwoleń uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej.

Grunty po zlikwidowanej linii kolejowej D.K. – N.W. oraz D.K. – J., będące w posiadaniu przedsiębiorcy, podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według stawek dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą, jeżeli są potencjalnie wykorzystywane w działalności gospodarczej tej spółki, zgodnie z art. 1a ust. 1 pkt 3 u.p.o.l.

Na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej Kodeks postępowania administracyjnego, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za prawidłowe umorzenie postępowania administracyjnego wszczętego po upływie trzydziestu lat od doręczenia lub ogłoszenia decyzji, mimo zarzutów naruszenia konstytucyjności oraz konwencji o ochronie praw człowieka.

Rada Miejska [...] przekroczyła delegację ustawową, ustanawiając zasady przyznawania lokali do remontu i pierwszeństwa najmu socjalnego, co skutkuje stwierdzeniem nieważności zaskarżonych przepisów uchwały. Gmina nie posiadała uprawnień do wprowadzenia regulacji nieobjętych zakresem ustawowym.

Utwardzony plac rozmiarów ponad 10 miejsc postojowych jest obiektem budowlanym wymagającym pozwolenia na budowę. Samowolna realizacja miejsca postojowego dla powyżej 10 pojazdów bez pozwolenia stała się realizacją przesłanek z art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Instalacje technologiczne, takie jak instalacja sprężonego powietrza, mogą być traktowane jako samodzielne budowle i podlegać opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, jeśli nie są niezbędne dla podstawowego funkcjonowania budynku.

Działania Wojewody Zachodniopomorskiego nie były przewlekłe, a zasady zaufania i szybkości postępowania nie zostały naruszone z uwagi na brak formalnej inicjatywy strony w realizacji prawa do rekompensaty.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną dotyczącą przewlekłości postępowania administracyjnego, uznając, że brak aktywnej inicjatywy strony uniemożliwiał uznanie zaistnienia przewlekłości ze strony organu. Realizacja prawa do rekompensaty wymagała uprzednich działań ze strony wnioskodawców.

Podmiot wykonujący przewóz może zostać ukarany za jazdę pojazdem z niebezpieczną usterką układu hamulcowego; brak dowodu na nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające przewidzenie usterki wyklucza umorzenie postępowania karnego.

Nie można w decyzji środowiskowej wydanej bez uprzedniego przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nałożyć obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 82 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku.

Podmioty gospodarcze z dominującymi udziałami Skarbu Państwa są zobowiązane do udzielenia informacji publicznej dotyczącej wynagrodzeń członków zarządu, gdyż informacje te mają charakter publiczny i są związane z kontrolą nad gospodarowaniem majątkiem publicznym.