Brak podstaw do uchylenia decyzji o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę, gdyż zarzuty naruszenia zarówno postępowania jak i prawa materialnego okazały się bezpodstawne.
Postępowania nadzorcze w sprawach z art. 53a ust. 1 Prawa budowlanego mogą być wszczynane jedynie z urzędu, a skierowany do organu nadzoru budowlanego wniosek, oparty na interesie prawnym wnioskodawcy, nie obliguje organu do wszczęcia takiego postępowania administracyjnego.
Adresatem nakazu organu nadzoru budowlanego powinien być właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, w tym przypadku Wspólnota Mieszkaniowa, gdyż taras stanowi funkcjonalnie i konstrukcyjnie część budynku wspólnoty, pomimo że grunt należy do Miasta.
Plan miejscowy zgodny ze Studium spełnia funkcję uzupełniającą usługowo i nie narusza wytycznych, gdy adaptacja następuje w granicach bilansu funkcjonalnego jednostki. Władztwo planistyczne gminy uzasadnia jego decyzje, priorytetowo traktując ochronę dziedzictwa kulturowego.
Bezczynność organu administracji nie stanowi rażącego naruszenia prawa, gdy sprawa jest szczególnie skomplikowana, a organ podejmuje działania zmierzające do jej wyjaśnienia, nawet jeżeli przewlekłość jest odczuwalna dla strony.
W celu dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym na prawach strony, niezbędnym jest wykazanie rzeczywistego interesu społecznego, który wykracza poza ogólne cele statutowe i spełnia indywidualne wymagania konkretnego postępowania.
NSA orzeka, iż decyzje organów administracji publicznej, odmawiające stwierdzenia choroby zawodowej na podstawie spójnych orzeczeń lekarskich, nie naruszają przepisów postępowania administracyjnego, gdyż rola organu ogranicza się do oceny proceduralnej, nie zaś merytorycznego zastępowania jednostek orzeczniczych.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że w postępowaniu oceniającym dobrą reputację przewoźnika drogowego obowiązek dowodowy dotyczący działań naprawczych spoczywa na przedsiębiorcy; organ administracyjny nie jest zobowiązany do wielokrotnego wezwania do przedstawienia takich dowodów, a brak ich przedłożenia może skutkować utratą dobrej reputacji.
Naczelny Sąd Administracyjny, oddalając skargę kasacyjną M.R., uznał, że wymagalność obowiązku szczepień jest zgodna z przepisami prawa materialnego i proceduralnego, w tym art. 174 i 145 p.p.s.a., przy czym brak jest podstaw do konstytucyjnych zarzutów ograniczenia praw obywatelskich.
Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, oparta na indywidualnej analizie urbanistycznej uwzględniającej specyfikę intensywnej zabudowy sąsiedztwa, pozostaje w zgodzie z zasadami dobrego sąsiedztwa i ładu przestrzennego, nawet przy zastosowaniu odstępstw od średnich parametrów. Skarga kasacyjna, zarzucająca mechaniczne rozumienie tych zasad, podlega oddaleniu.
W postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia opłaty planistycznej, uwzględnienie transakcji sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem wyceny w operacie szacunkowym jest niedopuszczalne. Takie działanie narusza przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz zasady podejścia porównawczego, co skutkuje wadliwością decyzji administracyjnej.
Zarządca autostrady ma prawo, w ramach uznania administracyjnego, odmówić uzgodnienia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli uzna, że odległość projektu od drogi serwisowej nie spełnia wymogów bezpieczeństwa w kontekście art. 43 ust. 1 u.d.p.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, iż stwierdzenie utraty dobrej reputacji przedsiębiorcy transportowego przez organ administracji publicznej, oparte na poważnych naruszeniach przepisów prawa transportowego, było prawidłowe i zgodne z zasadami proporcjonalności oraz adekwatną reakcją na zaistniałe uchybienia.
Interpretacja postanowień SIWZ w sposób ograniczający konkurencję narusza przepisy p.z.p. oraz może skutkować koniecznością zwrotu dofinansowania unijnego; zastosowanie korekt finansowych uzasadnione jest stwierdzonym brakiem przejrzystości i jednoznaczności SIWZ.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż bezczynność organu w sprawie o ustalenie warunków zabudowy nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, uchylając zaskarżony wyrok w kwestii grzywny i nakazując rozpatrzenie wniosku.
Instytucja umorzenia z mocy prawa postępowania administracyjnego o stwierdzenie nieważności decyzji, której doręczenie lub ogłoszenie nastąpiło ponad 30 lat temu, jest zgodna z art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie KPA, pomimo potencjalnych zarzutów naruszenia Konstytucji RP oraz międzynarodowych standardów ochrony praw człowieka.
Podmiot zobowiązany do szczepienia ochronnego, który nie wykazał przeciwwskazań lekarskich, podlega środkom egzekucji administracyjnej bez obowiązku dodatkowego doręczenia upomnienia, jeżeli procedury wcześniej nie zostały skutecznie zakwestionowane.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uzasadnieniem, że wnioskodawczyni nie przedstawiła dowodów na prawidłowe wydatkowanie dotacji, co uzasadniało jej zwrot do budżetu publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że zdarzenie, któremu uległa skarżąca, nie spełnia przesłanek "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" wymienionych w ustawie o weteranach, co wyklucza przyznanie statusu weterana poszkodowanego.
Decyzja wydana na podstawie art. 45 ust. 1 ustawy o ochronie zabytków nie wymaga uzyskania dodatkowego pozwolenia konserwatorskiego, materiał dowodowy musi umożliwiać precyzyjne określenie działań, które mają zostać podjęte w celu przywrócenia zabytku do najlepszego stanu.
Termin do wniesienia zarzutów w egzekucji administracyjnej biegnie od doręczenia zawiadomienia o zajęciu, a niekoniecznie od doręczenia tytułu wykonawczego, zapewniając zobowiązanemu natychmiastową ochronę prawną.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop przed 6 listopada 2018 r. musi uwzględniać przepisy ustawy o Policji z wyłączeniem niekonstytucyjnego współczynnika 1/30. Sąd odrzuca wykładnię organów sprzeczną z wyrokiem TK, wzmacniając ochronę praw funkcjonariuszy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że brak uchybień proceduralnych i prawidłowa ocena dowodów przez Radę Doskonałości Naukowej uzasadniają utrzymanie odmowy nadania skarżącemu stopnia doktora habilitowanego; ocena merytoryczna dorobku nie leży w kognicji sądów administracyjnych.
Złożenie wniosku o rejestrację pojazdu po terminie skutkuje obowiązkowym nałożeniem kary administracyjnej niezależnie od przyczyn przekroczenia terminu. Sądy administracyjne nie mogą uwzględniać przyczyn proceduralnych ani stosować k.p.a. do takich przypadków. NSA uchyla wyrok WSA, oddala skargę, uznając, że brak jest miejsca na ocenę okoliczności faktycznych przy przekroczeniu ustawowego terminu.