Pismo informacyjne organu geodezyjnego, które nie wszczyna ani nie rozstrzyga postępowania administracyjnego, nie stanowi postanowienia w rozumieniu k.p.a., zatem zażalenie na takie pismo jest prawnie niedopuszczalne.

Przewóz jednej osoby samochodem niewyposażonym i nieoznakowanym jako taksówka może być uznany za przewóz okazjonalny wymagający licencji, niezależnie czy pasażer tworzy grupę, w rozumieniu ustawy o transporcie drogowym, a regulacje unijne nie mają tu zastosowania.

Odpowiedzialność byłego prezesa zarządu spółki za zaległości podatkowe spółki występuje, jeżeli nie wykazano jego braku winy w złożeniu wniosku o upadłość po upływie "właściwego czasu", co wymaga ponownego rozpatrzenia przez sąd pierwszej instancji.

Zgodnie z art. 52 ust. 1 Prawa budowlanego, obowiązek rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu nakłada się na właściciela nieruchomości, jeżeli roboty budowlane są zakończone lub inwestor nie ma możliwości wykonania rozbiórki, a postępowanie legalizacyjne winno obejmować ciągłe adresowanie obowiązków wobec jednego podmiotu.

Brak wykazania przez spółkę, iż spełniła przesłanki do korzystania z dofinansowania na wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych, skutkuje utrzymaniem w mocy decyzji o zwrocie środków przez Prezesa PFRON.

Postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego nie jest zaskarżalne zażaleniem, albowiem Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje zażalenie jedynie na postanowienie o zawieszeniu i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania.

Dla oceny zachowania terminu odwołania znaczenie ma nadanie odwołania w placówce pocztowej przed upływem terminu, a nie data wpływu do organu. Organ administracyjny ma obowiązek wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego co do nadania.

W postępowaniu dotyczącym przyznania specjalnego zasiłku celowego, w ramach uznania administracyjnego, kontrola sądowa sprowadza się do oceny braku dowolności decyzji. Organy administracyjne muszą ocenić wszystkie istotne okoliczności sprawy, co w niniejszym stanie faktycznym zostało spełnione.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 229 u.g.n. stanowi samodzielną przesłankę wyłączającą zwrot nieruchomości, gdy została ona oddana w użytkowanie wieczyste przed wejściem w życie ustawy. Późniejsze rozporządzenia nieruchomością są prawnie irrelewantne. Skarga kasacyjna E.K. została oddalona.

W sytuacji, gdy nieruchomość znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy, a została zakupiona lub adaptowana na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, jest ona uznawana za związaną z działalnością gospodarczą, co uzasadnia zastosowanie podwyższonej stawki podatkowej, niezależnie od jej faktycznego wykorzystania w danym roku podatkowym.

W przypadku błędnego odliczenia VAT, wynikającego z braku złożenia formularza VAT-26 i rozliczeń związanych z użytkowaniem pojazdów, nałożenie sankcji 30% VAT jest zgodne z przepisami, pomimo naruszeń proceduralnych i wymogów proporcjonalności.

Zastosowanie sankcji VAT w wysokości 30% za zaniżenie podatku należnego nie wymaga dodatkowego miarkowania, gdy nie stwierdzono oszustwa podatkowego, a tylko inne nieprawidłowości rozliczeniowe, naruszając zasadę proporcjonalności.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podkreślając konieczność prawidłowego ustalenia faktycznego wykorzystania energii elektrycznej jako elementu czynności opodatkowanych, wpływających na prawo do odliczenia VAT, oraz potrzebę szczegółowej analizy dowodów przy ustaleniu zobowiązań podatkowych.

W razie konwersji zezwoleń wydanych przed 2001 r., przedsiębiorca traci prawo do starych zwolnień SSE, nabywa jednak prawo zwolnienia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p., obowiązującym od 1 maja 2004 r., do upływu terminu zezwolenia lub wyczerpania limitu.

Świadczeniodawca jest obowiązany zapewnić pacjentom możliwość rejestracji w każdy z dostępnych sposobów, w tym telefonicznie i elektronicznie; wybór sposobu należy do pacjenta, co wynika z gramatycznej, systemowej i celowościowej wykładni § 13 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Ministra Zdrowia.

NSA uchyla wyrok WSA w zakresie uznania przedawnienia karalności, wskazując na błędną interpretację norm prawa materialnego zawieszającą bieg terminów w czasie epidemii. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak jest obiektywnego uzasadnienia dla obaw skarżącego o prześladowanie w kraju pochodzenia, co wyklucza nadanie statusu uchodźcy oraz udzielenie ochrony uzupełniającej. Skarga kasacyjna została oddalona.

Decyzje administracyjne odmawiające ustalenia warunków zabudowy z powodu braku dostępu do drogi publicznej mogą być uchylone, gdy brak dostępu nie zostanie dostatecznie wykazany, a istnienie przeszkód w dostępie do drogi publicznej nie zostało właściwie udokumentowane.

Wniosek o dofinansowanie projektu, który nie spełnia jednoznacznych kryteriów oceny, określonych w dokumentacji konkursowej, podlega negatywnej ocenie. Sąd podkreśla, że dokumentacja nie musi szczegółowo wyznaczać wszystkich parametrów wniosku, co wymaga od wnioskodawcy staranności w przygotowaniu dokumentów.

NSA oddalił skargę kasacyjną, podtrzymując uchylenie decyzji zwrotowej, opierając się na naruszeniu przepisów unijnych dotyczących przedawnienia roszczeń, które wykluczają stosowanie nieprawidłowo interpretowanych przepisów krajowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za zgodne z prawem orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż formalne uchybienia w realizacji projektu nie uprawniają do uznania braku podwójnego finansowania wbrew obowiązującym wytycznym i regulaminom.

W przypadku opodatkowania nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą, decydujące znaczenie ma fakt jej posiadania przez przedsiębiorcę, niezależnie od faktycznego wykorzystania do celów gospodarczych.

Wojewoda Mazowiecki słusznie odmówił wydania pozwolenia na budowę obiektu tymczasowego, wobec niezgodności projektu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego wsi [...], co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny oddalając skargę kasacyjną P. sp. z o.o.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego osobom innym niż spokrewnione w pierwszym stopniu wymaga legitymowania się przez bliższych krewnych orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności. NSA oddalił skargę kasacyjną, stwierdzając brak spełnienia wymaganych przesłanek w art. 17 ust. 1a u.ś.r.