Zespół pałacowo-parkowy w N. nie podlega przejęciu na cele reformy rolnej, gdy organy administracyjne nie wykazały jego funkcjonalnego związku z działalnością rolniczą, jak tego wymaga art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nadzwyczajne okoliczności, takie jak choroba, mogą usprawiedliwiać niezachowanie terminu do wniesienia odwołania, a odmowa przywrócenia tego terminu narusza zasadę zaufania do władzy publicznej.

Żądanie cudzoziemca co do częściowego umorzenia postępowania dotyczącego udzielenia zezwolenia na pobyt stały, obejmującego czas od 6 września 2022 r., nie wywołuje skutków prawnych, gdyż nie zmienia charakteru niezmiennego daty złożenia wniosku.

Zakaz wprowadzenia do obrotu produktów oznaczonych jako "mleko modyfikowane" jest zasadny i zgodny z wymogami prawa unijnego, bowiem taka nazwa może wprowadzać konsumentów w błąd co do rzeczywistej charakterystyki produktu spożywczego.

Używanie nazwy 'mleko modyfikowane' dla produktów mlecznych nie jest zgodne z unijnymi regulacjami w zakresie znakowania produktów żywnościowych, ponieważ może prowadzić do wprowadzenia konsumentów w błąd co do charakterystyki i właściwości produktu.

Koszty usług organizacji zakupów, które nie wykazują istotnego podobieństwa z usługami wymienionymi w art. 15e ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p., nie podlegają ograniczeniom w zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów.

Brak w decyzji administracyjnej uzasadnienia dotyczącego przedawnienia nie stanowi przeszkody do merytorycznej kontroli sądu administracyjnego. Organ administracyjny ma obowiązek uwzględniać przedawnienie z urzędu, a sąd jest zobowiązany do jego weryfikacji.

Nałożenie obowiązku sporządzenia oceny technicznej robót budowlanych na skarżącą spółkę było zasadne, uwzględniając zakwalifikowanie prac jako przebudowy. Kontrole organów wykazały konieczność dokonania oceny technicznej z uwagi na ingerencję w elementy konstrukcyjne budynku.

Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji administracyjnej z powodu zdarzeń chorobowych Prezesa narusza zasadę zaufania do administracji i jest niewłaściwa, jeśli wskazana choroba uniemożliwiła dochowanie terminu. Właściwa ocena dowodów potwierdza brak winy strony.

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw, uznając prawidłowość wyroku WSA; spółka nie wykazała przeważającej działalności gastronomicznej uprawniającej do zwolnienia ze składek.

W przypadku naruszenia obowiązków informacyjnych przez podmiot rynku finansowego niezbędne jest precyzyjne wskazanie sądu miejscowego, a zawieszenie biegu terminów na podstawie przepisów COVID-19 może wpływać na przedawnienie administracyjnych sankcji pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż prawidłowa kwalifikacja budynku jako magazynowego oraz brak wymaganej dokumentacji legalizacyjnej uzasadniają decyzję o nakazie rozbiórki, mimo przedstawienia przez skarżącego nieadekwatnych dokumentów projektowych dla budynku mieszkalno-usługowego.

Po wydaniu decyzji wymiarowej organ pierwszej instancji traci możliwość przedłużania terminu zwrotu nadwyżki podatku wynikającej z deklaracji VAT. Niezachowanie ciągłości w działaniach organu skutkuje nieskutecznością postanowień o przedłużeniu terminów zwrotu.

W postępowaniu egzekucyjnym obowiązek finansowy wynikający z wykonania zastępczego jest zasadny, gdy egzekwowany obowiązek nie został wykonany przez zobowiązanego, a organ egzekucyjny prawidłowo wykazał istnienie przesłanek do zastosowania wykonania zastępczego.

NSA potwierdza zasadność nałożenia obowiązku usunięcia nieprawidłowości technicznych w części wspólnej budynku na Wspólnotę Mieszkaniową. Organy prawidłowo oceniły dowody i uzasadniły, że remont z 2017 roku zlecony przez Wspólnotę przyczynił się do obecnych nieprawidłowości na balkonie.

Postępowanie administracyjne w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia lub ogłoszenia, podlega umorzeniu zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej KPA z 2021 r., a tym samym decyzja o uchyleniu decyzji nadzorczej jest prawidłowa.

Wnioskodawca, przedstawiając opis stanu faktycznego oraz opinię prawną, spełnia wymogi formalne wniosku o interpretację podatkową - organ interpretacyjny zobowiązany jest do wydania interpretacji na podstawie przedstawionych faktów, nie zaś do przerzucania ciężaru oceny prawnej na wnioskodawcę.

Doręczenie decyzji skutkujące formalnym uchybieniem terminu do wniesienia odwołania uniemożliwia organowi odwoławczemu jego merytoryczne rozpoznanie, jeśli przywrócenie terminu nie jest wnioskowane; błędne pouczenie nie znosi tego skutku.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość oceny ZUS i sądu pierwszej instancji, uznając niewystarczalność dowodów wspierających twierdzenia skarżącej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak przymiotu strony prawomocnie ustalony we wcześniejszych postępowaniach uniemożliwia wznowienie postępowania oraz skuteczne zaskarżenie odmowy wznowienia przez W.B. Skarga kasacyjna W.B. została oddalona z powodu niewykazania usprawiedliwionych podstaw prawnych.

Spółka naruszyła przepisy ustawy o Rzeczniku Finansowym, przekraczając termin zawarty w art. 6. Jednak nie naruszyła art. 7 ustawy. Decyzja Rzecznika – uchylona; ponowna ocena naruszeń i kary konieczna.

Sąd uznał, że brak współpracy z organem społecznej pomocy oraz nieudostępnienie materiału dowodowego przez wnioskodawcę, uprawniały odmowę przyznania świadczenia, nie zachodząc przesłanki szczególnie uzasadnionego przypadku.

Spełnienie przesłanki współpracy z organami pomocy społecznej, w tym umożliwienie przeprowadzenia wywiadu środowiskowego, jest warunkiem koniecznym do ubiegania się o świadczenia wsparcia. Brak współpracy uzasadnia odmowę przyznania zasiłku mimo trudnej sytuacji zdrowotnej i finansowej.

Skarga kasacyjna cudzoziemca na odmowę udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy z uwagi na połączenie rodzinne oddalona. Odmowa prawidłowa, gdyż wniosek złożono podczas nielegalnego pobytu, co jest wystarczającą przesłanką do jej wydania, zgodnie z art. 100 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach.