Uchwała samorządu zawodowego radców prawnych w przedmiocie składek członkowskich ma charakter cywilnoprawny, nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej, a skarga kasacyjna oddala uchwałę WSA uznającą takie sprawy za administracyjne.
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o uchybieniu terminu zażalenia była niezasadna, gdyż zażalenie na rygor natychmiastowej wykonalności decyzji nie przysługiwało. Skarga kasacyjna Ministra oddalona, naruszenia przepisów procesowych nie stwierdzono.
Ostateczne orzeczenia lekarskie stwierdzające przeciwwskazania zdrowotne, jako dokumenty urzędowe, nie podlegają weryfikacji przez organy administracyjne czy sądy w zakresie istotnej mocy dowodowej, a ich kwestionowanie możliwe jest wyłącznie w przewidzianej procedurze ustawowej.
Uchwała Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej o powołaniu komisji w celu wydania opinii o przygotowaniu zawodowym lekarza jest zgodna z przepisami ustawy o zawodach lekarza i nie narusza zasady domniemania niewinności; wyrok WSA utrzymujący powyższą uchwałę w mocy jest prawidłowy.
Osoba pobierająca emeryturę nie ma prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli nie dokona wyboru świadczenia, rezygnując z pobieranego świadczenia emerytalnego. Przepis art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a) ustawy o świadczeniach rodzinnych wskazuje na negatywne przesłanki przyznania tego świadczenia.
Interpretacja indywidualna z dnia 26 sierpnia 2019 r. nie stanowi nowej okoliczności faktycznej umożliwiającej wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Oceny prawne zawarte w interpretacji nie mają prejudycjalnego wpływu na postępowania podatkowe. Skarga kasacyjna podlega oddaleniu.
Nabycie z mocy prawa własności nieruchomości zajętej pod drogę publiczną wymaga wykazania faktycznego zajęcia działki jako części pasa drogowego. Przesłanka ta musi być udowodniona na podstawie ścisłej interpretacji przepisów mających skutek wywłaszczeniowy, co nie zostało spełnione w niniejszej sprawie.
Niewniesienie we właściwym czasie wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, której członkiem zarządu jest skarżący, skutkuje odpowiedzialnością solidarną za zaległości podatkowe, jeśli spółka była niewypłacalna przez okres dłuższy niż trzy miesiące. (art. 116 § 1 pkt 1 lit. a Ordynacji podatkowej w zw. z art. 11 ust. 1a Prawa upadłościowego).
Opinie prawne sporządzone na potrzeby konkretnej sprawy postępowania dyscyplinarnego, mające charakter wewnętrzny i nieprzesądzające o kierunkach działania organu, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Wydatki na budowę domu na własnym gruncie stanowią nakłady podlegające dokumentowaniu fakturami zgodnie z art. 22 ust. 6e u.p.d.o.f. Instrumentalne wszczęcie postępowania karnoskarbowego nie przerywa biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego.
Wymóg samodzielnej oceny merytorycznej przez sąd administracyjny skargi na czynność organu, obejmującej krytyczną weryfikację logicznego i prawnego uzasadnienia decyzji administracyjnej oraz zasad równego traktowania podmiotów przez organ.
Nie można uwzględnić skargi przewoźnika na nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy SENT, gdyż organ nie naruszył proceduralnych ani materialnoprawnych przesłanek oceny interesu publicznego i zasady proporcjonalności, co skutkowało zasadnym uchyleniem wyroku WSA.
Odszkodowanie wypłacone sportowcowi za niewywiązanie się z kontraktu przez klub, jako związane z działalnością wykonywaną osobiście, wymaga nowej oceny przesłanek prawnych i ustalenia odpowiedniego opodatkowania zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Spłata kredytu hipotecznego nie stanowi wydatku na cele mieszkaniowe sprzedającego nieruchomość. Kosztem uzyskania przychodu jest pełna cena jej nabycia. Wydatki budowlane związane z zamieszkaniem można uznać za cele mieszkaniowe.
Przychody członka zarządu spółki kapitałowej z umów o zarządzanie, w tym zawieranych w ramach działalności gospodarczej, stanowią przychody z działalności wykonywanej osobiście (art. 13 pkt 7 u.p.d.o.f.), a nie z działalności gospodarczej.
Potencjalne oddziaływanie inwestycji na sąsiednią nieruchomość wystarczy do uznania właściciela tej nieruchomości za stronę w postępowaniu administracyjnym dotyczącym pozwolenia na budowę, co uzasadnia udział w postępowaniu sądowym.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż umorzenie postępowania odwoławczego przez organ było niesłuszne z uwagi na niewyjaśnienie statusu procesowego A. P., co naruszało przepisy K.p.a., stąd podtrzymuje uchylenie decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Budynki mieszkalne, przeznaczone do najmu, spełniające rzeczywiste funkcje mieszkaniowe, nie mogą być uznawane za zajęte na działalność gospodarczą i powinny być opodatkowane jak budynki mieszkalne zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o podatkach lokalnych.
Uchylenie decyzji o zwolnieniu biegłego z uwagi na naruszenie obowiązku wysłuchania biegłego przed podjęciem decyzji przez organy, stanowi kwalifikowaną wadę procesową wpływającą na prawne skutki postępowania.
Indywidualna interpretacja podatkowa nie stanowi nowej okoliczności faktycznej uzasadniającej wznowienie postępowania; jest niewiążąca w sprawach o ustalenie zobowiązania podatkowego lub nadpłaty, z uwagi na odmienność postępowań interpretacyjnych i podatkowych.
Odmowa przyznania pomocy finansowej współwnioskującym osobom na realizację inwestycji trwale związanej z gruntem, ze względu na wykluczenie przewidziane w rozporządzeniu krajowym, jest niezgodna z prawem unijnym, zwłaszcza z rozporządzeniem nr 1305/2013, które wspiera grupy producentów.
Dla przyznania pomocy w ramach PROW nie można ograniczać definicji maszyny nowej wyłącznie przez pryzmat jej rejestracji. Decydujące znaczenie ma użyteczność maszyny w osiągnięciu celów wsparcia - modernizacji i unowocześnienia gospodarstw.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw; brak wystarczających dowodów na pełnienie służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu uniemożliwia podwyższenie emerytury policyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odmowa udostępnienia informacji publicznej przez RPO z powodu jej klauzuli 'zastrzeżonej' była uzasadniona i zgodna z prawem, biorąc pod uwagę ryzyko dla bezpieczeństwa państwa.