Dla uznania nieruchomości za zajętą pod drogę publiczną i nabycia jej z mocy prawa zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z 13 października 1998 r., wymagana jest formalna uchwała o zaliczeniu do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 r. Samo faktyczne korzystanie nie wystarcza.

Nabycie nieruchomości z mocy prawa, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej z 13 października 1998 r., wymaga, aby droga była zaliczona do kategorii dróg publicznych zgodnie z przepisami obowiązującymi na dzień 31 grudnia 1998 r.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż decyzja organu odwoławczego nie może być wydana na niekorzyść strony bez dostatecznego wykazania rażącego naruszenia prawa, które usprawiedliwiałoby odstępstwo od zakazu reformationis in peius wynikającego z art. 139 k.p.a.

Ocena instrumentalnego charakteru wszczęcia postępowania karnoskarbowego mieści się w granicach sądowej kontroli legalności decyzji podatkowej. WSA powinien ocenić wszystkie dowody i argumenty przedstawione przez organ podatkowy w tej sprawie bez domagania się dodatkowych materiałów."

Art. 234 ustawy Prawo wodne nie może być stosowany wyprzedzająco i prewencyjnie. Ustalony musi być związek przyczynowo-skutkowy między zmianą stosunków wodnych a rzeczywistą szkodą.

Zastosowanie nieprzewidzianej metody oszacowania w sprawach o wartości znaków towarowych między podmiotami powiązanymi, w przypadku braku możliwości zastosowania metod wymienionych w prawie podatkowym sprzed 2019 r., narusza przepisy prawa, uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnych.

Skarga kasacyjna R. K. dotycząca postanowienia Prezesa Zarządu PFRON i egzekucji administracyjnej została oddalona, gdyż nie zawierała usprawiedliwionych podstaw, a działania egzekucyjne były zgodne z prawem.

Uchwała Rady Miasta Poznania naruszająca zasadę proporcjonalności poprzez ustanowienie całkowitego zakazu zabudowy na działce objętej planem miejscowym stanowi przekroczenie władztwa planistycznego gminy, co uzasadnia stwierdzenie jej nieważności.

Czynsz dzierżawny spółki, ustalony na warunkach rynkowych, nie stanowi ukrytego zysku podlegającego opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek, co uprawnia uchylenie interpretacji indywidualnej DKIS jako błędnej.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż przesłanki z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej dla nabycia nieruchomości przez Skarb Państwa z mocy prawa nie zostały spełnione; droga musi być formalnie zaliczona do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 roku.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą legitymuje się interesem prawnym do zaskarżenia decyzji administracyjnej, jeżeli ta ogranicza jego prawo do korzystania z dróg publicznych, istotnym ograniczeniem jego działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż brak zwolnienia towaru do obrotu nie dowodził bezczynności, gdyż organy celne podejmowały niezbędne działania weryfikacyjne, wynikające z obowiązujących przepisów o sankcjach i ograniczeniach unijnych, w rozsądnym terminie oraz zgodnie z przepisami.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając oceny organu podatkowego oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za zgodne z prawem, a zarzuty skargi za niezasadne, zwłaszcza odnośnie do oceny materiału dowodowego i jego wpływu na ustalenie stanu podatkowego.

Zarządzenie pokontrolne z 6 grudnia 2022 r. nr WI.7023.1.314.2021.MG Podlaskiego WIOŚ pozostaje zgodne z prawem, gdyż spełnia wymogi ochrony środowiska w zakresie przestrzegania maksymalnej pojemności technologicznej składowiska i nie przekracza uprawnień kontrolnych organu.

Nieprawomocne uchylenie decyzji podatkowej przez sąd administracyjny nakłada obowiązek zawieszenia, lecz nie umorzenia toczącego się postępowania egzekucyjnego do momentu uprawomocnienia się wyroku.

Zwolnienie podatkowe z art. 9 pkt 17 u.p.c.c. przysługuje przy sprzedaży budynku mieszkalnego jednorodzinnego niezależnie od uzyskania pozwolenia na użytkowanie, jeśli budynek służy zaspokojeniu potrzeb mieszkaniowych, a prawo podatkowe nie odsyła do definicji w Prawie budowlanym.

Nieorzeknięcie zaliczenia drogi do kategorii dróg publicznych przed 1 stycznia 1999 r. uniemożliwia uznanie, że nieruchomość została zajęta pod drogę publiczną według art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r.; wymaga to formalnego przypisania drogi do odpowiedniej kategorii.

Zakwestionowanie operatu szacunkowego przez organ administracyjny lub sąd administracyjny jest dopuszczalne jedynie w wyjątkowych i oczywistych przypadkach. Zarówno organy, jak i sądy są związane oceną rzeczoznawcy, a ich ingerencja w użyte metody wyceny jest niedopuszczalna.

Nie spełnienie przesłanek przewidzianych w art. 92b ust. 1 u.t.d. przez przewoźnika, w tym brak wykazania stosowania skutecznej organizacji pracy, uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie pracy kierowców.

NSA stwierdza, że wpis na listę sankcyjną wymaga udokumentowanych dowodów powiązać podmioty bezpośrednio z działaniami wspierającymi agresję; przypuszczenia nie stanowią wystarczającej podstawy prawnej do umieszczenia na liście.

Umorzenie zaległości podatkowych na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej wymaga wykazania istotnego i wyjątkowego interesu podatnika. Umorzenie nie może powszechnie zwalniać z obowiązków podatkowych, zasada ta znajduje szczególne zastosowanie w postępowaniach upadłościowych.

Złożenie wniosku o dostęp do danych z Krajowego Rejestru Sądowego w trybie ustawy o otwartych danych, nawet w kontekście przepisów o KRS, zobowiązuje organ do ich rozpoznania, a brak decyzji w ustawowym trybie skutkuje uznaniem bezczynności organu.

Kopie umów o pracę stanowią dokumenty prywatne, które nie podlegają udostępnieniu jako informacja publiczna; wymagane jest szczegółowe wykazanie informacji przetworzonych oraz ich uzasadnionej odmowy.

Organ administracji publicznej, odmawiając udostępnienia informacji publicznej na podstawie twierdzenia o nadużyciu prawa, musi wydać decyzję administracyjną. Bezczynność w tym zakresie uzasadnia stwierdzenie rażącego naruszenia prawa.