Organ administracji publicznej, wykazujący się bezczynnością w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, nie może zaniechać wydania decyzji administracyjnej o odmowie jej udzielenia z powołaniem się na nadużycie prawa. Wymaga to oceny uzasadnienia faktycznego i prawnego w formie decyzji.

Zgodnie z prawem miejscowym, planowana budowa stacji bazowej na terenach zielonych ZP, jako terenach o funkcji rekreacyjnej i wypoczynkowej, pozostaje w sprzeczności z przeznaczeniem tych terenów, co stanowi istotną przeszkodę uniemożliwiającą realizację inwestycji.

Bezczynność organu administracyjnego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy może być stwierdzona, jeżeli wniosek nie został załatwiony terminowo, mimo przeszkód regulowanych specjalnymi przepisami. NSA podtrzymuje wyrok WSA o rażącym naruszeniu prawa przez Wojewodę.

Oddalenie skargi kasacyjnej uzasadnione jest zgodnością z linią orzeczniczą, wedle której pojazdy z napędem hybrydowym powinny być opodatkowane preferencyjną stawką akcyzy 9,3%, gdy spełniają ustawowe wymagania co do napędu.

Nakaz usunięcia odpadów z działek M.S. jest zgodny z prawem, gdyż zgromadzone na nich odpady są odpadami zmieszanymi, niespełniającymi kryteriów odpadu przewidzianego do odzysku na potrzeby własne. Skarga kasacyjna oddalona.

Opierając się na art. 59 ust. 7 Prawa budowlanego, strona w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie to wyłącznie inwestor. Przymiot strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności takiej decyzji nie może być przyznany osobom trzecim, nawet w kontekście potencjalnych naruszeń ich interesów prawnych.

Posiadanie przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym nie jest ściśle zależne od realnego naruszenia prawa, lecz może wynikać z potrzeby ustalenia oddziaływania inwestycji, nawet potencjalnie, zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego.

Użycie przymiotnika "wiejski" w nazwie produktu nie narusza przepisów o jakości handlowej żywności, jeśli konsumenci są świadomi charakteru i składu produktu, nawet gdy ten jest odpieczonym półproduktem, zatem zalecenia pokontrolne Inspektora były niezasadne.

Postępowanie dotyczące nałożenia kary pieniężnej za naruszenia ustawy SENT nie podlega ograniczeniom czasowym przewidzianym w art. 165b Ordynacji podatkowej, a kara pieniężna nałożona z tytułu naruszenia tej ustawy jest uzasadniona jej autonomicznymi regulacjami proceduralnymi i materialnymi.

W sytuacji, gdy spółka nabywa usługi umożliwiające korzystanie z parametrów takich jak moc obliczeniowa i pamięć, należy traktować te usługi jako użytkowanie urządzenia przemysłowego w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 1 updop, co rodzi obowiązek poboru podatku u źródła.

Odszkodowanie za zerwanie umowy sportowej, należne polskiemu rezydentowi, nie może być kwalifikowane jako przychód z innych źródeł, dopóki nie zostanie wyjaśnione, czy jego opodatkowanie nie koliduje z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W drodze kasacji uchylono wyrok WSA, podtrzymując decyzję o odmowie pozwolenia na użytkowanie. Uznano, iż inwestycja w postaci hali sportowej nie spełnia norm przewidzianych przez art. 12 ustawy COVID-19, gdyż nie była prawnie dopuszczalna jako przedsięwzięcie w celu przeciwdziałania pandemii.

Zastosowanie preferencyjnej stawki akcyzy na samochody hybrydowe wymaga jedynie potwierdzenia obecności napędu spalinowo-elektrycznego, bez wymogu samodzielnej jazdy na napędzie elektrycznym. Wykładnia literalna art. 105 pkt 1a u.p.a. wystarczająco określa warunki dla ulgowej stawki.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał zasadność nałożenia kary pieniężnej na przewoźnika za niewykonanie obowiązków z ustawy SENT, wskazując na obiektywny charakter odpowiedzialności oraz jej prewencyjny cel. Stanowisko to adekwatnie oddaje wymogi prawa oraz interes publiczny.

Obniżona stawka akcyzy dotyczy samochodów z hybrydowym napędem spalinowo-elektrycznym, bez wymogu odrębnej minimalnej mocy silnika elektrycznego, niezależnie od możliwości jazdy tylko na silniku elektrycznym.

Dla przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych kluczowe jest wykazanie prawidłowego umocowania pełnomocników we właściwym dla danej czynności terminie. NSA uznał, że brak właściwej dokumentacji potwierdzającej umocowanie skutkował zasadnym oddaleniem skargi kasacyjnej.

Przepisy regulujące status i przedłużenie okresu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej mogą stanowić przedmiot indywidualnych interpretacji podatkowych zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Odmowa wszczęcia postępowania interpretacyjnego w przedmiocie tych przepisów jest nieuzasadniona.

Wypłata komplementariuszom spółki komandytowej zaliczek na poczet zysku w trakcie roku podatkowego nie skutkuje obowiązkiem pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, gdyż obowiązek ten aktualizuje się dopiero po zakończeniu roku podatkowego, w którym możliwe jest proporcjonalne obliczenie podatku.

Zmiana przepisów ograniczająca możliwość amortyzacji lokali mieszkalnych do 31 grudnia 2022 r. nie narusza zasady ochrony interesów w toku, tym samym oddalając zarzuty skarżącego o niezgodność zmian z Konstytucją RP.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań kar pieniężnych za naruszenia w systemie monitorowania przewozu towarów wrażliwych, co uchyla wymóg wszczęcia takiego postępowania w ciągu 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej.

W niewykonaniu obowiązku przekazywania danych geolokalizacyjnych przez przewoźnika, określonego w art. 10a ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego towarów, rodzi konieczność nałożenia kary pieniężnej, nawet gdy brak spowodowany jest niesprawnością sprzętu.

Odmowa udostępnienia informacji przez Dyrektora MGOPS, jako informacji przetworzonej, była uzasadniona brakiem wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego przez skarżącą federację.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że przepisy rozporządzenia o przyznawaniu pomocy finansowej pozostają w mocy, nie uchylone przez ustawę zmieniającą z 2021 r., i winny być stosowane przez ARiMR.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie uchylił uchwałę Komisji II stopnia, stwierdzając naruszenie przepisów postępowania administracyjnego przy ocenie egzaminu radcowskiego. Wskazano na konieczność uwzględnienia postępowania uproszczonego zgodnie z obowiązującym prawem.