ZUS naruszył przepisy KPA, nie dostarczając odpowiednich dowodów w zakresie przedawnienia należności składkowych. Decyzja ZUS została uchylona, a skarga kasacyjna oddalona za brak uzasadnienia naruszeń prawomaterialnych i procesowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu na wniesienie odwołania od decyzji. Organy administracyjne prawidłowo uznały doręczenie decyzji za skuteczne zgodnie z art. 44 k.p.a., a brak winy skarżącej nie został udowodniony.

Brak uprawdopodobnienia przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia odwołania wyklucza przywrócenie tego terminu (art. 58 § 1 k.p.a.).

Dopuszczalność przywrócenia terminu do wniesienia odwołania zależy od wykazania braku winy strony. Skarżąca nie dostarczyła dowodów potwierdzających nieprawidłowość doręczenia, co skutkuje uznaniem decyzji za prawidłowo doręczoną oraz ostatecznym oddaleniem skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że uchybienie terminowi wniesienia odwołania nie wynikło z braku winy skarżącej, a przeprowadzone postępowanie administracyjne było zgodne z przepisami. Tym samym, skarga kasacyjna została oddalona, jako bezzasadna.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że przyznanie renty w drodze wyjątku wymaga wykazania szczególnych okoliczności, których niezależność od wnioskodawcy uniemożliwiła spełnienie ustawowych warunków do przyznania świadczenia w trybie zwykłym. W przypadku braku ich wykazania skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

Sąd uznał, że decyzja Prezesa NFZ była prawidłowa w zakresie odmowy uwzględnienia odwołania dotyczącego wyboru ofert na świadczenie opieki zdrowotnej. Ocena oferty miała być dokonana w oparciu o dane zawarte w ofercie, bez zmian po złożeniu wniosku.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie art. 134 § 1 P.p.s.a. oraz brak rozpoznania istoty sprawy związanej z nienależnym pobraniem świadczenia wychowawczego.

Wniosek o świadczenie pielęgnacyjne złożony przed 31 grudnia 2023 r. winien być rozpatrywany według przepisów obowiązujących przed tą datą, jeżeli prawo do świadczenia uzależnionego od niepełnosprawności powstało w okresie przewidzianym prawem, co pozwala na retroaktywne przyznanie świadczeń.

Decyzja przyznająca świadczenie rodzinne nie może być uchylona z mocą wsteczną, gdy okres świadczeniowy minął przed złożeniem wniosku o uchylenie; taka decyzja nie kształtuje już uprawnień strony i nie może skutecznie zmienić sytuacji prawnej.

Odmowa umorzenia nienależnie pobranych świadczeń pielęgnacyjnych była zasadna, gdyż na gruncie art. 30 ust. 9 u.ś.r. żadne szczególnie uzasadnione okoliczności nie uzasadniały wyjątkowego zastosowania tej ulgi, a decyzja organów była prawidłowa i pozbawiona wad.

Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powstaje od daty złożenia wniosku o ustalenie niepełnosprawności, a nie od daty złożenia wniosku o samo świadczenie, co obliguje do stosowania przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek o orzeczenie niepełnosprawności złożono przed zmianą przepisów.

Odmawiając umorzenia zadłużenia z tytułu składek, organ ZUS działał zgodnie z przepisami prawa. Skarżący nie udowodnił przesłanek do umorzenia określonych prawem, a kontrola sądowa potwierdziła prawidłowość ustaleń faktycznych organu.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając, że przy umorzeniu należności publicznoprawnych należy dokładnie rozważyć zarówno ważny interes zobowiązanego, jak i interes publiczny, z uwzględnieniem indywidualnych okoliczności faktycznych, takich jak stan psychiczny zobowiązanego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia zastosowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny była prawidłowa a ustalenia faktyczne nie mogły być skutecznie podważone w kasacji.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że nie wykazano skutecznych podstaw w postaci naruszenia przepisów prawa materialnego ani proceduralnego, potwierdzając prawidłowość wcześniejszych orzeczeń.

Skarga kasacyjna Z.G. dotycząca umorzenia zaległości abonamentowych oddalona, brak wskazania naruszeń w wyroku sądu pierwszej instancji; nieudowodnienie przesłanek ulgi przez skarżącego.

Podjęcie pracy przez osobę niepełnosprawną w pełnym wymiarze godzin świadczy o zakresie jej samodzielności, który nie uzasadnia przyznania świadczenia pielęgnacyjnego opiekunowi. Zmiany okoliczności uzasadniają uchylenie decyzji przyznającej świadczenie.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie odmówił wszczęcia postępowania, wobec braku nowych okoliczności w rozumieniu art. 61a §1 k.p.a., co czyniło wniosek R. C. bezzasadnym.

Decyzja organu administracyjnego w sprawie odmowy umorzenia należności narusza zasady uznania administracyjnego poprzez nieuzasadnione preferowanie interesu publicznego nad indywidualnym, co uzasadnia uchylenie decyzji ze względu na jej nielegalność.

Doręczenie uchwały wojewodzie w celu jej ogłoszenia należy uważać za spełnienie obowiązku doręczenia dla celów nadzoru, od tej daty biegnie termin na wydanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Rozstrzygnięcie wydane po 30 dniach jest prawnie nieważne.

NSA oddalił skargę kasacyjną wobec braku usprawiedliwionych podstaw, uznając prawidłowość wyroku WSA; spółka nie wykazała przeważającej działalności gastronomicznej uprawniającej do zwolnienia ze składek.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenia społeczne została oddalona. NSA potwierdził prawidłowość oceny ZUS i sądu pierwszej instancji, uznając niewystarczalność dowodów wspierających twierdzenia skarżącej.

Decyzja organu o odmowie umorzenia należności z tytułu składek, oparta na posiadaniu przez skarżącego nieruchomości, bez uwzględnienia wpływu przewlekłej choroby na sytuację życiową, narusza zasadę wyważenia interesów i jest sprzeczna z celem art. 28 ust. 3a ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.