Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż nieuwzględnienie przez WSA istotnych dowodów i argumentacji skarżącego stanowiło istotne naruszenie przepisów postępowania. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z wykładnią wskazaną przez NSA.

NSA stwierdził, że niezalogowanie karty kierowcy w tachografie stanowi naruszenie zasad określonych w lp. 6.2.1 ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie wyższej kary pieniężnej za ingerencję w działanie tachografu.

Skarga kasacyjna E. Sp. z o.o. została oddalona, gdyż nie wykazano przesłanek wyłączających odpowiedzialność za naruszenie przepisów o transporcie drogowym oraz nie potwierdzono błędów w ocenie dowodów przez organy administracji i WSA.

Ogólne wrażenie wywoływane przez wzór przemysłowy na zorientowanym użytkowniku stanowi o jego indywidualnym charakterze. Cechy wynikające wyłącznie z funkcji technicznej nie obejmują ochrony wzoru zgodnie z art. 104 p.w.p.

NSA uznaje za prawidłową decyzję o odmowie uznania miejsca czasowego składowania, podkreślając poprawność subsumpcji przepisów unijnego kodeksu celnego oraz brak naruszenia procedur administracyjnych przez organy celne.

Naczelny Sąd Administracyjny podtrzymuje decyzję o nałożeniu kary pieniężnej na P. Sp. z o.o. za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, uznając, że skarga kasacyjna nie wykazała istotnego wpływu uchybień proceduralnych na wynik sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczącej kary za naruszenie przepisów o transporcie drogowym, wskazując na prawidłowość ustaleń faktycznych i procedur organu, co uzasadnia nałożenie kary.

Skarga kasacyjna jest bezzasadna, wobec czego Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę, potwierdzając zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów transportowych.

Skarga kasacyjna wniesiona przez A. S. zostaje oddalona. Ostateczne decyzje celne, będące podstawą wysokości należnego podatku VAT z tytułu importu, pozostają poza kontrolą sądową w zakresie weryfikacji wartości celnej oraz pochodzenia towaru.

Zaskarżenie wyroku WSA w Warszawie przez Z. Sp. z o.o., dotyczące ustalenia nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowych, zostało oddalone przez NSA ze względu na brak możliwości jednoznacznego oszacowania pochodzenia eksportowanego mięsa.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewóz drogowy musi być zgodna z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, co wymaga terminarnej precyzji oraz prawidłowości proceduralnych w dochowaniu zakreślonych przepisami terminów.

Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.

Środki uzyskane z refundacji wywozowej mogą zostać zakwalifikowane jako nienależnie pobrane, jeśli nie można jednoznacznie ustalić pochodzenia produktów zgodnego z wymaganiami rozporządzenia UE. WSA prawidłowo podtrzymał decyzje administracyjne w tej materii.

Refundacja wywozowa przyznana na podstawie zgłoszeń celnych uznanych za nienależne z uwagi na brak jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa wołowego była prawidłowo zakwalifikowana jako nienależnie pobrana w rozumieniu przepisów wspólnotowych oraz krajowych.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość decyzji odmawiających pełnej płatności rolniczej, uznając obiekcje co do procedury dowodowej za niezasadne, a brak dowodów skarżącego nie podważa stanowiska organów. Regulacje kwalifikowalności powierzchni za uzasadnione.

Palm Kernel Shell nie kwalifikuje się do podpozycji 2306 wg Nomenklatury Scalonej jako pozostałość po ekstrakcji. NSA potwierdził prawidłowość uchylenia decyzji organu celnego przez WSA, wskazując na wymaganość ponownego rozpatrzenia spornego przypadku.

NSA oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając chińskie pochodzenie towarów i zasądzenie cła antydumpingowego, uznając brak istotnego przetworzenia w Indiach za przesądzający.

Odbiorca towaru, który nie był stroną postępowania celnego, nie ma prawa do wniesienia odwołania od decyzji organu celnego o zajęciu towaru na podstawie Unijnego Kodeksu Celnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z uwagi na niewłaściwą ocenę interesu prawnego emitenta akcji oraz brak uzasadnienia, które nie pozwala na skuteczną kontrolę instancyjną, przekazując sprawę do ponownego rozpoznania.

Nałożenie kary pieniężnej na E. Sp. k. w Z. za naruszenie przepisów ustawy SENT jest zgodne z prawem. Nie doszło do naruszenia przepisów proceduralnych ani materialnych, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT była zgodna z prawem. Formalne uchybienia systemowe, nawet przy braku uszczerbku budżetowego, uzasadniają zastosowanie sankcji administracyjnych."

Wystąpienie uchybień w zakresie uzupełniania zgłoszeń SENT przed przewozem i zapewnienia aktualnych danych geolokalizacyjnych uzasadnia nałożenie kar pieniężnych niezależnie od braku bezpośredniego uszczuplenia dochodów Skarbu Państwa.

Wygaśnięcie stosunku służbowego funkcjonariusza Służby Celno-Skarbowej następuje z mocy prawa z dniem 31 sierpnia 2017 r. przy braku akceptacji propozycji zatrudnienia, niezależnie od upływu terminu z art. 165 ust. 7 p.w. KAS, o ile propozycja była zgodna z regulacją ustawową.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą przez okres 5 lat zgodnie z art. 37ge ust. 13 ustawy o autostradach płatnych. Dyrektor może korzystać z danych systemów administracyjnych niezależnie od ograniczeń czasowych przechowywania danych o biletach autostradowych.