W przypadku sporu co do istnienia i treści dokumentów administracyjnych nie można uznać za spełnioną przesłankę zawieszenia postępowania z art. 97 § 1 pkt 4 KPA, jeśli brak jest formalnego rozstrzygnięcia kwestii wstępnej przez właściwy organ.

NSA uchyla wyrok WSA, nakazując ponowne rozpoznanie sprawy z uwzględnieniem analizy prawidłowości uzasadnienia i proceduralnych przesłanek legalności orzeczenia CKL stwierdzającego niezdolność do służby.

Skarga kasacyjna w sprawie kary pieniężnej za brak uiszczenia opłaty elektronicznej została oddalona. Zastosowanie przesłanki znikomej wagi naruszenia oraz zaprzestania naruszenia prawa nie odnosi się do jednorazowych deliktów. Interpretacja przepisów prawa dokonana przez sąd pierwszej instancji została uznana za prawidłową.

NSA oddalił skargę kasacyjną od wyroku WSA, uznając że brak było usprawiedliwionych podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, a zaskarżona decyzja administracyjna została podjęta zgodnie z przepisami prawa i wszechstronnie uzasadniona w sprawie naruszeń transportu drogowego.

Uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, będący załadowcą, ponosi odpowiedzialność za prawidłowe zabezpieczenie ładunku zgodnie z przepisami ADR. Niespełnienie tego obowiązku może skutkować nałożeniem kary pieniężnej. Skarga kasacyjna na oddalenie zarzutów w postępowaniu pierwszej instancji, przy braku istotnych uchybień w ocenie zastosowania prawa, podlega oddaleniu.

W przypadku wznowienia postępowania na skutek nowych dowodów, organ administracyjny ma obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz poinformowania strony o jej prawach, a zaniechania w tym zakresie uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji.

W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.

Zgodnie z art. 10a ustawy SENT, obowiązek zapewnienia przekazywania danych geolokalizacyjnych spoczywa na przewoźniku przez całą trasę. Nieprzekazanie tych danych stanowi naruszenie ustawy, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Organy nie mają obowiązku rozstrzygania wątpliwości na korzyść przewoźnika, gdyż ustawa nie jest prawem podatkowym.

Decyzja o rejestracji pojazdu dokonana z rażącym naruszeniem prawa, wskutek braku oświadczenia producenta o zgodności zmian konstrukcyjnych, jest prawnie wadliwa. Stwierdzenie nieważności takiej decyzji jest zasadne i nie narusza przepisów prawa administracyjnego.

Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z powodu braków proceduralnych i niewłaściwej oceny dowodów. NSA podkreśla wiążącą moc wykładni prawnej orzeczeń sądów administracyjnych.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając za prawidłowe nałożenie przez GITD dwóch osobnych kar za różne naruszenia przepisów transportu drogowego, wskazując na brak proceduralnych nieprawidłowości oraz odrębność znamion prawnych deliktów.

Dla zakwalifikowania przewozu jako okazjonalnego konieczne jest spełnienie wymagań ustawy o transporcie drogowym, w tym posiadanie odpowiednich zezwoleń i licencji. Usługi realizowane przez aplikacje takie jak Uber podlegają tym regulacjom. Trybunał Stanu epidemii COVID-19 mógł legalnie zawiesić bieg terminów przedawnienia.

Na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji, decydując o nałożeniu kary pieniężnej, powinien ocenić, czy wcześniejsze ukaranie za przestępstwo skarbowe spełniło cele sankcji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zmiana dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta stanowi rażące naruszenie prawa zagrażające bezpieczeństwu, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Unieważnienie decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa jest zasadne, gdyż zmiana dopuszczalnej masy całkowitej bez zgody producenta narusza przepisy homologacyjne. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za prawidłową.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie stosuje się odpowiednio do przedawnienia w postępowaniach dotyczących nałożenia kar pieniężnych za naruszenia ustawy SENT. Przez to, wydanie decyzji nakładającej karę po upływie określonego w Ordynacji terminu nie jest sprzeczne z prawem.

Rejestracja pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji samochodów, bez spełnienia wymogów homologacyjnych, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzuty proceduralne i materialne w skardze kasacyjnej nie znalazły oparcia w przepisach prawa.

W sprawie o ustalenie nienależnie pobranych płatności, sąd potwierdza zasadność decyzji odmownej ARiMR, stwierdzając brak podstaw do przyznania zaliczek, tym samym uznając pobrane środki za nienależne i podlegające zwrotowi.

Brak faktycznego posiadania i użytkowania rolniczego gruntów przez wnioskodawcę w dniu 31 maja danego roku uniemożliwia przyznanie płatności w ramach systemu wsparcia zgodnie z ustawą o płatnościach.

Decyzja rejestracyjna pojazdu marki Mercedes-Benz, po dokonanych zmianach konstrukcyjnych, została unieważniona z powodu rażącego naruszenia przepisów. Brak oświadczenia producenta dyskwalifikował rejestrację jako dokonaną zgodnie z literą prawa. Wyrok sądu pierwszej instancji, potwierdzony przez Naczelny Sąd Administracyjny, był zgodny z prawem.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz została prawidłowo uznana za nieważną z powodu rażącego naruszenia, gdyż brakowało oświadczenia producenta, co skutkowało naruszeniem przepisów dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów.

Decyzja o rejestracji pojazdu marki Mercedes-Benz Sprinter została wydana z rażącym naruszeniem § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, z powodu braku wymaganego oświadczenia o homologacji od producenta, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o stwierdzeniu nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia proceduralnego poprzez brak wymaganej homologacji.

Decyzja o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem prawa, poprzez brak wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego homologację pojazdu z modyfikacjami, skutkuje jej nieważnością zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.