Wymagalność roszczenia konsumenta o zwrot nienależnych świadczeń spełnionych na podstawie umowy kredytu nieważnej wskutek abuzywności jej postanowień następuje zgodnie z art. 455 k.c. po doręczeniu bankowi skonkretyzowanego wezwania do zapłaty i upływie odpowiedniego terminu do spełnienia świadczenia. Nie może być ona uzależniona od złożenia przez konsumenta przed sądem odrębnego oświadczenia o odmowie

Dla oceny nieważności czynności prawnej na podstawie art. 82 k.c. sąd ma obowiązek odrębnie ustalić i ocenić zarówno zdolność osoby składającej oświadczenie woli do świadomego podjęcia decyzji, jak i zachowanie przez nią swobody powzięcia oraz wyrażenia woli. Pominięcie przesłanki swobody w tezie dowodowej dla biegłego i w rozważaniach sądu stanowi istotne uchybienie procesowe.

W sporze wynikającym z nieważności konsumenckiej umowy kredytu zawierającej klauzule abuzywne bank nie może skutecznie powołać się na prawo zatrzymania w zakresie pełnej kwoty wypłaconego kapitału, jeżeli konsument dokonał już częściowych spłat. Zarzut zatrzymania może obejmować co najwyżej nierozliczoną różnicę świadczeń i nie może, z naruszeniem skuteczności ochrony z dyrektywy 93/13, pozbawiać konsumenta

1. Obowiązek pouczenia pracownika o roszczeniach wynikających z przytoczonych faktów, przewidziany w art. 477 zd. 2 k.p.c., stanowi wyraz ochronnej funkcji prawa pracy i nie aktualizuje się wobec pracownika, który od początku postępowania korzysta z pomocy profesjonalnego pełnomocnika oraz formułuje żądanie w sposób wyraźny i stanowczy. Regulacja ta nie może być rozumiana jako powinność sądu czuwania

Użyte w art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych pojęcie „wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością" należy interpretować zgodnie z legalną definicją spółki jednoosobowej zawartą w art. 4 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. — Kodeks spółek handlowych, to jest jako spółkę kapitałową, której wszystkie udziały należą do

W sprawie z zakresu ubezpieczeń społecznych granice rozstrzygnięcia sądu wyznacza treść zaskarżonej decyzji organu rentowego. Jeżeli decyzja dotyczy wyłącznie podlegania ubezpieczeniom społecznym, sąd – także przy uwzględnieniu odwołania – nie może samodzielnie orzec o podstawie wymiaru składek, ponieważ kwestia ta nie została objęta uprzednim rozstrzygnięciem organu. Takie orzeczenie narusza art.

Wydanie przez sąd drugiej instancji wyroku w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w okresie po dniu 26 kwietnia 2023 r., tj. po podjęciu przez skład siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego uchwały III

W sprawie z odwołania od decyzji organu rentowego granice rozpoznania wyznaczają przedmiot tej decyzji oraz zakres wniesionego odwołania. Sąd ubezpieczeń społecznych nie może, zmieniając decyzję dotyczącą podlegania ubezpieczeniom za oznaczony okres, ustalić podlegania tym ubezpieczeniom również za okres nieobjęty decyzją i żądaniem odwołującego. Takie rozstrzygnięcie narusza art. 321 § 1 k.p.c.

Odwołanie od decyzji organu rentowego podpisane przez osobę niemogącą być pełnomocnikiem procesowym na podstawie art. 87 § 1 k.p.c. jest dotknięte brakiem formalnym w postaci braku podpisu osoby uprawnionej i podlega wezwaniu do uzupełnienia tego braku w trybie art. 130 § 1 k.p.c. w związku z art. 47710 § 1 k.p.c., nie zaś odrzuceniu na podstawie art. 199 § 1 k.p.c. stosowanego per analogiam. Przesłanki

Umowa, której przedmiotem jest prowadzenie audycji radiowych, nie może być zakwalifikowana jako umowa o dzieło w rozumieniu art. 627 k.c., jeżeli strony nie określiły w sposób dostateczny parametrów oczekiwanego rezultatu umożliwiających poddanie go sprawdzianowi na istnienie wad fizycznych, w szczególności nie wskazały liczby audycji ani konkretnych właściwości indywidualnie oznaczonego efektu. Fakt

W przypadku nieważności umowy kredytu hipotecznego denominowanego w CHF, wynikającej z abuzywności klauzul waloryzacyjnych, roszczenie konsumenta o zwrot świadczeń pieniężnych spełnionych na rzecz banku w wykonaniu tej umowy jest niezależne od roszczenia banku o zwrot wypłaconego kapitału i podlega rozliczeniu według teorii dwóch kondykcji (art. 410 § 1 w zw. z art. 405 k.c.). Wyrok TSUE z 19 czerwca

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

Postanowienia umowy kredytu denominowanego (indeksowanego) do waluty obcej oraz stanowiącego integralną część umowy regulaminu, przewidujące przeliczanie kwoty wypłacanego kredytu oraz wysokości rat kapitałowo-odsetkowych według kursów walut wyznaczanych jednostronnie przez bank bez określenia obiektywnych, weryfikowalnych kryteriów ich ustalania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu

Postanowienie umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę indeksacji według kursu kupna swobodnie ustalanego przez bank, stanowi niedozwolone postanowienie umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., niezależnie od tego, czy kurs stosowany przez bank był zbliżony do kursu rynkowego. Postanowienia określające

Umowa zawarta między spółką jawną w likwidacji a wspólnikiem, której przedmiotem jest przelew wierzytelności wchodzących w skład majątku spółki, nie jest bezwzględnie nieważna na podstawie art. 58 § 1 k.c. w zw. z art. 82 § 2 k.s.h. tylko z tego powodu, że odstępuje od reguł postępowania likwidacyjnego. Wspólnicy spółki jawnej mogą, na podstawie art. 67 k.s.h., uzgodnić inny niż likwidacja sposób zakończenia

Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego ustalania kursów tej waluty na potrzeby przeliczenia zarówno wypłaconego kapitału, jak i spłacanych rat, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i kształtują główne świadczenia stron umowy kredytu. Stwierdzenie abuzywności tych klauzul skutkuje nieważnością

Sprzeczność składu sądu z przepisami prawa w rozumieniu art. 379 pkt 4 k.p.c. stanowiąca podstawę nieważności postępowania zachodzi, gdy wyrok został wydany jednoosobowo przez sędziego powołanego na urząd sędziego sądu apelacyjnego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych

1. W razie wątpliwości postanowienie umowy deweloperskiej, zastrzegające na rzecz konsumenta karę umowną za każdy dzień zwłoki w zawarciu umowy przeniesienia prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego, które nie przewiduje uprawnienia konsumenta do żądania odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary umownej (art. 484 § 1 zdanie drugie k.c.), uważa się za niedozwolone postanowienie umowne

Ocena częściowej niezdolności do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych wymaga uwzględnienia nie tylko medycznej oceny stanu zdrowia ubezpieczonego, lecz także jego poziomu kwalifikacji zawodowych, możliwości wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy zgodnej z kwalifikacjami

Abuzywność postanowień umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, określających sposób ustalania kursu waluty na podstawie tabeli kursowej banku, prowadzi do nieważności całej umowy kredytu, gdyż w obowiązującym stanie prawnym nie można zastąpić niedozwolonego postanowienia innym sposobem określenia kursu waluty wynikającym z przepisów prawa lub zwyczajów, a późniejsza zmiana przepisów prawa bankowego

Późniejsze zmiany umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, wprowadzone aneksami po zawarciu umowy pierwotnej – w tym zmiana sposobu ustalania kursu waluty na kurs średni NBP lub umożliwienie spłaty bezpośrednio w walucie obcej – nie sanują abuzywności klauzul indeksacyjnych ocenianej według stanu na moment zawarcia umowy, chyba że aneks miał charakter ugody rozstrzygającej spór o ważność umowy,

Postanowienia umowy kredytu indeksowanego do waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego oznaczania kursu waluty waloryzacji bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów jego ustalania, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c., nie są zaś bezwzględnie nieważne na podstawie art. 58 § 1 lub § 3 k.c., gdyż cel ochrony konsumenta wymagany

W świetle art. 77 zd. 2 u.k.w.h. po skutecznym podniesieniu zarzutu przedawnienia wierzytelności zabezpieczonej hipoteką dłużnik rzeczowy (właściciel nieruchomości obciążonej hipoteką) nie ponosi odpowiedzialności osobistej za odsetki za opóźnienie w spełnieniu świadczenia, gdyż hipoteka jako ograniczone prawo rzeczowe nie zapewnia wierzycielowi ochrony prawnej w razie przedawnienia roszczeń odsetkowych

Postanowienia umowy kredytu denominowanego w walucie obcej, określające zarówno sposób przeliczenia wypłaconej kwoty kredytu na walutę krajową, jak i wysokość spłacanych rat poprzez odesłanie do tabel kursowych banku bez wskazania obiektywnych i weryfikowalnych kryteriów ustalania kursów, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. jako określające główne świadczenia