Wypowiedzenie umowy o pracę pracownikowi, który świadczył pracę, a następnie wykazał, że w dniu wypowiedzenia był niezdolny do pracy z powodu choroby, nie narusza art. 41 k.p. powodu choroby (uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 22.XI.1968 r. z powodu choroby czyniącej go niezdolnym do pracy lub zaprzestania świadczenia pracy z tej samej przyczyny. uwagi na zły stan zdrowia, a także przerwanie świadczenia pracy z powodu choroby.

Dz.U. z 1991 r. nr 18, poz. 80 ze zm.) wyłącza prawo do odprawy, przewidzianej w ust. 1 tego przepisu, dyrektora przedsiębiorstwa państwowego odwołanego ze stanowiska, także w sposób równoznaczny z wypowiedzeniem umowy o pracę (art. 70 § 2 k.p.), gdy odwołanie nastąpiło z przyczyn uzasadniających rozwiązanie stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 k.p.). Artykuł 39 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 25 września 1981 r. o przedsiębiorstwach państwowych (j.t. Pismem z 13.VI.1992 r. powód zawiadomił Radę Pracowniczą, że z dniem 20.II.1992 r. został udziałowcem i członkiem spółki z o.o. Uchwałą nr 81 z 27.VI.1992 r. Dz.U. z 1991 r. nr 18, poz. 80 ze zm.).

Roszczenie o przywrócenie do pracy pracownika będącego członkiem zarządu zakładowej organizacji związkowej, z którym rozwiązano umowę o pracę bez wypowiedzenia z jego winy przy braku uprzedniej zgody właściwego statutowo organu związku zawodowego, a więc z naruszeniem art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz.U. nr 55, poz. 234), nie może być uznane za bezzasadne z powołaniem Zasiłek dla bezrobotnych, wypłacony na podstawie ustawy z dnia 16 października 1991 r. o zatrudnianiu i bezrobociu (Dz.U. nr 106, poz. 457 ze zm.), nie podlega zaliczeniu na poczet wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy, o jakim mowa w art. 57 § 2 k.p., ani świadczenia tego nie wyłącza. Sąd Najwyższy nie znajduje powodów do przyjęcia takiej konstrukcji. Jednakże powód oświadczył na rozprawie przed Sądem Najwyższym, że po rozwiązaniu z nim umowy o pracę podejmował dorywcze zatrudnienia pracownikowi podejmującemu pracę w wyniku przywrócenia do pracy, stosuje się zasady obowiązujące przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop.