Trudna sytuacja materialna rodziny nie uzasadnia umorzenia nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego w całości; możliwe jest jedynie umorzenie odsetek, gdy brak innych szczególnych okoliczności.

Zniesienie głównej kwoty nienależnie pobranego świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na trudną sytuację materialną w rodzinie nie znajduje usprawiedliwienia, jeżeli nie występują szczególne okoliczności na tle innych uprawnionych do świadczeń rodzin. Kwestie te są badane zgodnie z art. 30 ust. 9 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że umorzenie długów alimentacyjnych jest wyjątkiem i wymaga nadzwyczajnych okoliczności. Sąd uznał prawidłową wykładnię art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów dokonanej przez WSA, oraz zasadność nienaruszenia przepisów postępowania.

Kwestia przedawnienia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne nie leży w gestii Prezesa NFZ. Kompetencje Prezesa NFZ dotyczą jedynie ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, co do czego zobowiązany jest się wypowiedzieć właściwy organ ubezpieczeń społecznych.

Rodzice mają w pracy liczne przywileje. Przysługuje im prawo do urlopu macierzyńskiego, rodzicielskiego, wychowawczego czy ojcowskiego. Są również uprawnieni do zwolnienia od pracy z tytułu opieki nad dzieckiem w wieku do 14 lat, a także mają zapewnioną ochronę przed zwolnieniem z pracy.

W Monitorze Polskim opublikowano obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej określające nowe wysokości jednorazowych odszkodowań przysługujących z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej. Nowe stawki będą obowiązywać w okresie od 1 kwietnia 2026 r. do 31 marca 2027 r. i – jak wskazano w dokumencie – wzrosną o blisko 9% w stosunku do obecnie obowiązujących.

Od 1 kwietnia 2026 r. wzrosną kwoty jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy i choroby zawodowej. Zgodnie z nowym obwieszczeniem resortu pracy, świadczenia wzrosną o ok. 9%, a stawka za każdy procent uszczerbku na zdrowiu wyniesie 1781 zł.

W 2025 r. zmniejszyła się liczba osób, którym przyznano renty. Zdaniem ekspertów to nie tylko skutek zaostrzenia polityki ZUS w tym zakresie, lecz także zmian zachodzących na polskim rynku pracy oraz w podejściu pracowników.

Pisma z wyrazem niezadowolenia z długości postępowania można uznać za ponaglenie w rozumieniu art. 37 K.p.a. Wadliwe zakwalifikowanie pisma przez organ nie powinno prowadzić do jego odrzucenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że art. 37at ust. 8 ustawy Prawo farmaceutyczne nie może być interpretowany szerzej niż przewidziane przypadki inspekcji i kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nałożenie kary pieniężnej poza tym kontekstem. W związku z tym uchylono decyzję organu i umorzono postępowanie administracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję inspektora sanitarnego o stwierdzeniu choroby zawodowej, podkreślając związanie sądów i organów administracyjnych wiążącymi orzeczeniami lekarskimi.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że obowiązek przekazania dokumentacji przez przedsiębiorcę na wezwanie organu zezwalającego w Prawie farmaceutycznym, dotyczy wyłącznie inspekcji lub kontroli działalności gospodarczej, co wyklucza nakładanie kar w innych przypadkach.

Zakład Ubezpieczeń Społecznych, poprzez bezczynność z rażącym naruszeniem prawa, nie rozpatrzył podania skarżącej w terminie. Skargę kasacyjną oddalono, uznając prawidłowość oceny sądu I instancji dotyczącej zaskarżenia bezczynności.

Art. 37at ust. 8 u.p.f. nie stanowi podstawy do żądania dokumentacji poza inspekcją lub kontrolą. Kary za nieprzekazanie dokumentów w takim trybie są niezasadne.

Świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje osobie pobierającej rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy, o ile nie zrezygnuje z tego świadczenia, nawet w świetle wyroku TK ograniczającego negatywną przesłankę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na określone grupy podmiotów.

Karze administracyjnej z tytułu nieprzekazania dokumentacji, na wezwanie organu zezwalającego, podlega przedsiębiorca jedynie w ramach postępowania kontrolnego lub inspekcji właściwych dla organu, a wezwanie takie musi być zgodne z art. 37at ust. 8 u.p.f.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że skarżąca skutecznie wyczerpała środki zaskarżenia w postępowaniu przed organem administracji, kwalifikując jej pisma o przyspieszenie postępowania jako ponaglenia w ramach art. 37 K.p.a.

Ostatecznie, Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, podtrzymując decyzję o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Stwierdzono, że opieka nad niepełnosprawną matką nie uniemożliwia podjęcia zatrudnienia przez skarżącą, co wyklucza przyznanie świadczenia na podstawie ustawy o świadczeniach rodzinnych.