Osoba zamężna, mimo iż wychowuje dzieci z poprzedniego związku bez udziału drugiego rodzica biologicznego, nie kwalifikuje się jako osoba samotnie wychowująca dziecko w rozumieniu art. 3 pkt 17a ustawy o świadczeniach rodzinnych. Związek małżeński implikuje współodpowiedzialność za rodzinę.
Wspólnik spółki jawnej w upadłości podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym do dnia wykreślenia spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, niezależnie od zawieszenia działalności spółki w tym okresie.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie obejmuje istnienia rodzeństwa zdolnego do alimentacji, jeśli wnioskodawca faktycznie sprawuje opiekę i zrezygnował z zatrudnienia. Z tym też zastrzeżeniem NSA uchylił wcześniejsze orzeczenia.
Opłacenie składek, zdefiniowane w art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o promocji zatrudnienia, wymaga faktycznego uiszczenia wymaganych składek w określonym przepisem czasie; układy ratalne na poczet zaległych składek nie spełniają tego wymogu.
Nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego dla osoby pobierającej rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy wymaga zawieszenia tego prawa przed 31 grudnia 2023 r., w przeciwnym razie świadczenie to nie przysługuje.
Sąd NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzje administracyjne, uznając istnienie związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a koniecznością opieki nad niepełnosprawnym, co przywraca prawo skarżącego do świadczenia pielęgnacyjnego.
Pojęcie „podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym miesiącu" użyte w art. 9 ust. 2c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych należy rozumieć jako wynagrodzenie wynikające z treści umowy zlecenia i faktycznego jej wykonywania w tym miesiącu, a nie jako przychód zdefiniowany w art. 4 pkt 9 tej ustawy, tj. wynagrodzenie faktycznie wypłacone
Zakres opieki nad osobą niepełnosprawną, spełniający wymogi ustawy o świadczeniach rodzinnych, stanowi wystarczającą podstawę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Ostateczne przyznanie świadczenia zależy od ustalenia zakresu sprawowanej opieki na podstawie przedstawionych dowodów, w tym orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i wywiadu środowiskowego.
Niewłaściwe przeprowadzenie przez organ badania formalnego i merytorycznego przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego skutkuje naruszeniem procedury administracyjnej; Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił postanowienia o odmowie wznowienia, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.
Nie można odmówić przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie braku udziału rodzeństwa w opiece, jeśli skarżący spełnia przesłanki przewidziane w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz faktycznie sprawuje opiekę nad osobą niepełnosprawną.
Przyznanie obywatelowi Ukrainy świadczenia pielęgnacyjnego z opieką nad dorosłym, niezależne od zamieszkiwania z dziećmi w Polsce, podlega wykładni celowościowej. Zmiany w art. 26 ust. 1 pkt 1 u.p.o.u. ograniczają świadczenia rodzinne na dzieci.
Brak wspólnego zamieszkiwania oraz posiadanie rodzeństwa zdolnego do alimentacji nie mogą stanowić przeszkód do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli opiekun faktycznie wykonuje obowiązki wynikające z konieczności zapewnienia stałej opieki nad osobą niepełnosprawną.
Okręgowa Rada Adwokacka może być stroną w postępowaniu administracyjnym o objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym, gdy pełni rolę płatnika składki zgodnie z art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach. NSA oddala skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.
Wojewódzki inspektor farmaceutyczny jest uprawniony do przeprowadzania planowej kontroli apteki, jeśli zakres i podstawa kontroli różnią się od uprzednio zakończonej kontroli. Skarga kasacyjna dotycząca naruszenia przepisów materialnych została oddalona.
Zakaz reklamy aptek wykraczający poza konieczne środki ochrony zdrowia publicznego jest sprzeczny z prawem unijnym; nakładanie kar administracyjnych na tej podstawie jest niedopuszczalne. Decyzje administracyjne przekraczające tę normę podlegają uchyleniu.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność skargi kasacyjnej Prezesa NFZ, uchyla wyrok WSA w Warszawie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność właściwego ustalenia stanu faktycznego.
Artykuł 15c ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji jest oczywiście niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim ogranicza wysokość emerytury funkcjonariusza do poziomu przeciętnego świadczenia z powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych, gdy część świadczenia przekraczająca
Dla przyznania świadczenia rentowego w drodze wyjątku wymagane jest spełnienie wszystkich przesłanek z art. 83 ust. 1 ustawy emerytalnej, w tym wykazanie braku niezbędnych środków utrzymania. Dochód przewyższający najniższą emeryturę wyklucza uznanie, że wnioskodawca nie posiada niezbędnych środków utrzymania, co uniemożliwia przyznanie świadczenia specjalnego.