Podczas kwalifikowania umów cywilnoprawnych rozstrzygające znaczenie ma ich rzeczywisty przedmiot i sposób ich wykonywania, a nie tylko nazwa umowy czy jej stylistyka. Umowy o świadczenie usług podlegają kwalifikacji jako staranne działanie, a nie rezultat. W kontekście ubezpieczeń zdrowotnych kluczowe jest określenie, czy zawarte umowy noszą cechy pracy w rozumieniu przepisów o świadczeniu usług,

Umowy o świadczenie wykładów edukacyjnych, nawet przy własnym opracowaniu, nie mogą być kwalifikowane jako umowy o dzieło, jeżeli nie mają z góry oznaczonego i pewnego rezultatu, stanowiącego indywidualne dzieło twórcze. Podstawą do podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jest art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) uśoz, dotyczący umów o świadczenie usług.

W postępowaniu z odwołania od decyzji organu rentowego wydanej na podstawie art. 114 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych nie obowiązuje prekluzja dowodowa, a ubezpieczony może także w postępowaniu sądowym powoływać się na nowe okoliczności oraz dowody uzasadniające ponowne ustalenie prawa do świadczenia lub jego wysokości. Sąd rozpoznający takie odwołanie ma obowiązek

Preparacje wykładów edukacyjnych, nawet znaczącej wiedzy, nie spełniające kryteriów twórczego, indywidualnego dzieła naukowego, klasyfikowane są jako umowy o świadczenie usług i podlegają obowiązkowi ubezpieczeniowemu.

Umowa dotyczy świadczenia usług, a nie dzieła; skarżący podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego. Skarga kasacyjna oddalona.

Umowy o prowadzenie wykładów zawarte między stowarzyszeniem a wykładowcą, z uwagi na brak obiektywnie określonego rezultatu, należy kwalifikować jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu. Osoby wykonujące pracę na podstawie takich umów podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.).

Brak orzeczenia o znacznym stopniu niepełnosprawności u osób spokrewnionych w pierwszym stopniu z osobą wymagającą opieki wyklucza możliwość przyznania świadczenia pielęgnacyjnego osobie z rodziny spokrewnionej w drugim stopniu.

Przeprowadzenie wykładu, nawet gdy jest oparte na wiedzy przekraczającej zwykły zakres programowy i dostosowane do indywidualnych potrzeb uczestników, nie stanowi podstawy do uznania umowy za umowę o dzieło, chyba że wykładowi można przypisać cechy twórczego i indywidualnego dzieła naukowego, w przeciwnym razie jest to umowa o świadczenie usług, podlegająca obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

Przygotowanie i wygłoszenie wykładów edukacyjnych, nawet w przypadku ich wysokiego poziomu, nie spełnia definicji umowy o dzieło, lecz stanowi umowę o świadczenie usług, która podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego.

Umowa o przeprowadzenie wykładów, które nie spełniają kryteriów indywidualnego dzieła twórczego, stanowi umowę o świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu, co wiąże się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego osoby wykonującej pracę na jej podstawie.

Umowa o przygotowanie i przeprowadzenie wykładów nie stanowi umowy o dzieło, lecz umowę o świadczenie usług, podlegającą przepisom o zleceniu, z której wynika obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e u.ś.o.z.

Umowy zawarte przez skarżącego z uczestniczką postępowania miały charakter umów o świadczenie usług, a nie umów o dzieło, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowy o przeprowadzenie wykładów, nawet w przypadku ich indywidualnego charakteru, nie mogą być uznane za umowy o dzieło, lecz są klasyfikowane jak umowy o świadczenie usług, podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu na mocy art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) u.ś.o.z.

Umowy o świadczenie wykładów, nawet gdy mają charakter indywidualny i wymagają autorskiego przygotowania, nie mogą być kwalifikowane jako umowy o dzieło, jeśli nie prowadzą do osiągnięcia samoistnego i indywidualnego rezultatu, co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Przygotowanie i przeprowadzenie wykładu, nawet jeśli zawiera oryginalne przemyślenia i jest dostosowane do potrzeb słuchaczy, nie stanowi dzieła w rozumieniu Kodeksu cywilnego, a zatem taka umowa podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako umowa o świadczenie usług.

Przeprowadzenie wykładu, nawet jeśli ma cechy indywidualne, nie stanowi umowy o dzieło, lecz jest świadczeniem usług, a osoby wykonujące takie umowy podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego.

W postępowaniu o zwolnienie z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenia społeczne, zgłoszona w rejestrze REGON działalność nie przesądza o rzeczywistości. Przy rozbieżnościach organ zobowiązany jest uwzględnić rzeczywisty stan rzeczy zgodnie z zasadami k.p.a.

Sąd administracyjny orzeka, że odmowa umorzenia przez ZUS należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne była zgodna z prawem, ponieważ skarżąca nie wykazała wystąpienia przesłanek nadzwyczajnych uzasadniających takie umorzenie.

Odmowa przyznania W.K. renty rodzinnej w drodze wyjątku pozostaje w zgodzie z ustawą o emeryturach i rentach z FUS z uwagi na brak zaistnienia szczególnych okoliczności oraz posiadanie przez skarżącą niezbędnych środków utrzymania, co warunkuje możliwość przyznania świadczenia w trybie wyjątku.

Zakres opieki nad osobą niepełnosprawną, uniemożliwiający podjęcie jakiejkolwiek pracy zarobkowej, może stanowić podstawę do przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Brak podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej w sprawie pomiędzy A.J. a Samorządowym Kolegium Odwoławczym w Krakowie, dotyczącej odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, z uwagi na możliwość współdzielenia opieki na niepełnosprawnym mężem przez dzieci skarżącej i niepodjęcie przez nią zatrudnienia.

Umowy z ekspertami oceniającymi projekty dofinansowania posiadają cechy umowy o dzieło, w wyniku czego nie podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jak umowy o świadczenie usług.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że decyzja o stwierdzeniu choroby zawodowej uczestnika jest zgodna z prawem, a procedury dowodowe w zakresie oceny narażenia zawodowego i rozpoznania medycznego zostały przeprowadzone prawidłowo, co sprowadza się do utrzymania w mocy decyzji organu oraz oddalenia skargi kasacyjnej.

Umowy o ocenę projektów w ramach RPO stanowią umowy o dzieło, wyłączając je z obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego. NSA oddalił skargę kasacyjną Prezesa NFZ, podtrzymując interpretację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.