Osoba pobierająca stypendium sportowe podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, jeśli nie zostało zgłoszone inne tytuły ubezpieczeniowe. Pobieranie stypendium samodzielnie determinuje obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne.

Wspólnik spółki jawnej w upadłości podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym do dnia wykreślenia spółki z Krajowego Rejestru Sądowego, niezależnie od zawieszenia działalności spółki w tym okresie.

Opłacenie składek, zdefiniowane w art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o promocji zatrudnienia, wymaga faktycznego uiszczenia wymaganych składek w określonym przepisem czasie; układy ratalne na poczet zaległych składek nie spełniają tego wymogu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego nie obejmuje istnienia rodzeństwa zdolnego do alimentacji, jeśli wnioskodawca faktycznie sprawuje opiekę i zrezygnował z zatrudnienia. Z tym też zastrzeżeniem NSA uchylił wcześniejsze orzeczenia.

Sąd NSA uchyla wyrok WSA oraz decyzje administracyjne, uznając istnienie związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a koniecznością opieki nad niepełnosprawnym, co przywraca prawo skarżącego do świadczenia pielęgnacyjnego.

Nabycie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego dla osoby pobierającej rentę z tytułu częściowej niezdolności do pracy wymaga zawieszenia tego prawa przed 31 grudnia 2023 r., w przeciwnym razie świadczenie to nie przysługuje.

Zakres opieki nad osobą niepełnosprawną, spełniający wymogi ustawy o świadczeniach rodzinnych, stanowi wystarczającą podstawę do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Ostateczne przyznanie świadczenia zależy od ustalenia zakresu sprawowanej opieki na podstawie przedstawionych dowodów, w tym orzeczenia o stopniu niepełnosprawności i wywiadu środowiskowego.

Pojęcie „podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe w danym miesiącu" użyte w art. 9 ust. 2c ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych należy rozumieć jako wynagrodzenie wynikające z treści umowy zlecenia i faktycznego jej wykonywania w tym miesiącu, a nie jako przychód zdefiniowany w art. 4 pkt 9 tej ustawy, tj. wynagrodzenie faktycznie wypłacone

Niewłaściwe przeprowadzenie przez organ badania formalnego i merytorycznego przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego skutkuje naruszeniem procedury administracyjnej; Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił postanowienia o odmowie wznowienia, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

Nie można odmówić przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie braku udziału rodzeństwa w opiece, jeśli skarżący spełnia przesłanki przewidziane w art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz faktycznie sprawuje opiekę nad osobą niepełnosprawną.

Przyznanie obywatelowi Ukrainy świadczenia pielęgnacyjnego z opieką nad dorosłym, niezależne od zamieszkiwania z dziećmi w Polsce, podlega wykładni celowościowej. Zmiany w art. 26 ust. 1 pkt 1 u.p.o.u. ograniczają świadczenia rodzinne na dzieci.

Brak wspólnego zamieszkiwania oraz posiadanie rodzeństwa zdolnego do alimentacji nie mogą stanowić przeszkód do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jeżeli opiekun faktycznie wykonuje obowiązki wynikające z konieczności zapewnienia stałej opieki nad osobą niepełnosprawną.

Okręgowa Rada Adwokacka może być stroną w postępowaniu administracyjnym o objęcie ubezpieczeniem zdrowotnym, gdy pełni rolę płatnika składki zgodnie z art. 85 ust. 4 ustawy o świadczeniach. NSA oddala skargę kasacyjną jako pozbawioną podstaw.

Wojewódzki inspektor farmaceutyczny jest uprawniony do przeprowadzania planowej kontroli apteki, jeśli zakres i podstawa kontroli różnią się od uprzednio zakończonej kontroli. Skarga kasacyjna dotycząca naruszenia przepisów materialnych została oddalona.

Zakaz reklamy aptek wykraczający poza konieczne środki ochrony zdrowia publicznego jest sprzeczny z prawem unijnym; nakładanie kar administracyjnych na tej podstawie jest niedopuszczalne. Decyzje administracyjne przekraczające tę normę podlegają uchyleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zasadność skargi kasacyjnej Prezesa NFZ, uchyla wyrok WSA w Warszawie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność właściwego ustalenia stanu faktycznego.

Artykuł 15c ust. 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji jest oczywiście niezgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 32 ust. 1 i 2, art. 64 oraz art. 67 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim ogranicza wysokość emerytury funkcjonariusza do poziomu przeciętnego świadczenia z powszechnego systemu ubezpieczeń społecznych, gdy część świadczenia przekraczająca