Preferencyjne zasady przeliczania okresów zatrudnienia na kolei przewidziane w art. 43 ust. 2 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych mają zastosowanie wyłącznie przy ustalaniu prawa do emerytury kolejowej i nie mogą być stosowane przy ustalaniu prawa do emerytury pomostowej.

Umorzenie zaległych składek na ubezpieczenia społeczne wymaga należytego wykazania przez ubiegającego się o to, że brak umorzenia zagrażałby zaspokojeniu niezbędnych potrzeb życiowych, co należy do obowiązków dowodowych strony.

Trudna sytuacja materialna osoby uprawnionej do świadczeń rodzinnych nie jest sama w sobie wystarczającą przesłanką do umorzenia nienależnie pobranych świadczeń; konieczne jest wykazanie 'szczególnie uzasadnionych okoliczności', które czynią sytuację życiową takiej osoby wyjątkową w kontekście innych uprawnionych do podobnych świadczeń.

Bezczynność organu administracji publicznej, skutkująca nieuzasadnioną i przedłużającą się przewlekłością postępowania, może być kwalifikowana jako rażące naruszenie prawa, co uzasadnia przyznanie stronie rekompensaty finansowej nawet bez wniosku strony. Sąd administracyjny jest władny zasądzić taką kwotę, kierując się uznaniem sędziowskim i biorąc pod uwagę indywidualne okoliczności sprawy.

Organ administracyjny, przyznając zwrot kosztów świadczeń medycznych poniesionych za granicą, powinien rzetelnie zbadać stan faktyczny i spełnienie warunków uznania świadczeń za gwarantowane, z uwzględnieniem całości materiału dowodowego, zgodnie z art. 42b ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Służba w formacjach wskazanych w art. 13b ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy, pełniona w okresie stalinizmu, kwalifikuje się jako służba na rzecz totalitarnego państwa, co uzasadnia obniżenie policyjnej renty rodzinnej zgodnie z przepisami art. 15c i art. 24a tej ustawy.

Obowiązek zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z ubezpieczenia społecznego wymaga nie tylko ustalenia braku prawa do świadczenia, lecz także wykazania złej wiary po stronie świadczeniobiorcy, co nie może być domniemane wyłącznie na podstawie wcześniejszych orzeczeń dotyczących pozorności tytułu do ubezpieczeń.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego kluczowe jest, czy zakres i charakter osobistej opieki sprawowanej nad niepełnosprawnym członkiem rodziny uniemożliwiają podjęcie lub kontynuowanie zatrudnienia, zgodnie z wymogami art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych.

Podmiot prowadzący działalność oświatową, nie może skutecznie ubiegać się o dofinansowanie wynagrodzeń pracowniczych na podstawie art. 15g Tarczy Antykryzysowej, jeśli dotyczy to pracowników zatrudnionych w działalności oświatowej, podlegającej wyłączeniu wynikającemu z art. 170 Prawa oświatowego.

Rada gminy przed podjęciem uchwały ograniczającej godziny sprzedaży napojów alkoholowych musi faktycznie uzyskać opinię jednostki pomocniczej gminy, samo wystąpienie o opinię nie wystarcza do spełnienia wymogów prawnych (art. 12 ust. 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).

Uchwała organu samorządu terytorialnego, dotycząca materii uznaniowej, musi być uzasadniona w sposób ujawniający przesłanki i motywy przyjęcia konkretnych rozwiązań prawnych, co wynika z zasady demokratycznego państwa prawnego i ustawy o wychowaniu w trzeźwości, nawet jeśli przepisy nie wymagają expressis verbis sporządzenia takiego uzasadnienia.

Pobieranie renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy stanowi przeszkodę w uzyskaniu świadczenia pielęgnacyjnego, o ile wnioskodawca nie zrezygnuje z pobierania renty, zgodnie z funkcją kompensacyjną świadczenia pielęgnacyjnego.

Dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a koniecznością sprawowania intensywnej opieki.

Osoba, która została uznana za całkowicie niezdolną do pracy przez właściwy organ, nie może być uznana za spełniającą wstępny warunek przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, jakim jest rezygnacja z pracy wyłącznie z powodu sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną, ponieważ niezdolność do pracy czyni tę rezygnację niemożliwą.

Art. 37at ust. 8 Prawa farmaceutycznego trzeba interpretować w powiązaniu z inspekcją lub kontrolą działalności gospodarczej odnoszącą się do monitorowania przewozu i wprowadzania do obrotu produktów leczniczych, co oznacza, że nie można stosować tego przepisu do sytuacji niewpisujących się w ten kontekst.

Kryterium służby na rzecz totalitarnego państwa, definiowane w ustawie zaopatrzeniowej, powinno uwzględniać wszystkie okoliczności, w tym indywidualne czyny i ich wpływ na naruszanie praw i wolności człowieka, czego aspektem jest ograniczenie praw emerytalnych funkcjonariuszy zaangażowanych w działania reżimu komunistycznego.

Umowy o przeprowadzenie wykładów na uczelni wyższej, które nie mają charakteru twórczego i indywidualnego dzieła naukowego, są traktowane jako umowy o świadczenie usług, co skutkuje objęciem ich wykonawców obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Umowa o świadczenie usług, której przedmiotem są działania edukacyjne i dydaktyczne, nie spełnia warunków umowy o dzieło, gdy nie można z góry określić zindywidualizowanego dzieła w rozumieniu art. 627 k.c., a charakter takich umów podpada pod przepisy dotyczące zlecenia.

Każde działanie apteki skierowane na zachęcanie klientów do zakupu, w tym promocje cenowe i użycie haseł sugerujących promocyjne oferty, stanowi niedozwoloną reklamę apteki w rozumieniu art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz lokalu.

Okres służby funkcjonariusza może zostać zakwalifikowany jako służba na rzecz totalitarnego państwa tylko po dokładnej analizie wszystkich okoliczności, w tym czynów oraz ich wpływu na podstawowe prawa człowieka, a także w kontekście służby po 1990 r. zasady zmniejszenia emerytury muszą odpowiadać zasadom sprawiedliwości społecznej.

Umowy o prowadzenie zajęć dydaktycznych na uczelniach wyższych, które nie przewidują osiągnięcia zindywidualizowanego rezultatu, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Reklamą aptek i ich działalności jest każdy przekaz mający na celu zachęcenie do korzystania z usług apteki lub zakupu produktów w niej oferowanych, z wyłączeniem informacji o lokalizacji i godzinach pracy apteki, co jest zabronione na mocy art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego.

Umowy związane z przygotowaniem i prowadzeniem zajęć dydaktycznych, bez wyraźnego rezultatu ucieleśnionego w umowie, kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, a nie jako umowy o dzieło.

Umowa o prowadzenie zajęć dydaktycznych, które wymagają staranności i są cykliczne, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło i podlega przepisom o świadczeniu usług, co skutkuje objęciem obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym.