Rezygnacja z pracy w gospodarstwie rolnym przez A.Z. jest bezpośrednio związana z koniecznością sprawowania ustawicznej opieki nad matką, co spełnia przesłanki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego. Brak możliwości podjęcia zatrudnienia jest wynikiem faktycznej konieczności codziennej opieki.

Przesłanką przyznania renty w drodze wyjątku jest brak spełnienia warunków do uzyskania świadczeń na skutek szczególnych okoliczności, co nie może być zastąpione trudnościami materialnymi lub stanem zdrowia uniemożliwiającym pracę (art. 83 ust. 1 ustawy FUS).

Decyzja o przyznaniu renty w drodze wyjątku ma charakter konstytutywny; świadczenie to przysługuje od daty wydania decyzji przyznającej, a brak podstaw prawnych do przyznania z mocą wsteczną świadczenia.

Odmowa przyznania świadczenia wychowawczego polskiemu dziecku z powodu cudzoziemskiego statusu rodzica narusza zasadę równego traktowania i wymaga wykładni uwzględniającej konstytucyjne prawa dziecka i rodziny, co przewyższa wymogi formalne dotyczące statusu rodzica.

Spadkobierca płatnika składek nie ma statusu płatnika, lecz jest jedynie traktowany jak płatnik na podstawie art. 97 § 1 Ordynacji podatkowej w związku z art. 31 ustawy systemowej. Uprawnienia wynikające z art. 24 ust. 6c-6e ustawy systemowej (prawo do zwrotu nienależnie opłaconych składek oraz odsetek za zwłokę) przysługują spadkobiercy jako ekspektatywa nabycia prawa podmiotowego. Odsetki od nienależnie

Opłata za zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych jest należna nawet w okresie zakazu działalności spowodowanego pandemią COVID-19; brak podstaw prawnych do zwolnienia z tej opłaty.

Dla skutecznego zaskarżenia decyzji odmawiającej świadczenia pielęgnacyjnego konieczne jest wykazanie właściwej interpretacji i zastosowania przepisów oraz podważenie ustaleń faktycznych potwierdzających brak związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a sprawowaniem opieki nad osobą niepełnosprawną.

Przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wymaga istnienia bezpośredniego związku przyczynowo-skutkowego między rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym.

Pobieranie dodatku pielęgnacyjnego wyklucza możliwość przyznania zasiłku pielęgnacyjnego, a decyzja o uchyleniu zasiłku może być podjęta z efektem na przyszłość, jeżeli spełnione są przesłanki ustawowe.

Oddalenie skargi kasacyjnej Z. S. przez NSA wskazuje na zgodność z prawem oraz należytą ocenę przez organy administracyjne i sądy przesłanek do umorzenia zaległości składkowych. Ostateczne rozstrzygnięcie nie naruszało przepisów prawa procesowego ani materialnego.

Rezygnacja z prowadzenia gospodarstwa rolnego, podyktowana koniecznością opieki nad osobą niepełnosprawną, spełnia przesłanki przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, przy założeniu realnego sprawowania opieki będącego powodem rezygnacji ze źródła dochodu.

Świadome uchybienie terminowi przez stronę nie uprawnia do przywrócenia terminu na podstawie art. 58 § 1 k.p.a., gdy brak w tym zakresie uprawdopodobnienia braku winy.

Umowy zawarte pomiędzy skarżącym a uczestniczką postępowania stanowią umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu; uczestniczka podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 lit.e ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Prawodawca wprowadził do ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy dwa mechanizmy korygujące wysokość emerytur funkcjonariuszy pełniących służbę na rzecz totalitarnego państwa. Pierwszy z nich "zeruje" tzw. kwalifikowane lata służby i nie pozostaje w sprzeczności z Konstytucją RP. Natomiast drugi, obniżający wysokość świadczenia do przeciętnej emerytury wypłacanej w powszechnym systemie ubezpieczenia

Odmowa przyznania świadczenia pielęgnacyjnego jest zgodna z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdyż zakres opieki nie uniemożliwiał podjęcia zatrudnienia przez skarżącego. Czynności związane z opieką wpisują się w ramy zwykłej, rodzinnej pomocy, nie wymagając rezygnacji z pracy zarobkowej.

Umowy dotyczące przygotowania i wygłoszenia wykładów w analizowanej sprawie są umowami o świadczenie usług, co oznacza, że wykonujący takie umowy podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej.

Umowa na przeprowadzenie wykładów, nawet jeśli zawiera elementy twórczości, nie stanowi umowy o dzieło, a umowę o świadczenie usług, zgodnie z art. 734 w zw. z art. 750 k.c., co skutkuje obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy.

Umowy o świadczenie usług polegające na prowadzeniu wykładów, które nie spełniają kryteriów twórczego i indywidualnego dzieła naukowego, nie stanowią umowy o dzieło. Tym samym, podlegają one przepisom o obowiązkowym ubezpieczeniu zdrowotnym jako umowy o świadczenie usług zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Umowy cywilnoprawne dotyczące działalności edukacyjnej, o starannym działaniu i powtarzalnym charakterze, nie stanowią umowy o dzieło, lecz umowy o świadczenie usług, co skutkuje obowiązkiem podlegania ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Umowy mające za przedmiot przeprowadzenie wykładów i przekazanie wiedzy, nawet o autorskim charakterze, stanowią umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, a nie umowy o dzieło, które nakładają obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego.

Zmiana nazwy apteki na "Apteka S." stanowiłaby niedozwoloną reklamę w rozumieniu art. 94a ust. 1 u.p.f., naruszając zasady konkurencji i wprowadzając klientów w błąd, co uzasadnia odmowę zmiany zezwolenia.

Umowy o świadczenie wykładów, skutkujące obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, nie stanowią umów o dzieło, gdyż nie przewidują osiągnięcia konkretnego rezultatu, lecz opisują proces edukacyjny bez odpowiedzialności za efekt końcowy zdefiniowany w art. 627 k.c.

Umowa o przeprowadzenie wykładów na studiach podyplomowych, jako niemająca charakteru dzieła z góry określonego rezultatu, lecz zobowiązanie do starannego działania, kwalifikuje się jako umowa o świadczenie usług, co wiąże się z obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego na zasadach wskazanych w art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Umowy dotyczące przeprowadzenia wykładów, nawet jeśli miały charakter niestandardowy i obejmowały elementy twórcze, uznaje się za umowy o świadczenie usług, a nie umowy o dzieło, gdyż nie przewidują one osiągnięcia z góry określonego rezultatu, a w konsekwencji osoby je wykonujące podlegają obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego na podstawie przepisów dotyczących zlecenia.