NSA, rozpoznając skargę kasacyjną, stwierdził, że w obecnym stanie prawnym brak jest podstaw do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego bratu, jeśli osoby zobowiązane w pierwszej kolejności nie są osobami małoletnimi ani nieposiadającymi orzeczeń o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Decyzja odmawiająca umorzenia zaległości z tytułu świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest poprawna, gdy sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika nie wykazuje wyjątkowości wymaganej prawem. Sąd administracyjny nie stwierdził istotnych naruszeń postępowania administracyjnego.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego została oddalona przez NSA z uwagi na brak spełnienia ustawowych przesłanek do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego przed 2023 roku oraz prawidłową ocenę prawną przez sąd I instancji.

Negatywna przesłanka przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z powodu związku małżeńskiego osoby wymagającej opieki, bez oparcia się na orzeczeniu o znacznym stopniu niepełnosprawności współmałżonka, jest zgodna z prawem i zasadami konstytucyjnymi.

Złożenie wniosku o ustalenie stopnia niepełnosprawności przed końcem 2023 r. daje podstawę do stosowania starszych przepisów dotyczących świadczeń pielęgnacyjnych, jeśli wniosek o świadczenie zostanie złożony w terminie określonym przez art. 24 ust. 2a ustawy.

NSA wyraził stanowisko, że sądy administracyjne zobowiązane są do badania przedawnienia składek w ramach postępowania dotyczącego ich umorzenia; bez tego postępowanie jest bezprzedmiotowe.

Przepisy art. 99 ust. 3 pkt 2 i 3 u.p.f. dotyczące limitów antykoncentracyjnych nie mogą stanowić samodzielnej podstawy prawnej do wszczynania postępowań administracyjnych niezwiązanych bezpośrednio z procedurą wydawania zezwoleń na prowadzenie apteki.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając dobrowolne uregulowanie zaległości abonamentowych przed wszczęciem postępowania za czyniące je bezprzedmiotowym, oddalił skargę kasacyjną G.M. przeciwko decyzji KRRiT umarzającej postępowanie. NSA potwierdził, że sytuacja taka zgodnie z art. 105 K.p.a. wyklucza potrzebę meritum decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że postępowanie w przedmiocie przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej nie powinno być zawieszone z uwagi na równoległe postępowanie cofnięcia zezwolenia, przy braku zadeklarowanego zakazu w przepisach regulujących takie postępowania.

Przepisy art. 99 ust. 3a i art. 4 u.p.f. określają warunki wydania zezwolenia, nie stanowią jednak samodzielnych podstaw jego cofnięcia z powodu późniejszych zmian właścicielskich."

Nienależnie pobrane świadczenie pielęgnacyjne jest podlegające zwrotowi, gdy skarżący został należycie pouczony o braku prawa do świadczenia, a mimo to nie sprawował faktycznej opieki. Skarga kasacyjna oddalona.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przesłanka wspólnego zamieszkiwania z dzieckiem jako warunek przyznania świadczenia wychowawczego musi być ściśle spełniona, co wyklucza możliwość przyznania świadczenia w przypadku braku stałego zamieszkania dziecka z wnioskodawcą.

Wydanie przez sąd drugiej instancji wyroku w składzie jednego sędziego, ukształtowanym na podstawie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, w okresie po dniu 26 kwietnia 2023 r., tj. po podjęciu przez skład siedmiu sędziów Izby Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego uchwały III

Rolnik prowadzący działalność pozarolniczą po uzyskaniu prawa do emerytury rolniczej podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu w ZUS, na zasadach określonych dla pozarolniczej działalności gospodarczej.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził zasadność odmowy wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, uznając, że okoliczności te były już przedmiotem prawomocnie zakończonego postępowania, co uzasadnia zastosowanie zasady powagi rzeczy osądzonej.

Opinia sanitarna nie stanowi przesłanki do wszczęcia postępowania o udzielenie zezwolenia na prowadzenie apteki, lecz wpływa na jego rozstrzygnięcie. Zasady proceduralne nie sprzeciwiają się stosowaniu przepisów sprzed nowelizacji, jeśli wniosek złożono wcześniej. Zarzuty kasacyjne nie uzasadniają uchylenia rozstrzygnięcia.

Umowa o przyłączenie energetyczne, zawarta jako umowa o dzieło, nie spełnia kryteriów tej umowy, a zatem zleceniobiorca podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego jako wykonawca usług zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. e) ustawy o świadczeniach.

Decyzja administracyjnej kary pieniężnej za prowadzenie apteki bez zezwolenia, uchylona z powodu niewystarczającego ustalenia stanu faktycznego przedawnienia i braku analizy znikomości naruszenia, zgodnie z art. 189g i art. 189f § 1 k.p.a., pozostaje w mocy. Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Farmaceutycznego zostaje oddalona przez NSA.

Umowa o przygotowanie i wygłoszenie wykładu, jako nieposiadająca cech twórczego i indywidualnego dzieła, stanowi umowę o świadczenie usług, podlegającą obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu.

Zezwolenia na prowadzenie aptek nie mogą być cofane z powodu zmian właścicielskich lub koncentracyjnych zachodzących po ich wydaniu, gdyż art. 99 ust. 3a i 4 ustawy odnoszą się jedynie do warunków wydawania zezwoleń. Pozwala to wykluczyć stosowanie mechanizmu cofania zezwoleń retroaktywnie na podstawie późniejszych naruszeń struktury właścicielskiej aptek.

NSA potwierdza prawidłowość odmowy wszczęcia postępowania przez GIF, uznając powagę rzeczy osądzonej dla decyzji odmownych ws. nieważności przeniesienia zezwolenia na prowadzenie apteki, eliminując możliwość ponownego wszczynania postępowania administracyjnego w tej samej sprawie na podstawie nowych argumentów.

Zawieszenie biegu terminu przedawnienia składek na ubezpieczenia społeczne jest prawidłowe, gdy pierwsza czynność egzekucyjna została podjęta i dłużnik o tym powiadomiony, co odpowiada wymogom art. 24 ust. 5b ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, niezależnie od skuteczności egzekucji.

Osoba będąca wdową, wychowująca dzieci z pierwszego małżeństwa bez udziału drugiego rodzica, może być uznana za osobę samotnie wychowującą dzieci, nawet będąc w nieformalnym związku z nowym partnerem i posiadając z nim dziecko. W takim przypadku przysługuje jej dodatek do zasiłku rodzinnego.

Samo istnienie rodzeństwa osoby wymagającej opieki nie wyklucza prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, jeśli jedno z dzieci faktycznie sprawuje pełną opiekę, rezygnując z pracy zarobkowej. Decyzje administracyjne oparte na błędnej wykładni przepisów ulegają uchyleniu, pomimo że uzasadnienia niektórych argumentów wymagały korekty.