Osoba uprawniona do emerytury, która spełnia warunki do przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, może dokonać wyboru wyższego świadczenia pielęgnacyjnego poprzez zawieszenie prawa do emerytury, co pozwala na zastosowanie wykładni prokonstytucyjnej mającej na celu zabezpieczenie finansowe opiekuna osoby niepełnosprawnej.
Pojęcie „przychodu z tytułu działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego” użyte w art. 40 ust. 1 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy musi być wykładane w świetle „zasad dotyczących zmniejszania emerytury”, do których zaliczamy definicję „działalności podlegającej obowiązkowi ubezpieczenia społecznego” z art. 104 ust. 2 i 3 ustawy emerytalnej.
Osobie spełniającej warunki do przyznania wyższego świadczenia pielęgnacyjnego i chcącej je otrzymać, a pobierającej emeryturę, należy umożliwić wybór jednego z tych świadczeń przez rezygnację z pobierania świadczenia niższego (art. 17 ust. 1 oraz art. 27 ust. 5 ustawy o świadczeniach rodzinnych).
Warunkiem uwzględnienia przy ustalaniu prawa do emerytury oraz przy obliczaniu jej wysokości przypadających przed dniem 1 stycznia 1983 r. okresów pracy w gospodarstwie rolnym po ukończeniu 16 roku życia na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz.U. z 2022 r., poz. 504) nie jest spełnienie przez
Umorzenie należności dłużnika alimentacyjnego z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego może mieć miejsce wyłącznie w sytuacjach szczególnych i nadzwyczajnych, a sytuacja dochodowa i rodzinna dłużnika musi wyróżniać się w sposób obiektywny spośród innych dłużników (art. 30 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów).
Świadczenie pielęgnacyjne nie może być przyznane w okresie, w którym wnioskodawca posiada ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, nawet jeżeli złożył on oświadczenie o rezygnacji ze specjalnego zasiłku uzależnione od wcześniejszego przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.
Nakazanie zwrotu zasiłku chorobowego wypłaconego za okres niezdolności do pracy, podczas którego ubezpieczony wykonywał czynności mieszczące się w definicji pracy zarobkowej, zawartej w art. 17 ust. 1 ustawy zasiłkowej, w żadnej mierze nie narusza art. 84 ust. 2 w związku z ust. 1 ustawy systemowej.
Oddalenie skargi na decyzję administracyjną nie wyłącza możliwości badania i stwierdzenia jej nieważności w odrębnym postępowaniu; organ administracji publicznej obowiązany jest rozpoznać żądanie stwierdzenia nieważności stosując odpowiednie przepisy k.p.a., chyba że zachodzą przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania ze względu na wcześniejszy wyrok sądu administracyjnego.
Przesłanki z art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy emerytalnej ocenia najpierw organ rentowy, co oznacza, że muszą one być ujawnione na tym etapie postępowania. Dopiero w przypadku ich wadliwej oceny - a więc sporu co do istoty sprawy - krystalizuje się substrat zaskarżenia decyzji organu rentowego do sądu powszechnego. Wówczas pojawia się możliwość wskazania, że organ rentowy błędnie nie dał wiary określonym
Wyłączenia z okresów pracy w szczególnych warunkach okresów zasiłków chorobowych z mocy art. 12 ustawy z 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych nie znosi regulacja z art. 32 ust. 1a ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS.
Termin trzymiesięczny, określony w art. 24 ust. 2a ustawy o świadczeniach rodzinnych, biegnie od dnia stwierdzenia prawomocności wyroku sądu powszechnego, a nie od dnia jego prawomocności czy wydania.
Nie jest dopuszczalne wymaganie od osoby uprawnionej do zasiłku dla opiekuna rezygnacji z tego świadczenia, zanim otrzyma zapewnienie organu o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego. Organy administracji muszą podjąć wszelkie niezbędne działania, aby umożliwić stronie skorzystanie z prawa wyboru jednego ze świadczeń w przypadku ich zbiegu.
Prawo do świadczenia pielęgnacyjnego powinno być interpretowane w taki sposób, aby nie naruszało konstytucyjnej zasady równości, umożliwiając osobie, która zawiesiła wypłatę emerytury i sprawuje opiekę nad członkiem rodziny niepełnosprawnym, korzystanie ze świadczenia pielęgnacyjnego.
Zastosowanie wykładni systemowej oraz celowościowej i funkcjonalnej może prowadzić do odstąpienia od jasnych rezultatów wykładni językowej przepisu prawa, jeśli zmiana relacji pomiędzy wysokościami świadczeń systemu ubezpieczeń emerytalno-rentowych i świadczeń rodzinnych wskazuje na potrzebę takiego działania, zapewniającego ochronę konstytucyjnej zasady równości w dostępie do świadczeń socjalnych.
W postępowaniu dotyczącym stwierdzenia choroby zawodowej, ostateczne wnioski w zakresie rozpoznania schorzenia i jego przyczyn, wynikające z orzeczeń lekarskich wydanych przez lekarzy specjalistów z zakresu medycyny pracy, wiążą organy administracji publicznej, a ich kwestionowanie wymaga przesłanek o wyjątkowym charakterze, wynikających z ewentualnych błędów procedury bądź rażących wad diagnozy.
W ramach zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych wydawanych na podstawie ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi, wszelka sprzedaż realizowana w sposób umożliwiający wydanie alkoholu nabywcy w miejscu innym niż wskazane w zezwoleniu stanowi naruszenie warunków omawianego zezwolenia i uzasadnia jego cofnięcie.
Ustalenie prawa do nawet częściowej (w ograniczonym zakresie) wypłaty emerytury w obniżonym wieku emerytalnym z tytułu wykonywania pracy w szczególnych warunkach, stoi na przeszkodzie przyznaniu prawa do rekompensaty. Wymaga to jednak dodatkowych ustaleń, a zwłaszcza przedstawienia stanowiska ZUS odnośnie do zachowania przez ubezpieczonego prawa do emerytury w obniżonym wieku emerytalnym po dniu złożenia
Sprzedaż napojów alkoholowych przez internet przy zastosowaniu dostawy do miejsca wskazanego przez nabywcę, która wykracza poza adres punktu sprzedaży określony w zezwoleniu, stanowi naruszenie warunków zezwolenia zgodnie z art. 18 ust. 10 pkt 2 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i uzasadnia cofnięcie zezwolenia na sprzedaż alkoholu.
W kontekście prawa o świadczeniach rodzinnych, tymczasowy pobyt dziecka poza miejscem zamieszkania rodzica, w szczególności gdy jest motywowany problemami wychowawczymi, nie przerywa wspólnoty dochodowej ani więzi rodzinnej i nie uzasadnia odmowy prawa do świadczeń rodzinnych.
Podstawa wymiaru składki w danym miesiącu stanowi iloczyn umówionej stawki godzinowej przemnożonej przez liczbę godzin przepracowanych w tym miesiącu, niezależnie od tego, jak strony się umówiły w zakresie terminów płatności wynagrodzenia.
Podstawa wymiaru składki w danym miesiącu stanowi iloczyn umówionej stawki godzinowej przemnożonej przez liczbę godzin przepracowanych w tym miesiącu, niezależnie od tego, jak strony się umówiły w zakresie terminów płatności wynagrodzenia.
Wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 k.p.a. i uchylenie wcześniejszej decyzji organu nie jest uzasadnione, gdy nie zachodzą okoliczności wskazujące na błędne informowanie strony przez organ lub uniemożliwienie dokonania świadomego wyboru przysługującego świadczenia, zwłaszcza gdy strona wielokrotnie ubiegała się o konkretne świadczenie, posiadając pełną świadomość innych
W przypadku ustalania prawa do świadczenia wychowawczego w kontekście zmiany miejsca pobytu dziecka, istotne jest pouczenie świadczeniobiorcy o okolicznościach i warunkach utraty prawa do tego świadczenia, które musi być sformułowane w sposób jasny i zrozumiały, umożliwiający świadome działanie tej osoby.
Niezdolność do pracy to sytuacja faktyczna i ocena prawna. W przypadku częściowej niezdolności do pracy znaczenie ma dopiero utrata w znacznym stopniu zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji. Utrata zdolności do pracy w stopniu mniejszym niż znaczny nie jest podstawą renty z tytułu niezdolności do pracy (art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach). Niezdolności do pracy nie