W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być przyznane przed wygaśnięciem decyzji o przyznaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego; art. 17 i art. 27 ustawy o świadczeniach rodzinnych wykluczają taką możliwość.

Umowy zawierające obowiązek przygotowania i przeprowadzenia wykładów kwalifikują się jako umowy o świadczenie usług, do których stosuje się przepisy o zleceniu, co skutkuje objęciem zainteresowanego obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego.

Zawieszenie renty do 31 grudnia 2023 r. stanowi warunek sine qua non nabycia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie wcześniejszych przepisów, zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy o świadczeniu wspierającym z 2023 r.

Oddalenie skargi kasacyjnej jako bezzasadnej, gdyż decyzja administracyjna z dnia 30 stycznia 2023 r. odmawiająca stwierdzenia nieważności wcześniejszej decyzji nie naruszyła prawa w sposób rażący ani materialnie, ani proceduralnie.

Postępowanie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, nieprawidłowo realizujące wytyczne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w przedmiocie zwolnienia z obowiązków opłacania składek, będące uchybieniem proceduralnym, nie może skutkować negatywnym dla strony transportem prawnym.

Skarga kasacyjna, w której nie wykazano naruszenia prawa materialnego lub proceduralnego, poprzez brak precyzji i argumentacji, podlega oddaleniu, a koszty postępowania kasacyjnego mogą być niezasądzone.

Naczelny Sąd Administracyjny, uchylając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, uznał konieczność powtórnego rozpoznania sprawy z uwzględnieniem wszechstronnej analizy przesłanek umorzenia składek oraz wnikliwej oceny dowodów dotyczących stanu zdrowia i majątku skarżącego.

Oddalono skargę kasacyjną złożoną przez M. S., z powodu nieprzekonująco wyeksponowanych podstaw naruszenia prawa materialnego w odniesieniu do umorzenia składek ZUS, co czyni skargę niezasadną według art. 184 p.p.s.a.

ZUS prawidłowo odmówił umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne z uwagi na niewykazanie przesłanek natychmiastowej potrzeby ich umorzenia, a także braki dowodowe. Skarga kasacyjna nie znalazła uzasadnienia, umorzenie składek następuje wyłącznie w okolicznościach nadzwyczajnych, których tu nie stwierdzono.

NSA uznaje skargę kasacyjną za nieuzasadnioną, podtrzymując wyrok WSA, stwierdzając brak formalnego uzasadnienia zarzutów naruszenia prawa materialnego i proceduralnego, co uniemożliwia kasacyjną kontrolę rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia składek.

W przypadku braku zarzutów proceduralnych w skardze kasacyjnej, sąd ogranicza się do rozpoznania zarzutów materialnoprawnych w granicach zaskarżenia. Spełnienie wymogów formalnych skargi kasacyjnej jest kluczowe dla rozpatrzenia przez sąd zarzucanego naruszenia prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż w sprawie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne brak było podstaw dla uwzględnienia skargi kasacyjnej, potwierdzając prawidłowość ustaleń dokonanych przez organ i Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Obywatel Ukrainy przebywający legalnie na terytorium RP może ubiegać się o zasiłek pielęgnacyjny niezależnie od zamieszkiwania z dziećmi; art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie ogranicza katalogu świadczeń do tych związanych wyłącznie z dziećmi.

Osoba prowadząca pozarolniczą działalność gospodarczą podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego przez cały okres aktywnego wpisu do CEIDG, niezależnie od faktycznego prowadzenia działalności i złożenia formalnego zawieszenia działalności.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że w sprawach dotyczących cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki za naruszenie art. 86a u.p.f., niezbędne jest rozważenie znikomości wagi naruszenia oraz wnikliwe uzasadnienie decyzji o nieodstępowaniu od cofnięcia zezwolenia, uwzględniające cel art. 103 ust. 1b u.p.f.

Skarga kasacyjna M.K. została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że Skarżąca nie spełniła kryteriów ustawowych dla przyznania dodatku węglowego, gdyż jej głównym źródłem ogrzewania było drewno, a nie węgiel. Ocena dowodów przez organy i sąd była prawidłowa.

Świadczenia wspólnika spółki o ciągłym charakterze, odpowiadające czynnościom zarządu, nie mieszczą się w zakresie art. 176 KSH i podlegają regulacjom o zleceniu, skutkując obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego (art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach zdrowotnych).

W sytuacji, gdy skarżący wykazuje jedynie okazjonalny, rekreacyjny charakter zamieszkiwania pod adresem zgłoszonym do otrzymania dodatku węglowego, brak jest podstaw do uznania prawa do dodatku, co potwierdza prawidłowość decyzji organów niższej instancji oraz oddalenie skargi kasacyjnej.

Umowy cywilnoprawne mogą zostać zaklasyfikowane jako umowy o dzieło, jeżeli przeważa w nich element indywidualnego i twórczego rezultatu pracy, co wyklucza ich uznanie za usługi podlegające ubezpieczeniu zdrowotnemu. Niespełnienie obowiązku wszechstronnej analizy dowodowej przez organ skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, stwierdzając prawidłowość orzeczeń lekarskich i administracyjnych uznających zespół cieśni nadgarstka za chorobę zawodową. Właściwe organy prawidłowo przyjęły wysokie prawdopodobieństwo związku schorzenia z warunkami pracy, spełniając wymogi art. 2351 k.p.

Umowa o wykonanie ankietowych badań akt, mająca charakter usługi polegającej na starannym działaniu, nie spełnia kryteriów umowy o dzieło, co skutkuje podleganiem obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego dla wykonawcy tej umowy.

Dla uznania choroby jako zawodowej wystarczające jest stwierdzenie istnienia warunków narażających oraz wysokie prawdopodobieństwo zawodowego charakteru, potwierdzone orzeczeniem lekarskim. Organ administracji działa w granicach takiego orzeczenia, chyba że wzbudza ono istotne wątpliwości.

Przyznanie świadczenia w drodze wyjątku na podstawie art. 83 ust. 1 u.f.u.s. wymaga łącznie spełnienia warunków dotyczących ubezpieczenia, niemożności podjęcia pracy z powodu całkowitej niezdolności oraz braku niezbędnych środków utrzymania. Brak któregokolwiek wyklucza przyznanie świadczenia.

Umowa polegająca na przeprowadzaniu ankietowych badań akt sądowych nie jest umową o dzieło. Pracownik zaangażowany w działania podlega obowiązkowi ubezpieczeń społecznych z tytułu umowy o świadczenie usług typu starannego działania.