Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.
Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.
Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez brak świadectwa zgodności WE jest nieważna. Brak tego dokumentu uniemożliwia legalną rejestrację pojazdu nowego niehomologowanego na terytorium UE oraz spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa.
Decyzja organu administracyjnego o rejestracji pojazdu, podjęta z rażącym naruszeniem przepisów prawa, zwłaszcza w zakresie wymogu posiadania przez pojazd nowy świadectwa zgodności WE, podlega stwierdzeniu nieważności. Brak tego dokumentu uniemożliwił legalne dopuszczenie pojazdu do ruchu według przepisów krajowych i unijnych.
Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione rażącym naruszeniem prawa przez wydanie decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów. Decyzja o rejestracji nie powodowała nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.
Na przewoźnika może być nałożona kara za każdy incydent niewydania pasażerowi biletu przed rozpoczęciem przewozu drogowego zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym i jej załącznikami.
Nieznaczne przekroczenie liczby zwierząt w ramach dobrostanu krów mlecznych może nie naruszać zasad przyznania płatności, o ile organ właściwie oceni niezgodność w kontekście prawa unijnego i krajowego, nie nadużywając uznania administracyjnego względem producentów.
Skarga kasacyjna w sprawie A.S. przeciwko ARiMR w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich została oddalona przez NSA z powodu braku wykazania błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania prawa materialnego oraz niepodważenia ustaleń faktycznych.
Naczelny Sąd Administracyjny, przy ocenie pochodzenia towarów, podkreśla, iż przeładunek w kraju trzecim nie wpływa na zmianę niepreferencyjnego pochodzenia towarów, gdy brak jest istotnego przetworzenia, a organy celne prawidłowo zastosowały środki antydumpingowe na towary z ChRL.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną G. Sp. z o.o., uznając, że zarzuty skarżącej dotyczące naruszenia przepisów materialnych i procesowych są bezzasadne w świetle obowiązujących regulacji prawnych.
Legitymowanie się przez rolników tytułem prawnym do gruntów Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności bezpośrednich jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, nie narusza zasady równości oraz nie wymaga orzeczenia prejudycjalnego TSUE.
Przepis art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, wymagający tytułu prawnego do gruntu państwowego jako warunku do przyznania płatności, jest zgodny z prawem Unii Europejskiej. Oddala się skargę kasacyjną, potwierdzając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że prawidłowe zastosowanie przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczących powrotnego wywozu wyklucza możliwość zastosowania tej procedury w przypadku, gdy towary pozostają na obszarze celnym Unii.
Unieważnienie zgłoszenia celnego dokonane przez organ celny, połączone z brakiem dostatecznych dowodów eksportu przedstawionych przez zgłaszającego, jest zgodne z prawem. W przypadku braku wystarczających dowodów potwierdzających opuszczenie obszaru celnego, organ celny ma podstawy do unieważnienia zgłoszenia.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną G. Sp. z o.o. uznając, że skarga nie wykazała naruszenia przepisów materialnych ani procesowych oraz że nie wystąpiły przesłanki do uchylenia poprzednich rozstrzygnięć sądowych.