Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy w zakresie kwalifikacji taryfowej towarów i nie dopuścił się naruszeń proceduralnych. WSA słusznie uzasadnił swoje rozstrzygnięcie, co pozwoliło na jego obronę przed NSA.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za bezzasadną skargę kasacyjną N. Sp. z o.o. przeciw decyzjom dot. weryfikacji zgłoszenia celnego, podtrzymując uzasadnione działania organów celnych zgodne z UKC i postępowaniem administracyjnym, co potwierdza zgodność zakwestionowanych decyzji z przepisami materialnymi i proceduralnymi.

W transakcjach Incoterms CPT, wartość celna towarów nie obejmuje kosztów transportu po wprowadzeniu na obszar celny UE (art. 72 lit. a UKC), co jest zgodne z unijnym prawodawstwem i organizacją rynków rolnych.

Deklarowana wartość transakcyjna towarów importowanych może zostać zakwestionowana przez organy celne w przypadku wystąpienia uzasadnionych wątpliwości co do jej wiarygodności. Organ celny może zastosować metodę obliczenia wartości celnej opartą na danych porównawczych, o ile importer nie przedstawi satysfakcjonujących dowodów potwierdzających prawidłowość deklarowanej ceny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za prawidłową decyzję organów celnych o klasyfikacji spornych towarów jako elektronicznych czytników książek, z pominięciem ich funkcji dodatkowych, co skutkowało zastosowaniem stawki celnej 0,9%.

NSA oddalił skargę kasacyjną A. B., stwierdzając brak podstaw do przyznania płatności ekologicznej z uwagi na nieudowodnienie przez skarżącą posiadania faktycznego zajęcia gruntów rolnych.

Klasyfikacja taryfowa towarów dokonana przez organy celne i zaakceptowana przez WSA jest prawidłowa, a zarzucane uchybienia procesowe nie wpływają na wynik sprawy; skarga kasacyjna nieusprawiedliwiona.

Uchylenie decyzji ostatecznych organów administracji w oparciu o nieuzasadnione przesłanki wznowienia postępowania stanowi naruszenie procedury, jeśli brak jest nowych nieznanych organowi dowodów. Sąd administracyjny nie stwierdza nieważności takich decyzji, lecz bada ich proceduralną poprawność.

Roszczenia powódki z tytułu odprowadzania ścieków nie podlegają skróconemu, dwuletniemu okresowi przedawnienia z art. 554 k.c., lecz trzyletniemu określonemu w art. 118 k.c., gdyż nie dotyczą sprzedaży w rozumieniu art. 555 k.c.

Skargę kasacyjną oddalono, uznając że Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo zastosował przepisy dotyczące przewozu towarów niebezpiecznych, w tym obliczenia ilości materiałów na wyłączeniu ADR. Prawidłowość dokumentacji i ustaleń organów administracyjnych nie została skutecznie zakwestionowana.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że koszty transportu poniesione po wprowadzeniu towarów na obszar celny Unii Europejskiej nie są uwzględniane w wartości celnej towarów, zgodnie z art. 72 lit. a UKC, nawet w przypadku transakcji na warunkach CPT.

Przygotowane na podstawie aktów prawnych opublikowanych od 18 marca do 14 kwietnia 2025 r.

Składka na ubezpieczenie zdrowotne.

Obowiązek podlegania i opłacania składek na ubezpieczenia społeczne z tytułu umowy o współpracę z osobami prowadzącymi działalność nieewidencjonowaną.

Niepodleganie obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym przez okres 6 miesięcy od dnia podjęcia działalności gospodarczej.

Obowiązek podlegania ubezpieczeniom społecznym z tytułu zawartej umowy o świadczenie usług z osobami wykonującymi tzw. działalność nieewidencjonowaną.

Podleganie ubezpieczeniom społecznym członka zarządu.

Możliwość opłacania w bieżącym roku kalendarzowym składek na ubezpieczenia społeczne od podstawy wymiaru nie niższej niż ustalona na zasadach wynikających z art. 18c ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wymaga ujawnienia nowych, istotnych okoliczności, nieznanych organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej. Brak spełnienia tej przesłanki uniemożliwia uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji.

Skarga kasacyjna od wyroku sądu administracyjnego została oddalona, gdyż Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdził naruszenia prawa materialnego ani procesowego, które mogłoby wpłynąć na wynik sprawy, potwierdzając prawidłowość rozstrzygnięcia organu o uchyleniu decyzji o przyznaniu płatności bezpośrednich.

NSA uznał, że w sprawie wystąpiła nieważność postępowania przed WSA z racji pozbawienia stron możności obrony praw w wyniku przeprowadzenia posiedzenia niejawnego bez należytego powiadomienia stron.