Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż brak produktów wskazujących na prawdopodobieństwo nieważności decyzji administracyjnej skutkuje odmową wstrzymania jej wykonania, potwierdzając domniemanie jej legalności.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał za zgodne z prawem oddalenie skargi; brak wykazania prowadzenia działalności rolniczej na działce zgodnie z art. 4 ust. 1 lit. c) rozporządzenia (UE) 1307/2013 uzasadniał odmowę płatności. Skarżąca nie udowodniła regularnych działań agrotechnicznych umożliwiających uzyskanie płatności.

Nie przysługuje wynagrodzenie jednostce niewyznaczonej formalnie przez organ do usuwania i przechowywania pojazdów w trybie administracyjnym.

Usługi sklasyfikowane pod numerami PKWiU 74.90.19.0, 74.90.20.0, 62.01.12.0, 62.02.30.0, oraz 70.21.10.0 mogą podlegać opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w wysokości 8,5%, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Skarga kasacyjna E.K. została oddalona, ponieważ nie wykazano, aby oświadczenie o przyjęciu propozycji pełnienia służby stanowiło nowy dowód w kontekście art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Brak autentyczności dokumentu uzasadniało odmowę wznowienia postępowania.

Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw, a decyzje KNF o odmowie zezwolenia dla "A." Sp. z o.o. są zgodne z prawem, niezależnie od przewlekłości postępowania; niezgodności proceduralne nie wpływają na prawidłowość merytoryczną decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził poprawność oddalenia skargi na decyzję odmowną dotyczącą wsparcia bezpośredniego, uznając, że nie spełniono przesłanek prowadzenia działalności rolniczej na zadeklarowanej działce. Skarga kasacyjna jako bezzasadna została oddalona.

W świetle art. 101 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania nie jest zaskarżalne na drodze zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził poprawność stanowiska Prezesa UKE, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Organ ad casum naruszył przepisy postępowania administracyjnego, nie dokonując wyczerpującej oceny faktów oraz nie rozważając proporcjonalności utraty dobrej reputacji przewoźnika względem stwierdzonych naruszeń, co skutkowało niezasadnością wydania decyzji w przedmiocie utraty dobrej reputacji.

Skarga kasacyjna dotycząca naruszenia przepisów proceduralnych i ustalania powierzchni uprawnień do płatności została oddalona z powodu braku uzasadnionych podstaw. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że obowiązek dowodowy spoczywa na wnioskodawcy.

NSA, biorąc pod uwagę związanie oceną prawną WSA, podtrzymał decyzję o pomniejszeniu przyznanych płatności rolniczych z powodu stwierdzonych nieprawidłowości w pomiarach działek, uznając rozstrzygnięcie WSA za zgodne z wymogami procedury administracyjnej i prawu materialnemu.

W przypadku skargi kasacyjnej podniesionej na podstawie zarzutów proceduralnych, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych i prawidłowość oceny dowodów dokonanej przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. Skarga kasacyjna została oddalona jako bezzasadna.

Brak podstaw do uchylenia decyzji odmawiającej pełnej płatności rolnośrodowiskowej, gdy organ administracji wykonał wskazania zawarte w wyrokach sądów, a stwierdzone nieprawidłowości w zakresie minimalnej obsady drzew były uzasadnione. Skargę kasacyjną oddala się.

Decyzja o zmniejszeniu płatności ekologicznej Skarżącej została uchylona, gdyż obecność drzew i krzewów na jej działkach nie stanowiła przeszkody w rolniczym użytkowaniu gruntów, a tereny nadal kwalifikowały się jako trwałe użytki zielone.