Podatnik rozpoczynający działalność gospodarczą, której planowane czynności nie posiadają charakteru doradczego, ma prawo do zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w art. 113 ust. 9 ustawy, o ile prognozowana wartość sprzedaży nie przekroczy określonej kwoty i działalność nie obejmuje czynności wykluczonych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Nie jest dopuszczalna podatkowa amortyzacja lokalu mieszkalnego, nabytego na cele działalności gospodarczej, ze względu na wyłączenia zawarte w art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od jego faktycznego wykorzystania dla tej działalności.

Przy sprzedaży nieruchomości mającej części wykorzystywane w działalności gospodarczej obowiązuje reżim podatku VAT, lecz tylko Zainteresowana nr 2 działa jako podatnik podatku od towarów i usług, a sprzedaż podlega zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10.

Rolnik ubiegający się o płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne musi wykazać faktyczne posiadanie gruntu. Organ administracyjny nie ma obowiązku generowania dowodów na poparcie stwierdzeń strony, a wykazanie przesłanek uprawniających do płatności należy do wnioskodawcy.

Sąd utrzymuje zasadność nałożenia kary za naruszenie przepisów transportowych poprzez wykonywanie przewozu okazjonalnego bez spełnienia niezbędnych warunków. Przewóz okazjonalny wymaga stosownego zezwolenia i spełnienia określonych rygorów prawnych, nawet gdy firma posiada licencję na transport drogowy osób.

Przewoźnik wykonujący okazjonalne międzynarodowe przewozy osób jest zobowiązany do posiadania wymaganych zezwoleń, chyba że spełnia przesłanki zwalniające, określone w umowie dwustronnej i przepisach prawa. Niespełnienie tych warunków uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Przepisy art. 15zzzzzn² ust. 1 i 2 ustawy COVID-19 nie wyłączają stosowania art. 58 § 1 k.p.a.; przywrócenie terminu wymaga uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu.

Oddalenie skargi kasacyjnej z powodów prawidłowego uznania przez niższe instancje naruszenia przepisów o transporcie drogowym przez C. Sp. z o.o. Zasądzenie od skarżącego zwrotu kosztów postępowania.

Posiadanie licencji na przewóz osób taksówką nie uprawnia do wykonywania innych form transportu drogowego z naruszeniem wymogów technicznych pojazdu i bez odpowiedniego zezwolenia. Naruszenie tych reguł uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli przewóz zamówiono przez aplikację.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza, że organ administracji skarbowej musi dokładnie i rzetelnie zbadać sprawę oraz zgromadzić pełny materiał dowodowy, zanim nałoży karę pieniężną za urządzanie gier hazardowych bez wymaganej koncesji, co nie miało miejsca w sprawie L. M.

Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania do postępowań administracyjnych dotyczących nałożenia kar pieniężnych na podstawie ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów.

Bezczynność organu administracyjnego w terminowym rozpoznaniu wniosku, choć stwierdzona, nie stanowi rażącego naruszenia prawa bez oczywistej sprzeczności z przepisami lub wywołania nieakceptowalnych skutków; sąd administracyjny może odmówić przyznania sumy pieniężnej bez wykazania przez skarżącego konkretnych argumentów.

Skarga kasacyjna od wyroku dotyczącego zatrzymania prawa jazdy za przekroczenie prędkości w terenie zabudowanym, oparta na zarzutach proceduralnych dotyczących kalibracji urządzeń pomiarowych i interpretacji prawnej, została uznana za bezzasadną i oddalona w całości.