Projekt ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu uproszczenia procedur administracyjnych w sprawach rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych albo załatwianych milcząco, tzw. projekt deregulacyjny został 3 marca 2026 r. przyjęty przez Radę Ministrów – poinformował Rzecznik rządu Adam Szłapka.

Spółka wykonująca przewóz drogowy odpowiada za zapewnienie prawidłowego stanu technicznego pojazdów, nawet w przypadku przekazania obowiązków związanych z badaniami technicznymi kierowcy. Nie przewiduje się wyłączenia odpowiedzialności na podstawie art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d., gdy naruszenie wynika z niewłaściwej organizacji pracy.

W przypadku uchybienia terminowi zawiadomienia starosty o zbyciu pojazdu, spowodowanego przez dezorganizację wynikającą z pandemii COVID-19, spółka musi wykazać brak winy zgodnie z art. 58 § 1 KPA. Organizacyjne trudności wewnętrzne przedsiębiorstwa nie uzasadniają przywrócenia terminu.

Przedsiębiorca transportowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów dotyczących eksploatacji tachografu, niezależnie od powierzenia obowiązków osobie trzeciej, co implikuje brak możliwości wyłączenia odpowiedzialności spółki w zakresie ustawy o transporcie drogowym.

Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. wobec wyroku WSA w Warszawie oddalona. NSA podtrzymał uznanie, że obowiązek zawiadomienia o nabyciu pojazdu nie został przez skarżącego spełniony zgodnie z przepisami prawa o ruchu drogowym.

Przywrócenie terminu zgłoszenia zbycia pojazdu w okresie pandemii COVID-19 nie jest uzasadnione, jeśli podmiot nie uprawdopodobni braku winy w uchybieniu terminu, a zakłócenia wynikające z pandemii nie stanowią przesłanki do przywrócenia terminu proceduralnego.

Sąd uznał, że dopełnienie obowiązku zgłoszenia zbycia pojazdu wymaga odrębnego dokumentu zawiadomienia, a nie spełnia go dokument potwierdzający samo zbycie, przez co oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione.

Stwierdzenie utraty dobrej reputacji przez zarządzającego transportem na podstawie art. 7d ust. 5 pkt 1 u.t.d. powinno obejmować wszystkie przedsiębiorstwa, w których pełni on funkcje zarządcze, nawet jeśli poważne naruszenia odnaleziono tylko w jednym z nich, uzasadniając odstąpienie od zakazu reformationis in peius.