Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że kontrola rolno-środowiskowa przeprowadzona przez organy państwowe była zgodna z przepisami prawa, a przedstawione zarzuty proceduralne i materialne nie znalazły potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co skutkowało oddaleniem skargi kasacyjnej.

Osoba zarządzająca transportem w dniu kontroli ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów o transporcie drogowym, niezależnie od późniejszych zmian w KREPTD, o ile odpowiedzialność ta została potwierdzona protokołem i własnymi oświadczeniami.

Sąd uznał, że okoliczności przewidziane w art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. nie wystąpiły, a brak było podstaw do zastosowania przepisów Działu IVa KPA. Skarga kasacyjna pozbawiona była usprawiedliwionych podstaw, co skutkowało jej oddaleniem.

Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że termin 45 dni na zatwierdzenie taryfy liczy się od złożenia kompletnego wniosku, z uwzględnieniem wyłączenia okresów wymagających działań stron w ramach k.p.a., co czyni odmowę zatwierdzenia zgodną z prawem.

NSA stwierdził, że organ regulacyjny działając na podstawie art. 24c ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę, słusznie odmówił zatwierdzenia taryfy, gdyż nie wykazano celowości ponoszonych kosztów z uwzględnieniem ekonomicznej użyteczności środków trwałych, co czyniło skargę kasacyjną bezzasadną.

Odmowa wydania zaświadczenia o milczącym załatwieniu sprawy, przy dochowaniu terminu 45 dni od złożenia kompletnego wniosku, jest prawidłowa zgodnie z art. 24c ust. 1 i art. 35 § 5 k.p.a. w kontekście milczącego załatwienia spraw dotyczących zatwierdzenia taryf.

Kwalifikacja naruszeń związanych z użytkowaniem tachografu i wyliczenie kar powinno uwzględniać różnice pomiędzy nieprawidłowym użytkowaniem a ingerencją w urządzenie. WSA w Łodzi błędnie jednak zrozumiał zakres naruszenia niezalogowania karty do tachografu jako mniejsze naruszenie, co potwierdza NSA.

NSA stwierdza, że przewożenie chipsów kostnych wołowych nie kwalifikuje się jako "mięso" lub "pozostałość przemysłu spożywczego" i nie podlega wyłączeniu z ruchu pojazdów. Potwierdza poprawność karę 5200 zł nałożoną za naruszenia w zakresie przewozu drogowego.

Brak podpisu wojewody na protokole oszacowania szkód nie stanowi przeszkody do przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, jeżeli organ nie podjął należytych działań wyjaśniających przyczynę tego braku.

W postępowaniu ze sprzeciwu wobec rejestracji znaku towarowego dowód przysługujących praw osobistych i majątkowych do znaków obciążają wnoszącego sprzeciw; brak jednoznacznych dowodów na wyłączność takich praw prowadzi do jego oddalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, uznając, że kontrola wykazała naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym poprzez wykonywanie przewozów bez zezwolenia, co uzasadniało nałożenie kary. Świadectwa skarżącej o braku winy zostały uznane za nieudowodnione, a wnioskowane dowody jako nieuzasadnione.

Ustalenia organów administracyjnych dokonane w oparciu o rzetelnie zebraną dokumentację kontroli metodą teledetekcji są wystarczające do modyfikacji płatności bezpośrednich i nie wymagają dodatkowych inspekcji terenowych w przypadku kwestionowania przez beneficjenta. Skargę kasacyjną oddalono.

Bankowi nie przysługuje prawo zatrzymania na podstawie art. 496 w zw. z art. 497 k.c. w przypadku dochodzenia przez konsumenta zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy kredytu hipotecznego indeksowanego do waluty obcej, która okazała się niewiążąca z uwagi na niedozwolony charakter jej postanowień. Uzależnienie przez sąd zapłaty kwot zasądzonych od instytucji bankowej na rzecz konsumenta od równoczesnego

W sprawie o wydanie zaświadczenia przekształcenia prawa użytkowania wieczystego na prawo własności nieruchomości, data w ewidencji gruntów i budynków nie jest decydująca, jeśli istnieją inne, sprzeczne dane urzędowe; brak jednoznacznych dowodów na cele mieszkaniowe uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia.

Wskaźnik maksymalnej stopy technicznej określa najwyższy poziom stopy procentowej stosowanej przy obliczaniu rezerw techniczno-ubezpieczeniowych. Służy zapewnieniu stabilności finansowej zakładów ubezpieczeń i ochronie interesów ubezpieczonych, ograniczając ryzyko zaniżania rezerw.

NSA wskazuje na potrzebę dokonania przez WSA pełnej oceny prawnej decyzji administracyjnej dotyczącej koncesji, uwzględniając wszystkie istotne okoliczności proceduralne i prawne, oraz sprecyzowania wskazań do dalszego postępowania zgodnie z prawem materialnym.