Ustawa rozszerzająca system SENT na przewozy betonów została zawetowana przez Prezydenta Karola Nawrockiego, który w uzasadnieniu stwierdził, że polski rynek wymaga deregulacji, a każde kolejne obciążenia biurokratyczne mogą przyczynić się do upadku firm. W odpowiedzi Minister Finansów Andrzej Domański ocenił, że weto prezydenta utrudni walkę z oszustwami na rynku budowlanym i spowoduje stratę budżetu

Prezydent 2 czerwca 2026 r. zawetował ustawę z 15 maja 2026 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi oraz niektórych innych ustaw (numer druku sejmowego 2272), która rozszerza system SENT na przewozy betonów i mieszanek na bazie spoiw mineralnych – poinformowała Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

NSA uznał za niedopuszczalne kontynuowanie postępowania w przedmiocie utraty dobrej reputacji opartego na zatartej sankcji administracyjnej. Kontynuacja takiego postępowania przekracza granice uprawnień organu kontrolującego i niezgodna z art. 94b u.t.d.

Decyzja o cofnięciu zezwolenia na przewóz drogowy musi być zgodna z art. 13 ust. 3 rozporządzenia 1071/2009, co wymaga terminarnej precyzji oraz prawidłowości proceduralnych w dochowaniu zakreślonych przepisami terminów.

Zaskarżenie wyroku WSA w Warszawie przez Z. Sp. z o.o., dotyczące ustalenia nienależnie pobranych środków z tytułu refundacji wywozowych, zostało oddalone przez NSA ze względu na brak możliwości jednoznacznego oszacowania pochodzenia eksportowanego mięsa.

Refundacje wywozowe na produkty rolne nie mogą być przyznane, gdy nie jest możliwe ustalenie pochodzenia tych produktów jako uzyskanych we Wspólnocie, zgodnie z rozporządzeniem Komisji nr 612/2009, co wyklucza przyznanie refundacji wywozowych w przypadku niezgodności w dokumentacji.

Refundacje wywozowe nie przysługują, gdy brak jest jednoznacznej identyfikacji pochodzenia towarów, co skutkuje niemożnością uznania ich za pochodzące z Wspólnoty, zgodnie z art. 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009.

Refundacja wywozowa mięsa przyznana na mocy wniosku WPR1 nie przysługuje, jeżeli nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie jego wspólnotowego pochodzenia, co wyklucza przyznanie jej na podstawie przepisów rozporządzenia unijnego.

Ustalono, iż refundacje wywozowe przyznane Zakładowi P. Sp. z o.o. uznano za nienależne w związku z brakiem możliwości jednoznacznego ustalenia pochodzenia mięsa zgodnie z przepisami unijnymi. Skarga kasacyjna została oddalona.

Refundację wywozową, której nie można jednoznacznie przypisać do produktu pochodzącego ze Wspólnoty, należy uznać za nienależną. Skarga kasacyjna, niewykazująca wpływu naruszeń postępowania na wynik sprawy, podlega oddaleniu.

Przewóz regularny specjalny wymaga osobnego zezwolenia. Wykonywanie tego typu przewozu bez zezwolenia skutkuje nałożeniem kary pieniężnej, a przepisy o transporcie wyłączają zastosowanie przepisów k.p.a. dotyczących odstąpienia od kary.

Refundacja wywozowa może zostać uznana za nienależną, jeżeli pochodzenie towaru nie jest jednoznacznie wykazane jako wspólnotowe, co jest warunkiem przyznania refundacji.

Decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi o uznaniu środków za nienależnie pobrane z tytułu refundacji wywozowej była prawidłowa, gdyż nie przedstawiono dowodów jednoznacznie potwierdzających wspólnotowe pochodzenie eksportowanego mięsa.

NSA oddalił skargę kasacyjną A Sp. z o.o., uznając, że nieprawidłowości w dokumentacji uniemożliwiły przyznanie refundacji wywozowej, potwierdzając legalność decyzji administracyjnych i orzeczeń sądów pierwszej instancji.