Podmiot, wykonujący zarówno przewóz drogowy, jak i inne czynności związane z przewozem, odpowiada według zasad przewidzianych w art. 92a ust. 5 pkt 5 ustawy o transporcie drogowym, co umożliwia ograniczenie kary do 40 000 zł.

W sprawach naruszeń przepisów transportowych, zastosowanie ma art. 92c ust. 1 utd, specyficzne wyłączne przesłanki zwalniające z odpowiedzialności administracyjnej, do egzoneracji niezbędne jest wykazanie okoliczności wyjątkowych. Decyzja o utrzymaniu kary administracyjnej uzasadniona brakiem staranności przewoźnika.

Zgodność krajowych przepisów o zawieszeniu wydawania świadectw kierowców z prawem unijnym potwierdza prawo organów do nakładania sankcji przy poważnych naruszeniach, w tym za podanie nieprawidłowych informacji we wniosku o wydanie świadectwa kierowcy.

Organ administracji, analizując odpowiedzialność za naruszenie przepisów transportowych, musi rzetelnie rozważyć wszystkie przedstawione środki dowodowe mogące wykazać okoliczności wyłączające tę odpowiedzialność, w tym oświadczenia uczestników sprawy, gdyż ich pominięcie stanowi naruszenie przepisów postępowania administracyjnego.

Naruszenie przez Urząd Patentowy RP zasady czynnego udziału stron w postępowaniu administracyjnym, poprzez uniemożliwienie stronie wypowiedzenia się przed wydaniem decyzji, stanowi podstawę do uchylenia zarówno decyzji organu, jak i wyroku sądu administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdza, że przedsiębiorca ponosi odpowiedzialność za autentyczność dokumentów składanych wniosków o świadectwa kierowcy, a ich brak weryfikacji uprawnia organ do cofnięcia świadectwa i zawieszenia wydawania nowych.

Decyzja o uznaniu statku za wycofany z rybołówstwa komercyjnego, po upływie 3 lat od ostatniego wyładunku, jest actum vinculatum. Organ jest zobligowany do jej wydania, gdy spełnione są przesłanki. Ograniczenie wolności gospodarczej w tym kontekście jest uzasadnione interesem publicznym.