Interes prawny w kontekście art. 28 kpa wymaga oparcia w normie prawnej. Skarżący, nie będąc stroną postępowania z wniosku A.K.-S., nie mógł skutecznie wnosić o jego wznowienie w trybie art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zarzuty naruszeń proceduralnych skargi kasacyjnej zostały oddalone jako niezasadne.

W postępowaniu o wznowienie zakończonego decyzją administracyjną postępowania, przymiot strony przyznaje się podmiotowi posiadającemu interes prawny, a nie faktyczny, co wyklucza możliwość wznowienia postępowania przez osobę, która nie była stroną w postępowaniu głównym.

W postępowaniu administracyjnym stroną postępowania jest podmiot, którego interes prawny, wynikający z normy prawnej, podlega konkretyzacji. Skarżący M.S. nie dysponował takim interesem prawnym, co wykluczało jego status strony w postępowaniu o przyznanie płatności z wniosku innego rolnika.

NSA uchylił wyrok WSA i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na brak odpowiedniej regulacji prawnej, nakładającej administracyjnoprawne obowiązki użytkownika drogi w zakresie aktualizacji danych oraz wielokrotne zawieranie umów.

MF potwierdza, że sama rejestracja samochodu osobowego przed 1 stycznia 2026 r., bez wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych przed tym dniem, nie uprawnia podatnika do dokonywania odpisów amortyzacyjnych na zasadach obowiązujących do końca 2025 r.

Koniec roku to okres szczególnie intensywnej pracy księgowych. Jednym z elementów zamknięcia roku jest prawidłowe rozliczenie kosztów ponoszonych na przełomie roku. Które koszty rozliczamy w starym, a które w nowym roku? Co z fakturami otrzymanymi z opóźnieniem? Podatkowa księga przychodów i rozchodów rządzi się tu swoimi prawami. Omawiamy je na przykładach w niniejszym artykule.

Zaświadczenie potwierdzające pełnienie służby w warunkach zagrożenia życia i zdrowia powinno być wydane jedynie w oparciu o bezsporną dokumentację organu. Brak takich dowodów w aktach sprawy uzasadnia odmowę wydania zaświadczenia przez Szefa KAS.

Zarządzenie organu wykonawczego gminy, będące aktem prawa miejscowego, które nie zostało opublikowane zgodnie z wymogami, jest sprzeczne z prawem i w efekcie nieważne.

Przygotowane na podstawie aktów prawnych opublikowanych od 18 października do 17 listopada 2025 r.

Podmiot wynajmujący lokal użytkowy, w którym prowadzone są nielegalne gry na automatach, może być uznany za współurządzającego gry hazardowe, podlegając tym samym karze pieniężnej, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych, nawet jeśli urządzenia nie są jego własnością.

Osoba fizyczna urządza grę hazardową poza kasynem gry bez posiadania koncesji, ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.

Skarga kasacyjna D.T. na wyrok WSA dotyczący kary za urządzanie gier hazardowych bez zezwolenia jest niezasadna – wyrok WSA zgodny z prawem, prawidłowo oparty na ustaleniach faktycznych, bez podstaw do naruszenia przepisów proceduralnych czy materialnych.

Uchwała organu samorządu terytorialnego dotycząca opłat za usuwanie pojazdów, pozbawiona wystarczającego uzasadnienia oraz nieprzestrzegająca ustawowych kryteriów, podlega stwierdzeniu nieważności w całości.

Bilet autostradowy bez pełnego numeru rejestracyjnego nie pozbawia go wartości dowodowej; DIAS powinien uwzględniać dodatkowe dowody w ocenie wniesienia opłaty za przejazd autostradą, unikać nadmiernego formalizmu.

Podmiot wynajmujący lokal, w którym instalowane są nielegalne automaty, a który nie wykazał przekazania lokalu innemu podmiotowi, może zostać uznany za współurządzającego gry hazardowe, ponosząc odpowiedzialność za brak właściwych zezwoleń i koncesji.

Działalność polegająca na urządzaniu gier na automatach poza kasynem bez koncesji uzasadnia nałożenie kary pieniężnej, nawet jeśli formalnie osoba działa jako wydzierżawiający lokal. Punktem decyzyjnym jest rzeczywista aktywność w organizowaniu gier.

Skarżący, umożliwiając instalację automatów w wynajmowanych lokalach, ponosi odpowiedzialność za urządzanie gier hazardowych bez koncesji, zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.

Użycie magnesu w celu fałszowania danych rejestrowanych przez tachograf wypełnia znamiona naruszenia lp. 6.1.3 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.