Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że decyzja rejestracyjna wydana została z rażącym naruszeniem przepisów prawa, co uzasadniało jej nieważność, niezależnie od ewentualnych konsekwencji majątkowych dla skarżącego.

Decyzja Starosty Sokólskiego o rejestracji pojazdu bez przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych była wydana z rażącym naruszeniem prawa, co uzasadnia jej stwierdzenie nieważności.

Decyzja rejestracyjna pojazdu została słusznie unieważniona z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa dotyczących wymogów homologacyjnych pojazdów nowo wprowadzanych na rynek Unii Europejskiej. Nie przedstawiono wymaganej dokumentacji zgodności typu, co skutkowało oczywistym naruszeniem ustanowionych reguł.

Decyzja o rejestracji pojazdu rolniczego, wydana bez wymaganego świadectwa zgodności lub homologacji typu UE, podlega stwierdzeniu nieważności jako decyzja obarczona rażącym naruszeniem prawa, zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Decyzja o rejestracji pojazdu, dokonana bez wymaganego świadectwa homologacji pojazdu nowych zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. oraz art. 38 rozporządzenia nr 167/2013, jest dotknięta rażącym naruszeniem prawa i podlega stwierdzeniu nieważności.

Rejestracja pojazdu, dokonana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, była obarczona rażącym naruszeniem prawa i prawidłowo stwierdzono jej nieważność. Sąd uznał, że brak nieodwracalnych skutków prawnych nie wykluczał decyzji o nieważności.

Decyzja o rejestracji pojazdu, jakkolwiek wydana z naruszeniem prawa unijnego, nie prowadzi do nieodwracalnych skutków prawnych, uzasadniających uchylenie decyzji o stwierdzeniu jej nieważności. Podmiot wprowadzający pojazd na rynek UE musi spełnić obowiązki homologacyjne nałożone na producenta.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydaną przez Starostę Sokólskiego bez wymaganego świadectwa zgodności WE, w przypadku pojazdu nigdy wcześniej nie rejestrowanego w UE, jest nieważna z rażącym naruszeniem prawa.

Oddalenie skargi kasacyjnej z uwagi na brak wykazania istotnego wpływu naruszeń proceduralnych na wynik sprawy oraz potwierdzenie prawidłowości analizy roli skarżącego w przewozie drogowym przez WSA, co decyduje o jego odpowiedzialności.

Decyzja rejestracyjna pojazdu, wydana z rażącym naruszeniem prawa, podlegała stwierdzeniu nieważności, mimo braku nieodwracalnych skutków prawnych i z uwagi na interes publiczny i zgodność z prawem unijnym.

Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. poprzez brak świadectwa zgodności WE jest nieważna. Brak tego dokumentu uniemożliwia legalną rejestrację pojazdu nowego niehomologowanego na terytorium UE oraz spełnia przesłanki rażącego naruszenia prawa.

Decyzja organu administracyjnego o rejestracji pojazdu, podjęta z rażącym naruszeniem przepisów prawa, zwłaszcza w zakresie wymogu posiadania przez pojazd nowy świadectwa zgodności WE, podlega stwierdzeniu nieważności. Brak tego dokumentu uniemożliwił legalne dopuszczenie pojazdu do ruchu według przepisów krajowych i unijnych.

Na przewoźnika może być nałożona kara za każdy incydent niewydania pasażerowi biletu przed rozpoczęciem przewozu drogowego zgodnie z przepisami ustawy o transporcie drogowym i jej załącznikami.

Oddalenie skargi kasacyjnej było uzasadnione rażącym naruszeniem prawa przez wydanie decyzji rejestracyjnej bez wymaganych dokumentów. Decyzja o rejestracji nie powodowała nieodwracalnych skutków prawnych, co uzasadniało stwierdzenie jej nieważności.

Skarga kasacyjna w sprawie A.S. przeciwko ARiMR w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich została oddalona przez NSA z powodu braku wykazania błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania prawa materialnego oraz niepodważenia ustaleń faktycznych.

Naczelny Sąd Administracyjny, przy ocenie pochodzenia towarów, podkreśla, iż przeładunek w kraju trzecim nie wpływa na zmianę niepreferencyjnego pochodzenia towarów, gdy brak jest istotnego przetworzenia, a organy celne prawidłowo zastosowały środki antydumpingowe na towary z ChRL.

Nieznaczne przekroczenie liczby zwierząt w ramach dobrostanu krów mlecznych może nie naruszać zasad przyznania płatności, o ile organ właściwie oceni niezgodność w kontekście prawa unijnego i krajowego, nie nadużywając uznania administracyjnego względem producentów.