Kary pieniężne za naruszenia transportowe nie podlegają kumulacji, chyba że jasno przewiduje to prawo, a błędy graniczne tachografów muszą być uwzględniane w decyzjach administracyjnych.
Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy nałożeniu kar pieniężnych za naruszenie przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Ustawa SENT reguluje tę materię autonomicznie, przewidując pięcioletni okres przedawnienia dla nałożenia kary.
NSA stwierdził, że wobec niejednoznaczności ustaleń co do zarządzającego transportem, decyzja o nałożeniu kary pieniężnej została podjęta bez dostatecznego wyjaśnienia stanu faktycznego, co uzasadnia jej uchylenie.
Brak okoliczności uzasadniających uwzględnienie skargi kasacyjnej; skarżący zasadnie został uznany jako wykonawca przewozu, nie wykazując naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych w zakresie ustalenia podstawy wymierzenia kary pieniężnej.
Przy ponownym rozpoznaniu, organ musi ocenić, czy przewóz był dokonywany w ramach zorganizowanej działalności gospodarczej, czy na potrzeby własne. Istotne jest dostateczne zgromadzenie i rozważenie materiału dowodowego.
W sprawach dotyczących kar pieniężnych na podstawie ustawy o SENT, art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania, gdyż przedawnienie tych postępowań regulowane jest specyficznie w ustawie SENT.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że w sprawie nie doszło do naruszenia zasad materialnego i proceduralnego prawa, które mogłyby wpłynąć na rozstrzygnięcie. Wysokość kary pieniężnej została prawidłowo określona przez GITD, a ewentualne uchybienia proceduralne nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy. Skarga kasacyjna zostaje oddalona.
Zarządzający transportem ponosi odpowiedzialność za naruszenia przepisów transportowych wynikające z ustalonych przez organy faktów oraz wpisu w Krajowym Rejestrze, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej za stwierdzone uchybienia techniczne pojazdów.
Koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego używanego częściowo do celów prowadzonej działalności gospodarczej mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, jeżeli są prawidłowo udokumentowane i racjonalnie przypisane do powierzchni wykorzystywanej na cele działalności.
Odszkodowanie oraz odsetki uzyskane tytułem zakazu prowadzenia działalności, stanowią przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, jako związany z działalnością gospodarczą i dotyczący utraconych korzyści, niezależnie od momentu jego przyznania w czasie zakończenia działalności. Koszty poniesione na wynagrodzenie prawnika w tym względzie mogą być uznane za koszty uzyskania
Trwają prace nad uszczelnieniem systemu opodatkowania fundacji rodzinnych. Ministerstwo Finansów zapowiedziało projekt zmian legislacyjnych, które mają przeciwdziałać nadużyciom podatkowym i jednocześnie chronić funkcjonalność fundacji. Wśród kluczowych propozycji znalazły się: trzyletni okres „lock-up” dla aktywów wniesionych do fundacji, objęcie fundacji przepisami o kontrolowanych jednostkach zagranicznych
Jawność danych osobowych w CEIDG, zwłaszcza adresu działalności, który w wielu przypadkach jest adresem zamieszkania, powoduje szereg zagrożeń przedsiębiorców - wskazuje Urząd Ochrony Danych Osobowych. Obowiązujący model powszechnej dostępności tych danych wymaga rewizji z punktu widzenia celów dla jakich dane osobowe są pozyskiwane i wykorzystywane. Prezes UODO zwrócił się do ministra finansów z prośbą
Przychody z usług zarządzania projektami informatycznymi, zakwalifikowane pod PKWiU 70.22.20.0, podlegają opodatkowaniu 8,5% ryczałtem, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, jeżeli nie obejmują one doradztwa związanego z zarządzaniem.
Przychody z usług instalowania systemów do sterowania procesami przemysłowymi sklasyfikowane jako PKWiU 33.20.60.0 podlegają opodatkowaniu ryczałtem w wysokości 8,5%, gdyż nie istnieje przepis przewidujący wyższą stawkę ryczałtu, przy zachowaniu wszystkich warunków wynikających z ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przychody z usług pośrednictwa komercyjnego, sklasyfikowane jako PKWiU 74.90.12.0, mogą być opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5%, pod warunkiem poprawnej klasyfikacji usług oraz spełnienia wymogów ustawowych związanych z tą formą opodatkowania.