Postanowienia umowy kredytu waloryzowanego kursem waluty obcej, przyznające bankowi uprawnienie do jednostronnego ustalania kursów tej waluty na potrzeby przeliczenia zarówno wypłaconego kapitału, jak i spłacanych rat, stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385¹ § 1 k.c. i kształtują główne świadczenia stron umowy kredytu. Stwierdzenie abuzywności tych klauzul skutkuje nieważnością

Doręczenie decyzji organu podatkowego za granicą musi być zgodne z przepisami prawa kraju przeznaczenia; brak weryfikacji krajowych regulacji doręczeń skutkuje uznaniem nieważności przyjęcia skuteczności doręczenia.

Interpretacja i kwalifikacja ceł towarowych dokonana przez organy celne oraz zaakceptowana przez wojewódzki sąd administracyjny jest prawidłowa. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych ani błędów w wykładni prawa, które wymagałyby ingerencji instancyjnej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej.

Oddalenie skargi kasacyjnej, uznanie działań organów celnych i sądu I instancji za zgodne z obowiązującymi przepisami, na podstawie art. 1 ust. 6 rozporządzenia 2019/159 nakładającego cło ochronne w przypadku wyczerpania kontyngentu taryfowego.

Odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego oraz nałożenie dodatkowego cła ochronnego były zgodne z prawem z uwagi na wyczerpanie kontyngentu taryfowego. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty proceduralne i materialne za nieuzasadnione i nie wpływające na wynik sprawy bez istotnego naruszenia przepisów.

Skarżąca nie wykazała, że zarzuty skierowane wobec decyzji organu administracyjnego oraz wyroku WSA w Gdańsku miały uzasadnioną podstawę prawną. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość klasyfikacji towaru dokonanej przez organy celne.

Skarga kasacyjna skarżącego Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostaje oddalona, jako bezzasadna, przy uznaniu prawidłowości zastosowania przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczącego cła antydumpingowego oraz terminu zawieszenia powiadomienia o długu celnym.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania ani prawa materialnego w ocenianiu decyzji administracyjnej, a odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego i naliczenie dodatkowego cła były zgodne z prawem.

Od 1 stycznia 2026 r. zmieni się sposób obliczania przychodu, który decyduje o tym, czy przedsiębiorca może prowadzić tzw. działalność nierejestrowaną. Ze względu na podwyżkę minimalnego wynagrodzenia wartość tego limitu zwiększy się w stosunku do roku ubiegłego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje skargę kasacyjną za nieusprawiedliwioną wobec rażącej bezczynności Przewodniczącego KRRiT w przedmiocie wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu na wniosek Fundacji.

Naczelny Sąd Administracyjny uchylił wyrok WSA oraz uchwałę Komisji Egzaminacyjnej, wskazując na konieczność ponownej oceny pracy egzaminacyjnej zgodnie z wytycznymi sądów oraz przepisami prawa o adwokaturze, mając na uwadze wszystkie ustawowe kryteria oceniania.

Składanie wniosku o obniżenie opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością na podstawie art. 18 ust. 2 ustawy nowelizującej jest dopuszczalne przed uzyskaniem prawomocności decyzji rezerwacyjnej, a prawomocność tej decyzji wpływa jedynie na merytoryczne rozpatrzenie wniosku.

Nie jest dopuszczalne odmówienie wszczęcia postępowania w sprawie obniżenia opłaty za prawo do dysponowania częstotliwością wskazując na brak prawomocnej decyzji rezerwacyjnej, jeżeli wniosek o obniżenie został złożony zgodnie z ustawowym terminem, a właściwym działaniem organu jest zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji rezerwacyjnej.

Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.

teza orzeczenia

Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.