Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że solidarna odpowiedzialność dłużników celnych umożliwia organom celnym skuteczne i wybiórcze dochodzenie należności, a wybór jednego z dłużników nie narusza przepisów Unijnego Kodeksu Celnego.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą przez okres 5 lat zgodnie z art. 37ge ust. 13 ustawy o autostradach płatnych. Dyrektor może korzystać z danych systemów administracyjnych niezależnie od ograniczeń czasowych przechowywania danych o biletach autostradowych.

Organ administracji skarbowej jest uprawniony do dochodzenia opłaty dodatkowej za przejazd autostradą w okresie 5 lat od ostatniego dnia roku, w którym powinna ona być wniesiona, pomimo upływu terminu przechowywania danych z biletu autostradowego.

E-bilet autostradowy z niekompletnym numerem rejestracyjnym, jeśli możliwe jest udokumentowanie uiszczenia opłaty innymi środkami dowodowymi, nie uzasadnia automatycznego nałożenia opłaty dodatkowej.

Dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzasadnione, gdy cele statutowe i interes społeczny zostają spełnione, a niedostateczna analiza tych kryteriów przez organ nie może uzasadniać wykluczenia organizacji poprzez umorzenie postępowania.

Niepełny numer rejestracyjny na e-bilecie autostradowym nie wyklucza dowodu wniesienia opłaty za przejazd, gdy istnieją inne wystarczające środki dowodowe, co wiąże się z zasadą zaufania do organów państwa i nie stosowaniem sankcji za pomyłki techniczne.

Dopuszczenie stowarzyszenia do postępowania administracyjnego wymaga wykazania interesu społecznego i zgodności z celami statutowymi, jednak brak jednoznacznych dowodów konkurencyjności obliguje organ do jego udziału. Oddalono skargę kasacyjną.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie wyjaśnił w pełni stanu faktycznego uzasadniającego odmowę wydania zezwolenia cudzoziemce na nabycie nieruchomości, co narusza przepisy prawa procesowego i uzasadnia uchylenie decyzji. NSA podtrzymał wyrok WSA oddalając skargę kasacyjną.

Przewoźnik, który nie zapewnia przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu, narusza przepisy ustawy SENT, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Brak realizacji obowiązku w czasie rzeczywistym skutkuje odpowiedzialnością administracyjną przewoźnika.

Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji, bez zezwolenia lub zgłoszenia, podlega karze pieniężnej na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Odpowiedzialność administracyjna nie jest wykluczona przez poprzednie postępowanie karno-skarbowe.

Dla przewoźnika realizującego międzynarodowy przewóz towarów pozostaje bezwzględnym obowiązkiem dokonanie zgłoszenia do systemu SENT przed rozpoczęciem transportu, a zaniedbania w tej kwestii uzasadniają nałożenie kar pieniężnych, przy czym odstąpienie od nałożenia kary może nastąpić jedynie w przypadkach o szczególnej wadze, zgodnie z artykułem 22 ust. 3 ustawy SENT.

Nałożenie kary pieniężnej na przewoźnika za nieaktualizowanie danych przewozowych w systemie SENT jest zgodne z przepisami ustawy, a w przypadku braku przesłanek "ważnego interesu" ani "interesu publicznego", kara jest uzasadniona i proporcjonalna.

Nałożenie kary pieniężnej za urządzanie gier hazardowych na automatach bez koncesji jest uzasadnione, niezależnie od uniewinnienia w postępowaniu karnym. Odpowiedzialność administracyjna wynika z obiektywnego naruszenia przepisów ustawy o grach hazardowych.

Sąd uznaje nałożenie kary pieniężnej za brak ciągłego przekazywania danych geolokalizacyjnych podczas transportu towarów wrażliwych, zgodnie z ustawą SENT, jako zgodne z prawem i proporcjonalne, a argumenty skargi uznaje za niezasadne.

Podmiot udostępniający lokal i uczestniczący w korzyściach z nielegalnych gier hazardowych na automatach poza kasynem gry jest odpowiedzialny jako urządzający gry na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy o grach hazardowych.

Art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania przy ustalaniu przedawnienia w postępowaniach karnych opartych o ustawę SENT. Nałożenie kary pieniężnej jest zgodne z zasadą proporcjonalności i nie narusza zasady interesu publicznego, o ile nie wykazano przesłanek do odstąpienia od sankcji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że działania Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego dotyczące weryfikacji importowanej sklejki były zgodne z prawem i nie można im przypisać cechy bezczynności, uwzględniając rozsądność czasu potrzebnego do przeprowadzenia procedur analitycznych i kontrolnych w kontekście obowiązujących sankcji unijnych.

Brak bezczynności Naczelnika Lubelskiego Urzędu Celno-Skarbowego; organ podejmował działania w ramach kontroli celnej zgodnie z przepisami prawa, nie przekraczając rozsądnego terminu dla zwolnienia towaru, uwzględniając obiektywne kryteria i nałożone przez prawo ograniczenia.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że działania organów celno-skarbowych, polegające na rozszerzonej weryfikacji zgłoszeń celnych w kontekście sankcji unijnych, wykluczały zarzut bezczynności administracyjnej, uznając, że działanie w ramach przyjętych procedur nie może być uznawane za nienależyte działanie organu.

Zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od którego wniesiono skargę kasacyjną, jest zgodny z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny nie stwierdza naruszenia przepisów proceduralnych wskazanych w skardze, uznając działania organu za właściwe i niewykazujące bezczynności.

Oddalenie skargi kasacyjnej na bezczynność organu celno-skarbowego jest uzasadnione, gdy organ podejmuje czynności zgodne z rozsądnym terminem weryfikacji, uwzględniając współpracę międzynarodową i przepisy sankcyjne.

Podmiot prowadzący działalność gospodarczą legitymuje się interesem prawnym do zaskarżenia decyzji administracyjnej, jeżeli ta ogranicza jego prawo do korzystania z dróg publicznych, istotnym ograniczeniem jego działalności.